l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Sąd Ostateczny



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Frans Francken Młodszy lub Frans Francken II (ur. 1581 w Antwerii, zm. 6 maja 1642) – barokowy malarz flamandzki, najbardziej znany członek artystycznej rodziny Franckenów działającej przez pięć pokoleń w Antwerpii i Paryżu.William Blake (ur. 28 listopada 1757 w Londynie, zm. 12 sierpnia 1827 w Londynie) – XVIII-wieczny angielski poeta, pisarz, rytownik, malarz, drukarz i mistyk, prekursor romantyzmu. Przez współczesnych nazywany często mad Blake (szalony Blake), zaliczany czasem do grona tzw. poetów wyklętych w literaturze angielskiej.
    Sąd Ostateczny w islamie[ | edytuj kod]

    Wiara w sąd ostateczny zwany w Koranie również dniem ostatnim jest piątym filarem wiary (imanu) islamu. Według szyitów sąd ostateczny będzie poprzedzony atakiem niewiernych na miejscowość Lod w Palestynie i narodzinami Mahdiego, który ma pokonać fałszywego proroka, Dadżdżala i uratować ludzkość przed szatanem.

    Sąd Ostateczny – tryptyk malarza niderlandzkiego Hansa Memlinga stworzony między 1467 a 1471 rokiem. Wykonany został w technice temperowo-olejnej (mieszanej) na desce. Autor dzieła pozostawał nieznany aż do połowy XVII wieku. Od tego czasu zaczęto przypisywać go braciom van Eyck. Dopiero w 1843 roku Heinrich Gustav Hotho stwierdził autorstwo Memlinga, co zostało później dowiedzione.Symbol (z gr. σύμβολον) – semantyczny środek stylistyczny, który ma jedno znaczenie dosłowne i nieskończoną liczbę znaczeń ukrytych. Odpowiednik pojęcia postrzegany zmysłowo. Najbardziej ogólnie jest to zastąpienie jednego pojęcia innym, krótszym, bardziej wyrazistym lub najlepiej oddającym jego naturę, albo mniej abstrakcyjnym. Jest to znak odnoszący się do innego systemu znaczeń, niż do tego, do którego bezpośrednio się odnosi. Przykładowo symbol lwa oznacza nie tylko dany gatunek zwierzęcia, lecz często także siłę lub władzę. Symbole są pewnymi znakami umownymi, które w różnych kulturach mogą mieć różne znaczenia - to odróżnia symbol od jednoznacznej alegorii. Znaczenia szczególne to między innymi:

    Według sunnitów Mahdiego wspierać w walce będzie Isa – Jezus Chrystus. Wojnie towarzyszyć będą wielkie kataklizmy i znaki na niebie. Zakończy ją ukazanie się Allaha, śmierć wszystkich niewiernych, zmartwychwstanie wiernych i sąd nad ich czynami.

    Sąd Ostateczny w zaratusztrianizmie[ | edytuj kod]

    Według Awesty (księga uważana za natchnioną przez wyznawców mazdaizmu i zaratusztrianizmu) trwająca obecnie druga epoka, tzn. epoka walki dobra ze złem, zakończona zostanie przyjściem na świat ostatniego Saoszjanta, czyli syna Zaratusztry, który ma poprowadzić zastępy sprawiedliwych do walki z Angra Mainju.

    Marten Jacobszoon Heemskerk van Veen lub Maarten van Heemskerck (ur. 1498 w Heemskerk k. Alkmaaru, zm. 1 października 1574 w Haarlemie) – niderlandzki malarz okresu manieryzmu.Bracia Limbourg: Pol (Paul), Hennequin (Jan, Jean) i Herman (Hermant) de Limbourg (ur. w drugiej połowie XIV wieku w Geldrii, zm. 1416) – niderlandzcy malarze, tworzący głównie we Francji.

    Sąd Ostateczny nastąpi, kiedy to Ahura Mazda zstąpi osobiście na ziemię, oddzieli dobro od zła i ustanowi z powrotem doskonały porządek, jednak z zachowaniem czasu, ognia i cielesności. Nastanie wtedy trzecia epoka, epoka Królestwa Bożego na ziemi. W trakcie sądu ostatecznego nastąpi również zmartwychwstanie dusz przebywających w niebie.

    Michelangelo Buonarroti (Michał Anioł, Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni; ur. 6 marca 1475 w Caprese, prowincji Toskanii we Włoszech, zm. 18 lutego 1564 w Rzymie) – włoski malarz, rzeźbiarz, poeta i architekt epoki Odrodzenia.Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    Sąd Ostateczny w malarstwie[ | edytuj kod]

    Fra Angelico, Sąd Ostateczny (ok. 1435)
    Rogier van der Weyden, Sąd Ostateczny (1444-52)
    Jean Cousin mł., Sąd Ostateczny (1585)
    John Martin, Wielki dzień Jego gniewu (1852)
    Eugenio Lucas Velázquez, Satyryczno-alegoryczna wizja Sądu Ostatecznego (ok. 1870)

    (Mt 24, 27-31; 25, 31-46; Mk 13, 24-27; Łk 21, 25-28)

