Zarządzanie łańcuchem dostaw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z SCM)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zarządzanie łańcuchem dostaw (ang. Supply Chain Management – SCM) – zarządzanie przepływami między ogniwami łańcuchem dostaw. Umożliwia projektowanie, planowanie, realizację, kontrolę oraz monitoring łańcucha dostaw.

Model referencyjny łańcucha dostaw (ang. Supply Chain Operation Reference-Model, skr. SCOR) – jest modelem opublikowanym przez organizację SCC (Supply-Chain Council), który służy do opisu i kompleksowej analizy łańcucha dostaw. Jego pierwsza wersja powstała jesienią 1996 roku.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Zajmuje się przepływem informacji, produktów i usług. Wewnętrzne SCM obejmuje zagadnienia związane z zaopatrzeniem, produkcją i dystrybucją. Zewnętrzne SCM integruje przedsiębiorstwo z jego dostawcami i klientami.

Korzyści[ | edytuj kod]

Do korzyści, które przynoszą systemy SCM, z całą pewnością można zaliczyć:

  • ułatwienie globalnego planowania poziomu popytu na określone wyroby,
  • możliwość dokonywania bieżących symulacji rynkowych, umożliwiających błyskawiczną reakcję na pojawiające się zapotrzebowania ze strony klientów,
  • możliwość optymalizacji źródeł dostaw,
  • jednoczesne planowanie specjalistycznych potrzeb materiałowych i określanie zdolności produkcyjnych,
  • zapewnienie przejrzystości wzajemnych współzależności pomiędzy poszczególnymi ogniwami łańcucha dostaw,
  • tworzenie zbiorczych planów związanych z zaopatrzeniem, magazynowaniem, produkcją oraz transportem wytwarzanych dóbr,
  • definiowanie wszystkich ograniczeń istniejących sieci dostaw.
  • Kod kreskowy, kod paskowy (ang. barcode) – graficzna reprezentacja informacji poprzez kombinację ciemnych i jasnych elementów, ustaloną według symboliki (reguł opisujących budowę kodu, np. jego wymiary, zbiór kodowanych znaków, algorytm obliczania cyfry kontrolnej i inne) danego kodu. Kod kreskowy przeznaczony jest dla czytników elektronicznych. Ma na celu umożliwienie automatycznego odczytywania informacji. Głównym zastosowaniem kodu kreskowego jest automatyczna identyfikacja produktów w szeroko pojętej logistyce.Zarządzanie należy do nauk ekonomicznych. Od początku XX wieku, odkąd zarządzanie próbowano oprzeć na naukowych podstawach, aż do lat 60. XX wieku zarządzanie pojmowane było jako działanie kierownicze, obejmujące następujące sekwencje postępowania: Planowanie, Organizowanie, Decydowanie, Motywowanie i Kontrolowanie, nazywane klasycznymi funkcjami zarządzania. Klasyczne funkcje zarządzania wyróżnił pierwszy "klasyk" zarządzania Henri Fayol. Jednakże paradygmat zarządzania zmienił się od tego czasu radykalnie, więc warto powrócić do starszej, bardziej ogólnej definicji: zarządzanie to sztuka bądź praktyka rozumnego stosowania środków dla osiągnięcia wyznaczonych celów.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Pojęcie rynku elektronicznego (w skrócie ER, ang. electronic market), zwanego również rynkiem wirtualnym, powstało w latach 80. w pracach grupy badawczej z Massachusetts Institute of Technology. W literaturze brak jest ogólnej i powszechnie akceptowalnej definicji elektronicznego rynku. Wielu autorów tworzy zwykle ad hoc określenia, ukierunkowane jedynie na specyficzne zagadnienia. W pewnym stopniu wspomaganie i automatyzacja działalności rynkowej przez systemy informatyczno-telekomunikacyjne są utożsamiane z pojęciem rynku elektronicznego. Twierdzi się tak dlatego, iż w przyszłości wiele konwencjonalnych rynków będzie przekształcanych w ER, a także tworzonych będzie wiele nowych ER. Wielu autorów definiuje ER jako systemy sprzętu i oprogramowania komputerów (systemy rozproszone), u których podstaw leży koncepcja elektronicznej wymiany dokumentacji.
    Elektroniczna wymiana danych (ang. Electronic Data Interchange, EDI) – transfer biznesowych informacji transakcyjnych od komputera do komputera z wykorzystaniem standardowych, zaakceptowanych formatów komunikatów.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama