• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rura Kundta

    Przeczytaj także...
    Fala stojąca – fala, której grzbiety i doliny nie przemieszczają się. Fala stojąca powstaje na skutek interferencji dwóch takich samych fal poruszających się w przeciwnych kierunkach. Zwykle efekt ten powstaje np. poprzez nałożenie na falę biegnącą fali odbitej.Fala – zaburzenie rozprzestrzeniające się w ośrodku lub przestrzeni. W przypadku fal mechanicznych cząstki ośrodka, w którym rozchodzi się fala, oscylują wokół położenia równowagi, przy czym przenoszą energię z jednego miejsca do drugiego bez transportu jakiejkolwiek materii.
    Interferencja (łac. inter – między + ferre – nieść) – zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się (superpozycji fal) dwóch lub więcej fal. Warunkiem trwałej interferencji fal jest ich spójność, czyli korelacja faz i częstotliwości.
    Rura Kundta w laboratorium.

    Rura Kundta – urządzenie do przeprowadzania eksperymentów dotyczących dźwięku. Składa się z długiej rury będącej rezonator akustycznym z jednej strony zamkniętej, z umieszczonym wewnątrz źródłem drgań (wibratorem).

    Rura Kundta jest tak wąska, że fale biegnące od źródła i odbijające się od zamkniętego końca rury można uznać za płaskie. W wyniku interferencji tych fal ze sobą powstaje fala stojąca. Przesuwając źródło drgań wzdłuż rury można znaleźć położenie rezonansowe, któremu odpowiadają fale stojące o szczególnie dużej amplitudzie.

    Rezonans akustyczny – zjawisko rezonansu zachodzące dla fal dźwiękowych, polegające na pobieraniu energii fal akustycznych przez układ akustyczny ze źródła drgań o częstotliwościach równych lub zbliżonych do częstotliwości drgań własnych układu. W wyniku czego dochodzi do generowania, wzmacniania lub filtrowania drgań o tych częstotliwościach.Akustyka – dział fizyki i techniki obejmujący zjawiska związane z powstawaniem, propagacją i oddziaływaniem fal akustycznych. Ze względu na różnorodność działów akustyka jest obecnie traktowana jako nauka interdyscyplinarna obejmująca oprócz akustyki ogólnej, zajmującej się zagadnieniami podstawowymi, również szereg działów akustyki stosowanej, zajmujących się praktycznym zastosowaniem zjawisk akustycznych.

    W postaci tradycyjnej rurę stanowi szklana rura zamknięta z jednej strony korkiem, a z drugiej wyprowadzony jest koniec pręta zaopatrzony w krążek nieco mniejszy od wewnętrznego przekroju rury. Pręt zamocowany jest w środku, wobec czego pocieranie go szmatką natartą kalafonią wywołuje falę stojącą o długości równej dwóm długościom pręta.

    August Adolph Eduard Eberhard Kundt (ur. 18 listopada 1839 w Schwerinie - zm. 21 maja 1894 w Israelsdorfie koło Lubeki) - fizyk niemiecki.Rura Quinckego – pionowa nieruchoma rura szklana, połączona od dołu elastycznym wężem z naczyniem szklanym. Przemieszczając w pionie naczynie, zmieniamy wysokość słupa powietrza w rurze. Nad wylotem tej rury umieszczony jest głośnik emitujący dźwięk o wybranej częstotliwości, pochodzący z generatora akustycznego. Przy odpowiedniej wysokości słupa powietrza następuje rezonans, który słyszymy jako wyraźny wzrost głośności dźwięku. Skonstruowana przez Georga Hermanna Quincke.

    Urządzenie zostało skonstruowane w 1866 roku przez niemieckiego fizyka Augusta Kundta do pomiaru prędkości dźwięku. Obecnie rura jest stosowana jako demonstracyjna pomoc dydaktyczna.

    Zobacz też[]

  • August Kundt
  • akustyka
  • Rura Quinckego



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rezonans – zjawisko fizyczne zachodzące dla drgań wymuszonych, objawiające się wzrostem amplitudy drgań układu drgającego dla określonych częstotliwości drgań wymuszających. Częstotliwości dla których drgania mają największą amplitudę nazywa się częstotliwością rezonansową. Dla tych częstotliwości, nawet małe okresowe siły wymuszające mogą wytwarzać drgania o znacznej amplitudzie. Wiele systemów ma wiele odrębnych częstotliwości rezonansowych.
    Wibrator w instrumentoznawstwie muzycznym jest częścią instrumentu wytwarzającą drgania dźwiękowe. Wibrator może stanowić główną część instrumentu, jednak równie często może być to jeden z najdrobniejszych elementów w instrumencie. Wibrator odpowiada za wysokość dźwięku, oraz ma wpływ na jego barwę.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.