• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rylczak

    Przeczytaj także...
    Rylec (fr., ang. burin) – jedna z najliczniejszych grup narzędzi krzemiennych epoki kamienia. Powstają poprzez odbicie co najmniej jednego rylczaka, czyli wąskiego odłupka na krawędzi narzędzia, czego śladem jest negatyw rylcowy.Krzemień - skała osadowa, skrytokrystaliczna, krzemionkowa (biochemiczna lub chemiczna), występująca w formie kulistych, bulwiastych, bochenkowatych lub soczewkowatych konkrecji w obrębie skał niekrzemionkowych, reprezentowanych przez wapienie, margle, dolomity. Z utworami otaczającymi tworzy ostre granice, co odróżnia je od czertu. Zwykle jest pokryty jasną korą krzemionkową, bardziej miękką od samego krzemienia.

    Rylczak w terminologii dotyczącej obróbki krzemienia, to specyficzny odłupek powstający przy formowaniu narzędzia zwanego rylcem poprzez wyprowadzenie tzw. odbicia rylcowego.
    Zasadniczo wszystkie rylczaki to zabytki niedużych rozmiarów, smukłe o bokach w miarę równych i równoległych do siebie. W zależności od typu rylca, z którego pochodzą ich piętki mogą być naturalne, uformowane bądź przygotowane za pomocą kilku uderzeń. Na powierzchni górnej widoczna jest przeważnie krawędź wióra lub odłupka, z którego formowano rylec. W przypadku rylców uformowanych za pomocą więcej niż jednego odbicia rylcowego, powierzchnia górna rylczaka może nosić negatywy wcześniej oddzielonych rylczaków.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bolesław Ginter, Janusz K. Kozłowski, Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu i mezolitu, PWN, Warszawa 1975.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.004 sek.