• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ryski Uniwersytet Techniczny

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników.
    Jerzy Marcin Osmołowski (ur. 24 listopada 1872 w majątku Podpińsk koło Pińska, zm. 16 sierpnia 1952 w Dąbiu) – działacz społeczny i polityczny, Komisarz Generalny Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich (ZCZW) w latach 1919–1920, wolnomularz.
    Gmach Politechniki pod koniec XIX wieku, obecnie siedziba Uniwersytetu Łotwy

    Ryski Uniwersytet Techniczny (łot. Rīgas Tehniskā universitāte) – wyższa szkoła techniczna na Łotwie, wcześniej działająca pod nazwą Politechniki Ryskiej (1862-1918).

    Historia[ | edytuj kod]

    Polytechnikum Riga została założona w 1862 jako pierwsza uczelnia techniczna na terenie imperium Romanowów. Kształciła przyszłych agronomów, chemików, inżynierów, mechaników, architektów i handlowców. Zajęcia odbywały się w języku niemieckim. W 1896 zmieniono nazwę uczelni na Ryski Instytut Politechniczny (ros. „Рижский политехнический иститут”, РПИ) – od tego czasu językiem wykładowym był rosyjski. Politechnika Ryska zapoczątkowała bardzo liberalną politykę edukacyjną, nie wprowadzając żadnych ograniczeń narodowościowych. Wolność ta poskutkowała m.in. utworzeniem w 1875 niemieckiego bractwa Rubonia, a w 1879 i 1883 odpowiednio polskich korporacji Arkonia i Welecja.

    Józef Tuliszkowski (ur. 4 lutego 1867 r. w Radziwiłowie Wołyńskim – zm. 26 stycznia 1939 r. w Warszawie) – polski inżynier pożarnik, twórca obrony przeciwpożarowej, autor wielu publikacji z zakresu pożarnictwa. Jego imieniem nazwane jest Centrum Naukowo-Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej Państwowej Straży Pożarnej.Henryk Czopowski (ur. 7 września 1863 w Warszawie, zm. 7 czerwca 1935 w Warszawie) - polski inżynier, założyciel Państwowej Szkoły Mierniczej.

    W czasie I wojny światowej szkoła była ewakuowana do Moskwy i działała tam do 1918 kiedy to została ostatecznie rozwiązana. W 1919 roku na bazie Politechniki Ryskiej powołano Uniwersytet Łotwy, który przejął też budynek politechniki.

    Polacy na Politechnice Ryskiej[ | edytuj kod]

    Polacy od początku istnienia Politechniki do jej kresu w 1918 stanowili w różnych latach od 25% do blisko 50% słuchaczy uczelni. Gustav von Kiesieritzky, dyrektor Politechniki w latach 1875-1885 tak odniósł się do obecności Polaków na uczelni: Politechnika bałtycka powinna właściwie nazywać się Polentechnikum, bowiem Polacy dominują na niej nie tylko pod względem liczebności, lecz również pod względem postępów w nauce. Drugi superlatyw dotyczył faktu, że Polacy zdobywali najwięcej złotych medali za wyniki w nauce.

    Ignacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie, zm. 2 października 1946 w Versoix) – polski polityk i chemik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926–1939. Naukowiec, wynalazca, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego.Stanisław Antoni Chaniewski (ur. 4 listopada 1859 w Rowach, zm. 4 listopada 1920 pod Wołogdą) – polski hodowca, profesor Akademii Rolniczej w Dublanach, poseł na Sejm Ustawodawczy II RP.

    Polacy z Politechniki Ryskiej powołali do życia dwie wsławione w kształtowaniu patriotyzmu i postaw moralnych korporacje polskie – Arkonię i Welecję.

    Wśród polskich studentów i absolwentów Politechniki były takie znakomitości jak:

    Ryski Uniwersytet Techniczny[ | edytuj kod]

    Ryski Instytut Politechniczny został powołany 40 lat po likwidacji Politechniki Ryskiej w roku 1958 na bazie technicznych wydziałów Uniwersytetu Łotwy. W 1983 otrzymał imię Arvīdsa Pelše, które nosił do 1990, kiedy to uczelnia przyjęła obecną nazwę. Ryski Uniwersytet Techniczny określa się jako kontynuator tradycji Politechniki Ryskiej.

