Rozpoznanie artyleryjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rozpoznanie artyleryjskie – zdobywanie danych o nieprzyjacielu, terenie i warunkach atmosferycznych.

Marynarka wojenna – część sił zbrojnych państwa zajmująca się obroną granic morskich i wybrzeża, a także prowadzeniem innych działań wojskowych na morzach i oceanach.Działania bojowe – uderzenie na wojska przeciwnika lub odparcie jego uderzeń. Ich rezultatem jest doprowadzenie do rozbicia (obezwładnienia) wojsk przeciwnika oraz opanowanie określonego rejonu lub utrzymanie własnego.

Rozpoznanie artyleryjskie jest jednym z rodzajów zabezpieczenia działań bojowych wojsk rakietowych i artylerii. Jest ono częścią składową rozpoznania ogólnowojskowego. Prowadzone jest w ścisłym współdziałaniu z rozpoznaniem innych rodzajów wojsk, wojsk specjalnych, rozpoznaniem powietrznym, a na kierunku nadmorskim – z rozpoznaniem marynarki wojennej.

Przeciwnik (ang.enemy) – osoba, grupa osób (zorganizowana lub niezorganizowana), wojska lub siły paramilitarne, elementy narodowe lub sojusznicze, które prowadzą w sposób zamierzony wrogie działania wymierzone przeciwko stronie własnej i z którymi należy walczyć z użyciem, w razie konieczności, siły.Rozpoznanie – jest produktem wiedzy dotyczącej działalności i możliwości prowadzenia działań przez aktualnego lub potencjalnego przeciwnika, obszaru prowadzenia działań i warunków hydrometeorologicznych.

Rozpoznanie artyleryjskie prowadzi się z punktów obserwacyjnych, placówek i stanowisk przy użyciu przyrządów optycznych, elektronowo-optycznych, dźwiękowych, stacji radiolokacyjnych i innych środków radioelektronicznych, artyleryjskich grup rozpoznawczych, a także przez studiowanie zdobytych dokumentów, uzbrojenia i sprzętu bojowego.

Radar (stacja radiolokacyjna) – urządzenie służące do wykrywania – za pomocą fal radiowych – obiektów powietrznych, nawodnych oraz lądowych takich jak: samoloty, śmigłowce, rakiety, statki (również chmury oraz obiekty terenowe), pozwalające na określenie kierunku, odległości a także wielkości obiektu, a w radarach dopplerowskich także do pomiarów prędkości wykrywanego obiektu.Rodzaj wojsk 1) w znaczeniu dosłownym jednostki (oddziały, związki taktyczne i operacyjne) o jednakowym podstawowym uzbrojeniu i zasadach prowadzenia działań oraz wspólnym systemie szkoleniowym, organizacyjnym i zaopatrzeniowym, przeznaczone do bezpośredniego zwalczania przeciwnika (nieprzyjaciela). W siłach zbrojnych poszczególnych państw stosowana jest odmienna klasyfikacja rodzajów wojsk. W większości państw wojska lądowe, jako rodzaj sił zbrojnych, składają sie z następujących rodzajów wojsk:

Na korzyść wojsk rakietowych i artylerii rozpoznanie prowadzą także samoloty i śmigłowce lotnictwa rozpoznania artyleryjskiego.

W skład rozpoznania artyleryjskiego wchodzi[ | edytuj kod]

  • rozpoznanie wzrokowe,
  • rozpoznanie dźwiękowe,
  • rozpoznanie radiolokacyjne,
  • rozpoznanie radiotechniczne (rozpoznanie systemów radiolokacyjnych).
  • Zadania rozpoznania artyleryjskiego[ | edytuj kod]

  • Wykrycie i wyznaczenie współrzędnych obiektów przewidywanych do rażenia ogniem artylerii
  • Ustalenie charakteru (stopnia odporności na ogień) i wymiarów celów
  • Udział w kierowaniu ogniem;
  • Ocena terenu działań bojowych;
  • Obserwacja położenia i działania przeciwnika oraz wojsk własnych
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • [red.] Marian Laprus: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 373. ISBN 83-11-06229-3.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, tom III (R – Ż), Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1971, wyd. I.
  • Śmigłowiec lub helikopter (gr. héliks, D. hélikos – skręcony; pterón – skrzydło) – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), który wytwarza siłę nośną dzięki ruchowi obrotowemu wirnika lub wirników napędzanych przez silnik, a obecnie coraz częściej przez 2, a czasem nawet 3 silniki. Wirnik zbudowany jest z odpowiednio profilowanych łopat osadzonych w głowicy.




    Reklama