• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ruch własny

    Przeczytaj także...
    Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) – abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.:Rok – odstęp czasu między dwoma jednakowymi położeniami Ziemi w jej ruchu po orbicie wokół Słońca. Analogicznie można mówić o roku marsjańskim lub wenusjańskim – jest to odstęp czasu między dwoma położeniami planety w jej ruchu po orbicie wokół macierzystej gwiazdy.
    Najbliższą Ziemi i jedyną widoczną w ciągu dnia gwiazdą jest Słońce. Jest ono gwiazdą pojedynczą, żółtym karłem ciągu głównego ewolucji gwiazd. W jego otoczeniu pod względem liczby dominują czerwone karły, gwiazdy o małej masie i niewielkiej jasności, niewidoczne gołym okiem.

    Ruch własny – miara szybkości zmiany pozycji gwiazdy na niebie z biegiem czasu, liczonej w jednostkach prędkości kątowej; podawany jest zwykle w sekundach kątowych na rok.

    Fakt, że gwiazdy zmieniają pozycję na niebie został odkryty przez Edmunda Halleya w 1718, przez porównanie pozycji kilku z najjaśniejszych gwiazd w swoich czasach z pozycjami tych gwiazd opisanymi przez greckiego astronoma Hipparchosa 1850 lat wcześniej.

    Wraz z zastosowaniem fotografii w astronomii, począwszy od XIX wieku, znalezienie praktycznie wszystkich gwiazd z dużym ruchem własnym stało się niezwykle proste - wystarczy tylko porównać dwa zdjęcia nieba wykonane z odstępem kilkudziesięciu lat. Ponieważ takie gwiazdy z reguły leżą blisko naszego Układu Słonecznego, metoda ta pozwoliła zidentyfikować wiele najbliżej położonych gwiazd, wliczając w to bardzo słabo świecące czerwone karły.

    Prędkość kątowa w fizyce – wielkość wektorowa opisująca ruch obrotowy (np. ruch po okręgu). Jest wektorem (pseudowektorem) leżącym na osi obrotu i skierowanym zgodnie z regułą śruby prawoskrętnej.Gwiazda Barnarda (również Gwiazda Strzała) – niezwykle lekki czerwony karzeł położony w gwiazdozbiorze Wężownika, oddalony o około 6 lat świetlnych od Ziemi.

    Gwiazdy o największym ruchu własnym[]

    Gwiazdy o największym ruchu własnym według Katalogu Hipparcosa:

    1. Gwiazda Barnarda
    2. Gwiazda Kapteyna
    3. Groombridge 1830
    4. Lacaille 9352
    5. Gliese 1
    6. HIP 67593
    7. 61 Cygni A
    8. 61 Cygni B
    9. Lalande 21185
    10. Epsilon Indi

    Przypisy

    1. The stars with largest proper motion (ang.). W: The Hipparcos Space Astrometry Mission [on-line].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Czerwony karzeł – gwiazda ciągu głównego późnego typu widmowego (K, M, rzadko L). Gwiazdy te mają masy, rozmiary i jasność niższe niż Słońce, a temperatury ich powierzchni są niższe niż 4000 K. Czerwone karły stanowią najliczniejszy typ gwiazd we Wszechświecie, jednak z powodu ich małej jasności nie są widzialne gołym okiem. W Drodze Mlecznej około 80% gwiazd jest czerwonymi karłami, w galaktykach eliptycznych ich liczba w stosunku do jaśniejszych gwiazd jest nawet 20 razy większa. Z powodu wolnego tempa syntezy wodoru, świecą one długo i ewoluują powoli; szacowany czas życia czerwonych karłów sięga 10 bilionów lat.
    Gliese 1 – jedna z najbliższych Układowi Słonecznemu gwiazd, która zalicza się do czerwonych karłów. Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Rzeźbiarza, w odległości ok. 14,23 lat świetlnych od Słońca. Jej jasność wizualna to 8,56. Jest ona zatem słabo widoczna i można ją dostrzec dopiero po uzbrojeniu oka w lornetkę.
    Gwiazda – kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy bądź zdegenerowanej. Przynajmniej przez część swojego istnienia gwiazda w sposób stabilny emituje powstającą w jej jądrze w wyniku procesów syntezy jądrowej atomów wodoru energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego, w szczególności światło widzialne. Gwiazdy zbudowane są głównie z wodoru i helu, prawie wszystkie atomy innych cięższych pierwiastków znajdujące się we Wszechświecie powstały w efekcie zachodzących w nich przemian jądrowych lub podczas wieńczących ich istnienie wybuchów.
    Sekunda – jednostka miary kąta płaskiego równa 1/60 minuty czyli 1/3600 stopnia oznaczana 1″. Nie należy do układu SI.
    Katalog Hipparcosa – katalog 118 218 gwiazd, stworzony dzięki obserwacjom wykonanym przez satelitę Hipparcos, który został wystrzelony na orbitę okołoziemską 8 sierpnia 1989 roku przez Europejską Agencję Kosmiczną. Od listopada 1989 do marca 1993 z niespotykaną dotąd precyzją zbierał on dane m.in. o paralaksach i ruchach własnych gwiazd.
    Lacaille 9352 – jedna z najbliższych gwiazd, znajduje się w gwiazdozbiorze Ryby Południowej, leży w odległości ok. 10,7 lat świetlnych od Układu Słonecznego.
    Układ Słoneczny – układ planetarny składający się ze Słońca i powiązanych z nim grawitacyjnie ciał niebieskich. Ciała te to osiem planet, ponad 160 znanych księżyców planet, pięć znanych (a prawdopodobnie kilkadziesiąt) planet karłowatych i miliardy (a być może nawet biliony) małych ciał Układu Słonecznego, do których zalicza się planetoidy, komety, meteoroidy i pył międzyplanetarny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.