    Wikicytaty – polska wersja serwisu Wikiquote, siostrzanego projektu Wikipedii, który działa jako jedno z przedsięwzięć Fundacji Wikimedia. Angielska wersja powstała 27 czerwca 2003, polska zaś 17 lipca 2004 roku. Wikicytaty są obecnie pierwszą pod względem wielkości wersją językową – zawierają ponad 22 tysiące artykułów. W lipcu 2007 uruchomiono czterdziestą wersję językową.Stefan Lochner (lub Stephan Lochner, ur. ok. 1400, zm. 1451) – niemiecki malarz, jeden z czołowych przedstawicieli malarstwa tablicowego doby późnego gotyku.
  • Pietro Cavallini – Sąd Ostateczny (fresk), Santa Cecilia in Trastevere – Rzym
  • Giotto di Bondone – Sąd Ostateczny, 1303-6, Kaplica Scrovegnich – Padwa
  • Buffalmacco – Sąd Ostateczny, 1332-6 (fresk), Campo Santo – Piza
  • Andrea Orcagna – Tryumf śmierci, ok. 1348 (fresk), Museo Santo Spirito – Florencja
  • Nardo di Cione – Sąd Ostateczny, ok. 1357 (fresk), Santa Maria Novella – Florencja
  • Bracia Limbourg – Sąd Ostateczny, ok. 1416, Musèe Condè – Chantilly
  • Jan van Eyck – Sąd Ostateczny, ok. 1430, Metropolitan Museum of Art – Nowy Jork
  • Fra Angelico – Sąd Ostateczny, ok. 1435, Museum San Marco – Florencja
  • Fra Angelico – Sąd Ostateczny, Gemaeldegalerie – Berlin
  • Stefan Lochner – Sąd Ostateczny, ok. 1435, 124,5x172, Wallraf-Richartz-Museum – Kolonia
  • Vrancke van der Stockt – Sąd Ostateczny, Gemaeldegalerie – Berlin
  • Vrancke van der Stockt – Sąd Ostateczny, Prado – Madryt
  • Petrus Christus – Sąd Ostateczny, 1452, Gemaeldegalerie – Berlin
  • Rogier van der Weyden – Sąd Ostateczny, 1455-59 (skrzydło), Prado – Madryt
  • Rogier van der Weyden – Sąd Ostateczny, 1496-1500, Hotel Dieu – Beaune
  • Hans Memling – Sąd Ostateczny, 1472, Muzeum Narodowe – Gdańsk
  • Fra Bartolomeo – Sąd Ostateczny, 1499-1500 (fresk), Museo di San Marco – Florencja
  • Luca Signorelli, Fra Angelico – Sąd Ostateczny, 1497-9, 1499-1503, Katedra – Orvieto
  • Hieronim Bosch – Sąd Ostateczny, ok. 1480, Prado – Madryt
  • Hieronim Bosch – Sąd Ostateczny, Stara Pinakoteka – Monachium
  • Hieronim Bosch – Sąd Ostateczny, ok. 1504, Galeria Akademii Sztuk Pięknych – Wiedeń
  • Hieronim Bosch – Sąd Ostateczny, 1506-8, Groeninge Museum – Brugia
  • Jan Mostaert – Tryptyk z Sądem Ostatecznym i donatorami, 1510-14, Reinisches Landesmuseum – Bonn
  • Joos van Cleve – Sąd Ostateczny, ok. 1520, Metropolitan Museum of Art – Nowy Jork
  • Jan Provoost – Sąd Ostateczny, ok. 1500, Kunsthalle – Hamburg
  • Jan Provoost – Sąd Ostateczny, 1525, Groeninge Museum – Brugia
  • Jan Provoost – Sąd Ostateczny, ok. 1520, Institute of Arts – Detroit
  • Lucas Cranach Starszy – Sąd Ostateczny, ok. 1524, Gemaeldegalerie – Berlin
  • Jean Bellegambe – Sąd Ostateczny, ok. 1525, Gemäldegalerie – Berlin
  • Raphael Coxcie – Sąd Ostateczny, 1588, Museum voor Schone Kunsten – Gandawa
  • Barend van Orley – Sąd Ostateczny, 1525, Koninklijk Museum Schone Kunsten – Antwerpia
  • Lucas van Leyden – Sąd Ostateczny, 1526-7, Stedelijk Museum – Lokenhal
  • Michał Anioł – Sąd Ostateczny, 1536-41, Kaplica Sykstyńska – Watykan
  • Georg Pencz – Sąd Ostateczny, ok. 1540 (sepia), Ermitaż – St. Petersburg
  • Maerten van Heemskerck– Sąd Ostateczny, Galeria Malarstwa – Turyn
  • Jacopo Tintoretto – Sąd Ostateczny, 1538, Kościół Madonna dell’Orto – Wenecja
  • Pieter Pourbus – Sąd Ostateczny, 1551, Groeninge Museum – Brugia
  • Pieter Huys – Sąd Ostateczny, 1554, Musèes Royaux des Beaux-Arts – Bruksela
  • Luca Cambiaso – Sąd Ostateczny, Kościół Santa Maria delle Grazie – Chiavari
  • Giorgio Vasari, Federico Zuccari – Sąd Ostateczny, 1574-1579 (fresk), Katedra – Florencja
  • Jacob Backer – Sąd Ostateczny, ok. 1580, O. L. Vrouwekathedraal – Antwerpia
  • Frans Floris – Sąd Ostateczny, 1566, Musèes Royaux des Beaux-Arts – Bruksela
  • Frans Floris – Sąd Ostateczny, 1565, Kunsthistorisches Museum – Wiedeń
  • Bartholomeus Spranger– Sąd Ostateczny, 1571, Pinacoteca Nazionale – Turyn
  • Jean Cousin mł. – Sąd Ostateczny, 1585, Luwr – Paryż
  • Leandro Bassano – Sąd Ostateczny, 1596-1605, Museum of Art. – Birmingham
  • Antonio Maria Viani – Sąd Ostateczny, 1603 (fresk), San Pietro al. Po – Cremona
  • Hans Rottenhammer– Sąd Ostateczny, 1598, Stara Pinakoteka – Monachium
  • Hieronymus Francken II – Sąd Ostateczny, 1605-10, Rezidenzgalerie – Salzburg
  • Frans Francken Młodszy – Sąd Ostateczny, 1606, kol. pryw.
  • Peter Paul Rubens – „Duży” Sąd Ostateczny, 1614-6, Stara Pinakoteka – Monachium
  • Peter Paul Rubens – „Mały” Sąd Ostateczny, ok. 1620, Stara Pinakoteka – Monachium
  • Jacob Jordaens – Sąd Ostateczny, 1653, Luwr – Paryż
  • Václav Vavřinec Reiner – Sąd Ostateczny, 1722-3, (fresk), Kościół św. Franciszka – Praga
  • William Blake – Sąd Ostateczny, 1805, Petworth House – Petworth West Sussex
  • Peter von Cornelius – Sąd Ostateczny (fresk), Ludwigskirche – Monachium
  • John Martin – Wielki dzień Jego gniewu, 1852, Tate Gallery
  • John Martin – Sąd Ostateczny, 1853, Tate Gallery
  • Gustave Doré – Sąd Ostateczny, 1865, La Sainte Bible
  • Edward Burne-Jones – Sąd Ostateczny, 1874 (grafika)
  • Edward Burne-Jones – Sąd Ostateczny, 1896 (witraż), St. Philip’s Cathedral – Birmingham
  • Giotto di Bondone, właściwie Angiolo di Bondone, zdrobniale Angiolotto (ur. ok. 1266, zm. 8 stycznia 1337 we Florencji) − malarz i architekt włoski, tercjarz franciszkański.Szatan (hebr. שטן satan – oskarżyciel; arab.الشيطان Szejtan – przeciwnik, złe moce) – w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie jest to jeden z aniołów, który zbuntował się przeciwko Bogu i pociągnął do buntu inne anioły, główny sprawca zła na świecie. Niekiedy bywa utożsamiany z Lucyferem. Najczęściej uważany jest za najwyższego rangą demona, przywódcę wszystkich złych duchów. Inne imiona Szatana to: Mastema, Gadriel, Satanael, Samaël, Samiel, Siegel, Satan, anioł Edomu. W tradycji rabinicznej nosi on przydomek "szpetny".