    Napoleon Liberys, łot. Napoleons Liberis (ur. 2 września 1903 w Rydze, zm. 28 czerwca 1972 w Wielkiej Brytanii) – działacz polonijny na Łotwie międzywojennej, radny Rygi, żołnierz armii Andersa.Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.

    Składa się z ośmiu wydziałów:

  • Wydział Architektury i Planowania Miast (Arhitektūras un pilsētplānošanas fakultāte)
  • Wydział Budownictwa (Būvniecības fakultāte)
  • Wydział Nauk Komputerowych i Technologii Informacyjnej (Datorzinātnes un informācijas tehnoloģijas fakultāte)
  • Wydział Energetyki i Elektrotechniki (Enerģētikas un elektrotehnikas fakultāte)
  • Wydział Elektroniki i Telekomunikacji (Elektronikas un telekomunikāciju fakultāte)
  • Wydział Ekonomii Inżynieryjnej (Inženierekonomikas fakultāte)
  • Wydział Nauki o Materiałach i Chemii Stosowanej (Materiālzinātnes un lietišķās ķīmijas fakultāte)
  • Wydział Transportu (Transporta un mašīnzinību fakultāte)
  • W 2003 studiowało tu ponad 17 tys. osób.

    Czesław Skotnicki (ur. 8 kwietnia 1871 we wsi Moszczanka (daw. pow. puławski), zm. 1 września 1945 w Łodzi), hydrotechnik, profesor melioracji, rektor Politechniki Warszawskiej;Welecja – trzecia pod względem starszeństwa korporacja akademicka w Polsce. Powstała 26 października 1883 roku w Rydze na tamtejszej Politechnice, w wyniku rozłamu w Arkonii. Welecja stawiała sobie za cel wychowanie studentów w duchu patriotyzmu, przyjaźni, honoru, pracy nad sobą, prawości i rzetelności.

    Wśród innych absolwentów znajdują się: Fridrich Cander, Wilhelm Ostwald, Paul Walden, Arturs Alberings, Paul Mandelsztam, Vilhelms Munters.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Oficjalna strona Internetowa RTU (wersja w języku angielskim dostępna z poziomu strony głównej).
  • International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.




    Warto wiedzieć że... beta

    Fridrich Arturowicz Cander (ur. 1887, zm. 28 marca 1933 w Kisłodowsku) – radziecki pionier astronautyki i techniki rakietowej. Syn niemieckich emigrantów przesiedlonych do sowieckiej Rosji. Absolwent politechniki w Rydze.
    Józef Mikułowski-Pomorski (ur. 1 lipca 1868 w Malicach, zm. 4 maja 1935) – polski profesor chemii rolnej, polityk, wolnomularz, pierwszy rektor SGGW.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Wacław Karol Szpakowski (ur. 9 października 1883 w Warszawie, zm. 7 lutego 1973 we Wrocławiu) – polski artysta, architekt, fotograf i muzyk. Prekursor sztuki geometrycznej, minimal-artu i op-artu. Pionier polskiej awangardy artystycznej.
    Stanisław Wilhelm Lilpop (ur. w 1863, zm. w 1930) – polski przemysłowiec, jeden z założycieli miasta Podkowa Leśna pod Warszawą, fotografik. Był pierwowzorem postaci pana Liebe z powieści "Soból i panna" Józefa Weyssenhoffa.
    Ferdynand Hoesick (ur. 16 października 1867 w Warszawie, zm. 13 kwietnia 1941 w Warszawie) – polski księgarz i wydawca, pisarz, historyk literatury, muzykograf, redaktor naczelny Kuriera Warszawskiego.
    Romuald Adam Cebertowicz (ur. 7 lutego 1897 w Głownie zm. 20 stycznia 1981 w Łodzi) – polski hydrotechnik, poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1956).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.