• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • SFHAM

    Przeczytaj także...
    Depolaryzacja – zmniejszenie ujemnego potencjału elektrycznego błony komórkowej spowodowane napływem przez kanały jonowe w błonie komórkowej jonów sodu do cytoplazmy komórki (potencjał zmienia się średnio od −80 mV do +10 mV). Prowadzi ona do pobudzenia komórki nerwowej lub mięśniowej. Jeżeli wartość potencjału przekroczy wartość progową to dojdzie do przekazania informacji.SATRO-EKG - program komputerowy do analizy sygnałów elektrokardiologicznych bazujący na modelu SFHAM, umożliwiający ocenę aktywności elektrycznych mięśnia sercowego, a tym samym wczesne wykrywanie zmian niedokrwiennych mięśnia sercowego.
    Kardiologia nieinwazyjna – dziedzina będąca podspecjalnością kardiologii, wykorzystująca techniki dostarczające istotnych informacji o układzie sercowo-naczyniowym, bez bezpośredniej ingerencji w struktury ciała człowieka.

    SFHAM (single fibre based heart activity model) – fizyczny model opisujący aktywność elektryczną lewej komory serca podczas jej depolaryzacji. Umożliwia dokładną analizę potencjałów elektrycznych pochodzących od poszczególnych jej części .

    Główne założenia modelu[]

    Model SFHAM opiera się na następujących założeniach:

    Serce (łac. cor, cordis) – centralny narząd układu krwionośnego położony w klatce piersiowej, w śródpiersiu środkowym, wewnątrz worka osierdziowego.Zespół QRS – w terminologii medycznej określenie fragmentu zapisu elektrokardiograficznego. Mianem tym określa się największy zespół załamków EKG. Opisuje depolaryzację (pobudzenie) mięśni komór serca i składa się z jednego lub kilku załamków określanych kolejno jako Q, R i S, w zależności od miejsca wystąpienia i kierunku wychylenia.
    1. Każdy fragment mięśnia sercowego (przegroda międzykomorowa, ściana przednia, ściana dolna, ściana boczna, ściana tylna) jest źródłem niezależnego chwilowego potencjału.
    2. Potencjał elektryczny pochodzący od danego fragmentu mięśnia sercowego powstaje na skutek zmian gęstości ładunku elektrycznego z uwzględnieniem wsierdzia, komórek M oraz nasierdzia.
    3. Zespół QRS jest wynikiem sumy wszystkich potencjałów chwilowych generowanych podczas depolaryzacji poszczególnych fragmentów mięśnia sercowego.
    4. Wartość chwilowego potencjału zależy od właściwości i aktywności poszczególnych części ściany komory.
    5. Zmiany czasowe w wartości rozkładu potencjałów występujące na powierzchni klatki piersiowej zależą od czynników fizjologicznych i patologicznych.
    6. Aktywność elektryczna każdego fragmentu mięśnia sercowego zdrowej osoby tworzy stały wkład procentowy w całkowitą aktywność mięśnia sercowego.

    Model ten jest teoretyczną bazą dla SATRO-EKG stanowiącego system do nieinwazyjnej diagnostyki umożliwiający wczesne wykrywanie zmian niedokrwiennych serca.

    Choroba niedokrwienna serca – (ChNS; łac. morbus ischaemicus cordis, MIC; ang. ischaemic heart disease, IHD) – zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze. Zaburzenie równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem a możliwością ich dostarczenia, pomimo wykorzystania mechanizmów autoregulacyjnych zwiększających przepływ przez mięsień sercowy, zwanych rezerwą wieńcową, doprowadza do niedotlenienia zwanego również niewydolnością wieńcową.Wsierdzie (łac. endocardium) – najbardziej wewnętrzna warstwa ściany serca, błona łącznotkankowa wyścielająca wewnętrzne powierzchnie jam serca - przedsionków i komór. Wnikają do niej zakończenia nerwowe oraz naczynia włosowate.

    Przypisy

    Bibliografia[]

  • Janicki JS, Leoński W, Jagielski J. Partial potentials of selected cardiac muscle regions and heart activity model based on single fibres. Medical Engineering & Physics, 31 (2009) 1276-1282 [1]
  • Janicki JS, Leoński W, Jagielski J, Sobieszczańska M, Chąpiński M, Janicki Ł. Single Fibre Based Heart Activity Model (SFHAM) Based Qrs-Waves Synthesis. W: Sobieszczańska M, Jagielski J, Macfarlane PW, editors. Electrocardiology 2009. JAKS Publishing Company; 2010. s. 81-86, ISBN 978-83-928209-5-6 [2] [3]
  • Janicki JS, Leoński W, Jagielski J, Sobieszczańska M, Leońska JG. Implementation of SFHAM in Coronary Heart Disease Diagnosis. W: Sobieszczańska M, Jagielski J, Macfarlane PW, editors. Electrocardiology 2009. JAKS Publishing Company; 2010. s. 197-201, ISBN 978-83-928209-5-6 [4] [5]
  • Linki zewnętrzne[]

  • Strona modelu SFHAM i metody SATRO-EKG (ang.)
  • Strona Instytutu Badań Fizykomedycznych
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Ładunek elektryczny ciała (lub układu ciał) – fundamentalna właściwość materii przejawiająca się w oddziaływaniu elektromagnetycznym ciał obdarzonych tym ładunkiem. Ciała obdarzone ładunkiem mają zdolność wytwarzania pola elektromagnetycznego oraz oddziaływania z tym polem. Oddziaływanie ładunku z polem elektromagnetycznym jest określone przez siłę Lorentza i jest jednym z oddziaływań podstawowych.Nasierdzie (łac. epicardium; z gr.: epi - nad, cardium - serce). ) - inne określenie na blaszkę trzewną osierdzia surowiczego (łac. lamina visceralis pericardii serosi). Stanowi zewnętrzną warstwę tkanek serca.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mięsień sercowy (łac. myocardium) – zasadnicza część strukturalna serca, warstwa mięśniowa pomiędzy wsierdziem a nasierdziem.
    Przegroda międzykomorowa (łac. septum interventriculare) – część serca oddzielająca komorę prawą od lewej. Od zewnątrz zaczyna się bruzdą międzykomorową przednią i tylną. Składa się z większej części mięśniowej i małej, górnej części błoniastej, której górna część oddziela prawy przedsionek od lewej komory.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.