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Czy wiesz że...? beta

    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
    Mazdaizm – staroirański kult boga Ahura Mazdy (Ormuzda), który uważany był za uosobienie wszelkiej mądrości, dobra i prawdy, boga walczącego ze złem oraz stwórcy pierwszego człowieka – kapłana Gajomarata. Odwiecznym wrogiem żyjącego w krainie światłości Ahura Mazdy był Angra Mainju.
    Wiktionary – projekt Fundacji Wikimedia, którego założeniem jest stworzenie wolnego słownika w każdym języku opartego na mechanizmie wiki (zawierającego m.in. synonimy czy tłumaczenia). Wiktionary jest jednym z siostrzanych projektów Wikipedii.
    Słowo Boże / (łac.) Verbum Dei, (gr.) Λογος του Θεου / – termin oznaczający przemawianie Boga do człowieka. W drugim, pochodnym znaczeniu jest synonimem Pisma Świętego.
    Czyściec (łac. purgatorium) – według Kościoła katolickiego bolesne dochodzenie duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia Nieba.
    Jan van Eyck (ur. ok. 1390 w Maaseik, zm. 9 lipca 1441 w Brugii) – malarz niderlandzki, przedstawiciel piętnastowiecznego realizmu niderlandzkiego. Był bratem innego malarza niderlandzkiego Huberta van Eycka.
    Awesta, Avesta, Apastak, Awistak (z irańskiego apartak=prawo) – to święta natchniona księga zawierająca teksty religijne wyznawców mazdaizmu i zaratusztrianizmu (zoroastryzmu), czyli fragmenty starych irańskich przekazów datowanych na VII wiek p.n.e. lub na okres jeszcze wcześniejszy: II tysiąclecie p.n.e.

    Reklama

    tt