• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Roztocze - kraina



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Jarzębatka, pokrzewka jarzębata, gajówka jarzębata (Sylvia nisoria) – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae).Wielki Dział (390,4 m n.p.m.) – do niedawna był uznawany za najwyższy szczyt polskiego Roztocza. Obecnie drugi pod względem wysokości po Długim Goraju.
    Bibliografia[ | edytuj kod]
  • Jan Buraczyński (red.), Roztocze. Środowisko przyrodnicze, Lublin 2002, ISBN 83-87399-10-8.
  • Jan Buraczyński, Roztocze. Dzieje osadnictwa, Lublin 2008, ISBN 978-83-60594-20-9.
  • Artur Pawłowski, Roztocze. Przewodnik, Rewasz, 2009, ISBN 978-83-89188-87-8.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Roztocze – Od Kraśnika po Lwów
  • Roztocze Polskie i Ukraińskie
  • Roztocze Południowe – P.Rydzewski
  • Serwis informacyjny o Zamościu i Roztoczu
  • Opisane panoramy Roztocza
  • Roztocze w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IX: Pożajście – Ruksze. Warszawa 1888.
  • Jaworowski Park Narodowy (ukr.: Яворівський національний природний парк, „Jaworowski Narodowy Park Przyrodniczy”) – park narodowy w zachodniej Ukrainie, położony na Roztoczu Janowskim, głównie w dorzeczu Wereszycy. Park został utworzony 4 lipca 1998 roku i obejmuje 7078,6 ha. Szata roślinna składa się z około 700 gatunków roślin naczyniowych, z czego 40 wpisanych jest do Czerwonej księgi Ukrainy. Na terenie parku występuje m.in wąż Eskulap. Ukształtowanie terenu wyżynne z najwyższym wzniesieniem - Buława 397 m n.p.m.Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza.
    Szczebrzeszyński Park Krajobrazowy – park krajobrazowy położony na Roztoczu Zachodnim oraz Równinie Biłgorajskiej, na pograniczu Roztocza i Puszczy Solskiej. Zajmuje powierzchnię 20 209 ha, od południowego wschodu przylega do Roztoczańskiego Parku Narodowego. Większość parku leży na terenie wschodniej części Roztocza Zachodniego zwanej również Roztoczem Szczebrzeszyńskim, w dolinie rzeki Gorajec. Jest to najwyższa część Roztocza Zachodniego, posiadająca najbardziej urozmaicone ukształtowanie terenu.
    Oddział Marcina Borelowskiego "Lelewela" – partia powstańcza okresu powstania styczniowego, operująca na terenie Lubelszczyzny i Podlasia.
    Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej – park krajobrazowy położony na terenie Roztocza Środkowego (makroregion Roztocze) i Równiny Biłgorajskiej (makroregion Kotlina Sandomierska). Powierzchnia parku wynosi 28980 ha (21305 ha – w województwie lubelskim, 7675 ha – w województwie podkarpackim). Otulina obejmuje 48726 ha. Park znajduje się na terenie gmin: Józefów, Aleksandrów, Łukowa, Obsza, Susiec, Narol, Cieszanów.
    Roztocze Wschodnie (343.23), zwane też Roztoczem Południowym – jeden z trzech mezoregionów Roztocza, najwyższa jego część o powierzchni 1056 km. Przecięte jest granicą polsko-ukraińską; na Ukrainie sięgające po Lwów. Osiąga po polskiej stronie wysokości od 230 do 391,5 m n.p.m. a po ukraińskiej do 409 m n.p.m.
    Margiel – skała osadowa, zwykle szara. Składa się z węglanów (wapnia lub magnezu) i minerałów ilastych. Używany jest do wyrobu cementu, także jako nawóz mineralny (sztuczny). Ma słaby, nieprzyjemny zapach. Dobrze reaguje z kwasem solnym (HCl), pozostawiając błotnistą plamkę.
    Wyżyna Lubelska (343.1) – makroregion geograficzny w południowo-wschodniej części Polski, rozciągający się pomiędzy doliną Wisły na zachodzie i Bugu na wschodzie. Dalej ku północy przechodzi w Polesie Lubelskie, a ku południu wał Roztocza. Obejmuje powierzchnię około 7000 km², a jej wysokość dochodzi do 311 m n.p.m. (Działy Grabowieckie). Prawie cały obszar wyżyny leży na terenie województwa lubelskiego, jedynie małe fragmenty Małopolskiego Przełomu Wisły i Wzniesień Urzędowskich wykraczają na tereny województw sąsiednich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.