• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sępowronki

    Przeczytaj także...
    Pica (łaknienie spaczone) – zaburzenie polegające na występowaniu apetytu na przedmioty niebędące żywnością (np. ziemia, kreda, węgiel) lub ogromny apetyt na rzeczy, które są w pewnym sensie żywnością, takie jak nieprzetworzone składniki żywności (np. mąka, surowe ziemniaki, skrobia). Aby uznać tego typu zachowania za zaburzenie, muszą trwać przynajmniej miesiąc w wieku, w którym próbowanie jedzenia ziemi, błota itp. jest uznawane za niedostosowane do poziomu rozwoju człowieka. Obserwuje się je u wszystkich grup wiekowych, ale najczęściej u kobiet w ciąży i u małych dzieci, zwłaszcza opóźnionych w rozwoju, wśród których jest to najbardziej rozpowszechnione zaburzenie odżywiania. Wówczas rozpoznawane jest jako pica u niemowląt lub dzieci (ICD-10 F98.3). Łaknienie spaczone może się także wiązać z chorobami organicznymi mózgu lub histerią.Wrona siwa, wrona (Corvus cornix) – gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), zasadniczo wędrowny, choć duża część osobników jest już osiadła (zwłaszcza populacje miejskie).
    Ptaki (Aves) – gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców. Jest najbardziej zróżnicowaną spośród gromad kręgowców lądowych – istnieje około 10 tys. gatunków ptaków, które zamieszkują ekosystemy na całym świecie. Ich wielkość waha się od 5 cm u koliberka hawańskiego do 2,7 m u strusia.

    Sępowronki (Picathartinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny długobiegowatych (Eupetidae).

    Występowanie[edytuj kod]

    Podrodzina obejmuje gatunki występujące w tropikach zachodniej i środkowej Afryki.

    Charakterystyka[edytuj kod]

    Długość ciała 33–38 cm, masa ciała 192–254 g. Ich dziób przypomina budową dzioby wron. Ich ciała są szczupłe, z długą szyją, nogami i ogonem oraz mocnymi stopami. Wielkością i budową ciała przypominają amerykańskie kukawki, ale poruszają się raczej podskakując niż biegając.

    Sępowronka kameruńska (Picathartes oreas) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny sępowronek (Picathartidae) zamieszkujący południowy Kamerun oraz północny Gabon i północną Nigerię.Ślimaki, brzuchonogi (Gastropoda, z gr. gaster – brzuch + pous – noga) – jedna z najliczniejszych i najbardziej zróżnicowanych gromad mięczaków, zaliczana niekiedy do podtypu muszlowce.

    Sępowronki gniazdują kolonijnie. Gniazdo zbudowane jest z masy błotnej przyczepionej do skały lub ściany jaskini. Lęg składa się z dwóch jaj. Żywią się owadami i ślimakami znajdowanymi w wilgotnych, skalistych miejscach.

    Systematyka[edytuj kod]

    Etymologia[edytuj kod]

    Nazwa rodzajowa jest połączeniem nazw rodzajów: Pica Brisson, 1760 oraz Cathartes Illiger, 1811. Sępowronka żółtogardła ma długi ogon, pstrokate upierzenie oraz łysą, podobną do sępiej głowę.

    Gatunek typowy[edytuj kod]

    Corvus gymnocephalus Temminck

    Sępowronka żółtogardła (Picathartes gymnocephalus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny sępowronek (Picathartidae). Zamieszkuje głównie skaliste i zalesione rejony zachodniej Afryki od Gwinei do Ghany. Zwykle żyje w pobliżu strumieni bądź na ostańcach. Gatunek ten jest rozrzucony w izolowanych populacjach, lecz nie tworzy podgatunków. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych jest zakwalifikowany jako narażony na wyginięcie.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Podział systematyczny[edytuj kod]

    W niektórych ujęciach systematycznych, takson ten umieszczany jest w monotypowej rodzinie Picathartidae. Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami:

  • Picathartes gymnocephalus – sępowronka żółtogardła
  • Picathartes oreas – sępowronka kameruńska
  • Przypisy

