• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • SGML

    Przeczytaj także...
    XML (ang. Extensible Markup Language, w wolnym tłumaczeniu Rozszerzalny Język Znaczników) – uniwersalny język formalny przeznaczony do reprezentowania różnych danych w strukturalizowany sposób.Encja (ang. entity) w językach typu SGML to całość lub część dokumentu SGML identyfikowana przez swoją nazwę. W praktyce encje są używane w celu zastąpienia dowolnego tekstu innym, krótkim tekstem (odwołaniem do encji zawierającym nazwę).
    HTML (ang. HyperText Markup Language) – hipertekstowy język znaczników, obecnie szeroko wykorzystywany do tworzenia stron internetowych.

    SGML (ang. Standard Generalized Markup Language) – standardowy uogólniony język znaczników służący do ujednolicania struktury i formatu różnego typu informacji (danych). Pozwala zapisać je w formie dokumentu tekstowego i dzięki temu łatwo przenosić, wyświetlać i drukować w różnych systemach elektronicznego przekazu danych.

    Odwołania znakowe SGML (ang. SGML character references), w języku SGML to zestaw kodów postaci &kod;. Służą do jednoznacznego zapisu różnych znaków, gdy niemożliwe jest ich bezpośrednie wpisanie. Odwołania znakowe są używane również w aplikacjach SGML (głównie HTML), a także w języku XML (będącym podzbiorem SGML) i jego aplikacjach (np. XHTML).DTD (ang. Document Type Definition, definicja typu dokumentu) – rodzaj dokumentu definiujący formalną strukturę dokumentów XML, HTML, XHTML lub innych pochodzących z rodziny SGML lub XML. Definicje DTD mogą być zawarte w pliku dokumentu, którego strukturę definiują, przeważnie jednak zapisane są w osobnym pliku tekstowym, co pozwala na zastosowanie tego samego DTD dla wielu dokumentów.

    SGML w odróżnieniu od języków znaczników przeznaczonych do konkretnych zastosowań (takich jak HTML) nie jest zbiorem określonych znaczników i reguł ich użytkowania, lecz ogólnym, nadrzędnym językiem służącym do definiowania dowolnych znaczników i ustalania zasad ich poprawnego użytkowania.

    XBRL (ang. eXtensible Business Reporting Language) – rozszerzalny język sprawozdawczości finansowej. Jest otwartym standardem, zaprojektowanym do wymiany informacji biznesowych. Jego podstawową cechą jest jednoznaczna identyfikacja semantyki elementów sprawozdania, poprzez odniesienie każdego z nich do pewnego słownika, zwanego taksonomią XBRL (ang. XBRL Taxonomy). Dokument zawierający informacje finansowe nosi nazwę instancji XBRL (ang. XBRL Instance).Język znaczników (ang. markup language) – format dokumentu, który obok tekstu zawiera także dodatkowe informacje, które go opisują. Te dodatkowe informacje, na przykład na temat wyglądu czy znaczenia fragmentu dokumentu, są wyrażane poprzez wplecione w tekst znaczniki.

    Języka SGML używa się praktycznie do dwóch celów:

  • precyzyjnego definiowania zbiorów znaczników przeznaczonych do konkretnych zastosowań – przykładem jest język HTML;
  • ujednolicania zasad pisania i przekazywania dokumentów tekstowych w obrębie dużych firm lub instytucji.
  • W obydwu przypadkach dokument w języku SGML składa się z trzech części:

    Implementacja (wdrożenie, przystosowanie, realizacja, łac.ang. implementation) – w informatyce – proces przekształcania abstrakcyjnego opisu systemu lub programu na obiekt fizyczny: komputer lub działający program zapisany w konkretnym języku programowania; także obiekt fizyczny będący efektem takiego przekształcenia, np. implementacja systemu operacyjnego (wdrożenie systemu) lub kompilatora dla konkretnego typu komputera.
  • deklaracji dokumentu, która definiuje ogólne reguły stosowane w zapisie dokumentu (np. maksymalna długość nazwy elementu, znak używany jako początek znacznika, domyślnie jest to znak <);
  • DTD – definicji typu dokumentu, czyli definicji wszystkich znaczników i reguł ich stosowania;
  • właściwego dokumentu – tekst wraz ze znacznikami.
  • Ze względu na złożoność standardu SGML bardzo mało narzędzi implementuje pełen standard. Zwykle edytory SGML obsługują większość powszechnie używanych elementów języka i interpretują jedynie część pliku deklaracyjnego. W związku z trudnościami implementacyjnymi powstał język i standard XML będący początkowo podzbiorem reguł SGML (pierwsza wersja powstała w 2000 roku). Standard XML można obsługiwać narzędziami SGML-owymi modyfikując odpowiednio plik deklaracyjny.

    Ponieważ w praktyce zarówno deklaracja dokumentu SGML, jak i DTD „zaszyte” są najczęściej w oprogramowaniu (np. w przypadku języka HTML w przeglądarkach i programach do pisania stron WWW), użytkownicy końcowi, a nawet osoby przygotowujące na co dzień dokumenty, nie mają bezpośredniej styczności z DTD tej odmiany języka SGML, z której właśnie korzystają.

    Zobacz też[]

  • HTML
  • XML
  • XBRL
  • odwołania znakowe SGML
  • encja
  • Linki zewnętrzne[]

  • SGML ogólnie – W3C



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.