• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • SMS Derfflinger



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Stępka – główny wzdłużny element konstrukcyjny szkieletu statku wodnego. Stępka występuje w postaci belkowej i płaskiej. Na stępce opierają się wręgi, a na żaglowcach w nadstępkach także pionowe maszty.Francuska Marynarka Wojenna, oficjalnie Marine nationale, równie często nazywana La Royale (Królewska) – rodzaj sił zbrojnych we francuskich siłach zbrojnych. W jej skład wchodzi cała gama statków wodnych pływających od kutrów patrolowych po fregaty i niszczyciele rakietowe oraz jeden lotniskowiec i dziesięć okrętów podwodnych o napędzie nuklearnym (cztery z nich są przystosowane do wystrzeliwania pocisków balistycznych).
    Internowanie w Scapa Flow i samozatopienie[ | edytuj kod]

    W wyniku negocjacji pomiędzy przedstawicielami marynarek wojennych Wielkiej Brytanii i Niemiec ustalono listę internowanych okrętów. Znajdował się na niej również „Derfflinger”. Niemieckie okręty, rozbrojone i z minimalnymi zapasami paliwa i żywności, wyszły w morze 19 listopada 1918 roku pod dowództwem pierwszego dowódcy „Derfflingera”, Ludwiga von Reutera, by po spotkaniu z silnym zespołem Royal Navy, wzmocnionym na tę okazję okrętami US Navy i Marine nationale, wpłynąć do Firth of Forth. Po przeprowadzeniu kontroli stanu rozbrojenia okręty zostały przebazowane do Scapa Flow. Na czas rejsu na miejsce internowania załogą krążownika dowodził Kapitän zur See Walter Hildebrand, później dowództwo nad szkieletową załogą pozostającą na kotwiczącym w Scapa Flow okręcie przejął komandor podporucznik (Korwettenkapitän) Paul Pastiszyk.

    Bitwa na Dogger Bank (bitwa na Ławicy Dogger) – bitwa morska stoczona 24 stycznia 1915 roku, podczas I wojny światowej, pomiędzy okrętami brytyjskiej Grand Fleet i niemieckiej Hochseeflotte, zakończona taktycznym zwycięstwem brytyjskim.Admiralicja (ang. Admiralty) – nazwa kierownictwa brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej (Royal Navy). Kiedyś była samodzielnym ciałem, obecnie Admiralicja (Admiralty Board – Rada Admiralicji) jest oddziałem Ministerstwa Obrony Wielkiej Brytanii nadzorującym sprawy Marynarki Królewskiej.

    W trakcie pobytu na internowaniu Ludwig von Reuter coraz wyraźniej zdawał sobie sprawę, że powrót choćby części powierzonych mu okrętów do kraju jest niemożliwy. W związku z tym i w obliczu zbliżającego się dnia wygaśnięcia obowiązywania zawieszenia broni, niemiecki dowódca zdecydował się postąpić zgodnie z rozkazem cesarza, mówiącym, że żaden niemiecki okręt nie może się dostać w ręce wroga. 21 czerwca 1919 roku admirał wydał rozkaz o samozatopieniu. „Derfflinger” zatonął o 14.45. Jego marynarze zostali potraktowani jako jeńcy wojenni i osadzeni w obozach, skąd powrócili do kraju dopiero na początku 1920 roku.

    Bombardowanie Scarborough, Hartlepool i Whitby − atak okrętów niemieckiej Hochseeflotte na brytyjskie miasta portowe Scarborough, Hartlepool i Whitby. Miał miejsce rankiem 16 grudnia 1914 roku. W wyniku ostrzału zginęło około stu dwudziestu osób, rany odniosło niemal sześćset dalszych, w większości cywilnych, w tym kobiet i dzieci. Duże straty poniosła zabudowa wszystkich miejscowości. Trzy niemieckie okręty zostały nieznacznie uszkodzone przez baterie brzegowe broniące Hartlepool.Great Yarmouth - miasto we wschodniej Anglii, w hrabstwie Norfolk, położone ok. 30 km od Norwich, port przy ujściu rzek Bure i Yare do Morza Północnego. W 2001 roku miato liczyło 58 032 mieszkańców.

