Roztwarzanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Roztwarzanie (rozpuszczanie chemiczne) – zjawisko chemiczne polegające na przechodzeniu substancji stałej do roztworu, połączone z reakcją tej substancji z rozpuszczalnikiem lub innym składnikiem roztworu.

Kwas solny (kwas chlorowodorowy) (HCl; pot. zajzajer od niem. Salzsäure) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów beztlenowych, będący roztworem wodnym gazowego chlorowodoru. Czasami kwasem solnym nazywa się też roztwór chlorowodoru w innych rozpuszczalnikach polarnych np. w acetonie. Jest silnie żrący.Rozpuszczalnik − ciecz zdolna do tworzenia roztworu po zmieszaniu z ciałem stałym, inną cieczą lub gazem. Najbardziej znanym rozpuszczalnikiem jest woda.

Przykładowym procesem jest roztwarzanie żelaza w kwasie solnym. Optycznie zjawisko jest podobne do rozpuszczania fizycznego (stopniowe przechodzenie żelaza do roztworu – stopniowe ubywanie widocznej masy żelaza), jednak przyczyną tego stanu jest reakcja: Fe + 2HCl → FeCl2 (rozp) + H2↑

Cechą różniącą rozpuszczanie chemiczne od rozpuszczania fizycznego jest to, iż odparowując rozpuszczalnik nie uzyska się produktu wyjściowego, a jedynie produkt reakcji.

Roztwór – homogeniczna mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. G. A. Aksielrud, A. D. Mołczanow: Rozpuszczanie ciał stałych. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1981, s. 10–11. ISBN 83-204-0310-3.




Reklama