    1. R.-P. Lesson: Manuel d'ornithologie, ou description des genres et des pricipales espèces d'oiseaux. T. 1. Paryż: À la librairie encyclopédique de Roret, 1828, s. 374. (fr.)
    2. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Picathartinae Lowe,PR, 1928 - sępowronki - Rockfowl (wersja: 2016-01-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-01-28].
    3. F. Gill, D. Donsker (red.): Australasian robins, rockfowl, rockjumpers & Rail-babbler (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-18].
    4. H. Thompson: Family Picathartidae (Picathartes). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 12: Picathartes to Tits and Chickadees. Barcelona: Lynx Edicions, 2007, s. 68. ISBN 84-96553-42-6. (ang.)
    5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-11-18]. (ang.)

    Bibliografia[edytuj kod]

    1. H.S. Thompson, R. Fotso. Rockfowl: the genus Picathartes. „Bulletin of the African Bird Club”. 2 (1), 1995 (ang.). 

    Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • ARKive – Zdjęcia i filmy sępowroniki żółtogardłej (Picathartes gymnocephalus)
  • Gatunek typowy – gatunek wyznaczony przez systematyków jako typ nomenklatoryczny rodzaju. Typ nie musi być typowym przedstawicielem reprezentowanego taksonu, nie musi też świadczyć o jego zmienności. Typ umożliwia identyfikację taksonów. Okazy będące typami przechowywane są w specjalnych kolekcjach, a miejsce przechowywania wzorca jest dokładnie znane. W razie wątpliwości można odwołać się do gatunku typowego i wyróżnionych dla niego cech diagnostycznych.Takson monotypowy, monotyp – w klasyfikacji biologicznej takson obejmujący tylko jeden przyporządkowany takson niższy, np. rodzina do której należy tylko jeden rodzaj lub rodzaj, do którego należy jeden gatunek. Taksony monotypowe są niechętnie wyodrębniane przez taksonomów, ponieważ ich tworzenie nie poprawia przejrzystości systemu klasyfikacyjnego na kolejnych szczeblach klasyfikacji. Wyodrębniane są, gdy istnieje wyraźna przerwa (odrębność) między taksonem monotypowym i taksonem siostrzanym.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Ma 30,37 mln km² powierzchni, czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej naszego globu. Przechodzi przez niego południk 0°, obydwa zwrotniki i równik.
    Lęg, ląg – w znaczeniu ogólnym: wylęganie się, wyklucie się, czyli wydobycie się zwierząt z jaj. W zoologii mianem lęg określane są wszystkie jaja danego zwierzęcia wysiadywane jednocześnie, a w ornitologii również wszystkie pisklęta pochodzące z jednego zniesienia, wychowywane przez jednych rodziców lub jeden cykl rozrodczy obejmujący okres od budowy gniazda po uzyskanie samodzielności przez pisklęta. W tym ostatnim znaczeniu termin lęg może być użyty w odniesieniu do pary ptaków lub do całego gatunku.
    Kukawka kalifornijska, kukawka srokata (Geococcyx californianus) – gatunek nielotnego ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae). Występuje w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych i na całym obszarze Meksyku. Zamieszkuje tereny pustynne i półpustynne.
    Długobiegowate (Eupetidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) wyróżniana na podstawie badań genetycznych.
    Owady, insekty (Insecta) – gromada stawonogów. Najliczniejsza grupa zwierząt. Są to zwierzęta wszystkich środowisk lądowych, wtórnie przystosowały się też do środowiska wodnego. Były pierwszymi zwierzętami, które posiadły umiejętność aktywnego lotu. Rozmiary ciała owadów wahają się od 0,25 mm do ponad 350 mm. W Polsce do najliczniej reprezentowanych rzędów owadów należą motyle, chrząszcze, błonkówki i muchówki. Owady mają olbrzymie znaczenie w przyrodzie, są wśród nich owady zarówno pożyteczne, jak i szkodniki, komensale i pasożyty. Nauka zajmująca się owadami to entomologia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.