    Wrak krążownika został podniesiony latem 1939 roku i złomowany w stoczni złomowej British Shipbreakers w Faslane dopiero po zakończeniu II wojny światowej, w latach 1946–1948. Pochodzący z niego dzwon okrętowy został w 1965 roku przekazany marynarce wojennej Republiki Federalnej Niemiec.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dieter Jung: Die Schiffe der Kaiserlichen Marine. s. 16.
    2. Maciej S. Sobański: Krążowniki liniowe typu Derfflinger.
    3. Conway's All the World's Fighting Ships 1906–1921. s. 154.
    4. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 39.
    5. J.W. Apałkow: WMS Giermanii 1914-1918. s. 5–6.
    6. Dieter Jung: Die Schiffe der Kaiserlichen Marine 1914-1918. s. 17.
    7. Erich Gröner, Dieter Jung, Martin Maass: Die deutschen Kriegsschiffe 1815−1945. Band 1. s. 83–85.
    8. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 37.
    9. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 38.
    10. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 36.
    11. Robert K. Massie: Castles of Steel. s. 328.
    12. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 31.
    13. Robert K. Massie: Castles of Steel. s. 329.
    14. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 112.
    15. Robert K. Massie: Castles of Steel. s. 321.
    16. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 33.
    17. Robert K. Massie: Castles of Steel. s. 349-351.
    18. John Campbell: Jutland: An Analysis of the Fighting. s. 6.
    19. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 35.
    20. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 118–119.
    21. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 53-54.
    22. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 119.
    23. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 120.
    24. John Campbell: Jutland: An Analysis of the Fighting. s. 8.
    25. Robert K. Massie: Castles of Steel. s. 407.
    26. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 55.
    27. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 40.
    28. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 40.
    29. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 52.
    30. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 53.
    31. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 101.
    32. Robert K. Massie: Castles of Steel. s. 559.
    33. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 54.
    34. Lisle A. Rose: Power at Sea. Vol. 1. s. 216.
    35. Zbigniew Flisowski: Bitwa jutlandzka 1916. s. 44–46.
    36. Zbigniew Flisowski: Bitwa jutlandzka 1916. s. 57.
    37. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 141.
    38. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 90.
    39. Zbigniew Flisowski: Bitwa jutlandzka 1916. s. 98.
    40. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 107.
    41. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 167.
    42. Zbigniew Flisowski: Bitwa jutlandzka 1916. s. 176.
    43. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 41.
    44. Zbigniew Flisowski: Bitwa jutlandzka 1916. s. 194.
    45. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 131.
    46. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 131-132.
    47. Gary Staff: German Battlecruisers 1914-18. s. 16.
    48. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 133.
    49. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 280–282.
    50. Victoria Carolan: WW1 at Sea. s. 133–134.
    51. V.E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. s. 282.
    52. Daniel Allen Butler: Distant Victory. s. 213-215.
    53. Zvonimir Freivogel: Koniec potęgi morskiej Cesarskich Niemiec. Samozatopienie Hochseeflotte w Scapa Flow. Cz. I.
    54. Zvonimir Freivogel: Koniec potęgi morskiej Cesarskich Niemiec. Samozatopienie Hochseeflotte w Scapa Flow. Cz. II.
    Samozatopienie – akt zniszczenia lub poważnego uszkodzenia jednostki pływającej przez własną załogę polegający na umożliwieniu dostania się wody do wnętrza kadłuba.Wyrzutnia torpedowa — odporna na ciśnienie wody struktura wyposażona we wrota wylotowe z przodu oraz zamkowe zamknięcie wsadowe, służąca do wystrzeliwania torped lub innych aparatów pływających z okrętu, a dawniej także z lądu. Z uwagi na sposób wystrzeliwania torpedy, wyrzutnie mogą przybrać postać wyrzutni impulsowych, bądź występujących niezależnie od nich wyrzutni swobodnego wypływania (swim-out).


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Reinhard Scheer (ur. 30 września 1863 w Obernkirchen, zm. 26 listopada 1928 w Marktredwitz) - wiceadmirał niemieckiej marynarki wojennej. Dowodził Cesarską Marynarką - Flotą Pełnomorską podczas bitwy jutlandzkiej jednej z największych bitew morskich w historii.
    SMS Von der Tann – niemiecki krążownik liniowy (według oryginalnej nomenklatury wielki krążownik, niem.: Großer Kreuzer) z okresu I wojny światowej, pierwszy okręt tej klasy w Kaiserliche Marine.
    Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.
    Jeniec wojenny – zatrzymana osoba, zdefiniowana w artykule 4 i 5 Konwencji Genewskiej o traktowaniu jeńców wojennych przyjętej 12 sierpnia 1949 jako ta, która angażowała się w działania bojowe pod rozkazami swojego rządu i została zatrzymana przez siły zbrojne strony przeciwnej. Osoba taka nazywana jest kombatantem posiadającym immunitet wynikający z międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych.
    Mina morska to środek walki morskiej, przeznaczony do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu lub statku. Składa się z ładunku materiału wybuchowego umieszczonego w kulistym lub cylindrycznym kadłubie wodoszczelnym, wyposażonego w urządzenia zapalające i zabezpieczające.
    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Czas środkowoeuropejski (ang. Central European Time, CET) – strefa czasowa, odpowiadająca czasowi słonecznemu południka 15°E, który różni się o 1 godzinę od uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC+1:00).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.