• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rozdrabnianie

    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Włókno – podstawowa jednostka struktury wielu materiałów, która charakteryzuje się znaczną długością i niewielkim przekrojem. Zwykle przyjmuje się, że włóknem jest struktura, której długość jest minimum 100 razy większa od jej przekroju. Włókna występują zarówno w materiałach naturalnych jak i produkowanych przez człowieka. Niektóre materiały są wykonane prawie wyłącznie z włókien, podczas gdy w innych włókna stanowią tylko jeden z elementów wzmacniających ich strukturę.
    Rozpuszczanie – proces fizykochemiczny polegający na takim zmieszaniu ciała stałego, gazu lub cieczy w innej cieczy lub gazie, że powstaje jednorodna, niemożliwa do rozdzielenia metodami mechanicznymi mieszanina. Mieszanina taka nazywana jest roztworem, zaś substancja, w której to się odbywa, nazywana jest rozpuszczalnikiem.

    Rozdrabnianie – rozdzielanie materiału w fazie stałej na drobniejsze części, zazwyczaj przeprowadzane mechanicznie. Zwiększa ono powierzchnię właściwą danej substancji stałej, co przyśpiesza szereg procesów z jej udziałem. Rozdrabnianie przeprowadza się także w celu uzyskania sypkiego produktu, często o ściśle określonym rozmiarze ziaren np. kruszywa.

    Uziarnienie (skład granulometryczny, granulacja) - to rozkład wielkości ziaren rozdrobnionego materiału. Uziarnienie określa się w laboratorium, badając procentową zawartość poszczególnych frakcji w w stosunku do ciężaru całej próbki badanegokruszywa lub gruntu.Skala twardości Mohsa − dziesięciostopniowa skala twardości minerałów charakteryzująca odporność na zarysowania materiałów twardszych przez materiały bardziej miękkie. Została stworzona w 1812 roku przez niemieckiego mineraloga Friedricha Mohsa. Twardość poszczególnych minerałów nie jest ułożona proporcjonalnie i liniowo, lecz ma charakter porównawczy. Minerały są ustawione od najbardziej miękkiego do najtwardszego. Każdy minerał może zarysować minerał poprzedzający go na skali (bardziej miękki) i może zostać zarysowany przez następujący w skali po nim (twardszy). Jest to jedynie skala orientacyjna, a klasyfikacja polega na tym, że jeżeli badany minerał będzie w stanie zarysować powierzchnię minerału wzorcowego, będzie zaklasyfikowany z jego twardością. Przykładowo jeżeli minerał badany zarysuje powierzchnię kwarcu, będąc jednocześnie rysowany przez niego, będzie miał taką samą twardość. Jeżeli minerał badany będzie w stanie zarysować np. kwarc, a ten nie będzie w stanie zarysować materiału badanego, to twardość próbki jest uznawana za co najmniej 7,5 (porównanie z topazem mówi, czy nie jest większa).

    W warunkach laboratoryjnych do rozdrabniania kruchych substancji stałych używa się moździerza z tłuczkiem. Rozdrobnienie dodatnio wpływa na szybkość reakcji chemicznych, a także ułatwia rozpuszczanie. Zwiększenie powierzchni kontaktu z rozpuszczalnikiem umożliwia też wydajniejszą ekstrakcję pożądanych substancji z fazy stałej.

    Udarność – odporność materiału na pękanie przy obciążeniu dynamicznym. Udarność określa się jako stosunek pracy potrzebnej do złamania znormalizowanej próbki z karbem do pola powierzchni przekroju poprzecznego tej próbki w miejscu karbu:Powierzchnia właściwa - (ang. specific surface area) - parametr skalarny wyrażający wielkość powierzchni substancji (ciała stałego) przypadającej na jego ilość. W zależności od tego jak rozumie się termin ilość substancji spotkać można rozmaite definicje powierzchni właściwej.

    Przemysłowe metody rozdrabniania[ | edytuj kod]

    W celu rozdrobnienia materiału należy użyć takich sił zewnętrznych, które przezwyciężą wiązania między elementami struktury materiału (ziarnami, włóknami, cząsteczkami itp.). Wiąże się zatem ono z wykonaniem pracy i zużyciem energii, tym większym, im bardziej zwiększa się powierzchnia właściwa surowca. Energię konieczną do zniszczenia struktury materiału można zmniejszyć przez dodatek innych substancji, które zostają zaadsorbowane na jego powierzchni, a także przez systematyczne usuwanie produktu o docelowej granulacji z urządzeń.

    Adsorpcja – proces wiązania się cząsteczek, atomów lub jonów na powierzchni lub granicy faz fizycznych, powodujący lokalne zmiany stężenia. Adsorpcji nie należy mylić z absorpcją, która jest procesem wnikania do wnętrza fazy. Adsorpcję, absorpcję i wymianę jonową przyjęło się wspólnie nazywać procesami sorpcji.Moździerz – naczynie z tłuczkiem (tzw. pistelem) do ręcznego rozdrabniania i ucierania różnorodnych substancji. Różne typy moździerzy są stosowane w różnych zastosowaniach, m.in. w wielu rozmaitych pracowniach i laboratoriach, ale także równie popularne są jako moździerze kuchenne.

    Dobór sposobu rozdrabniania na skalę przemysłową zależy od cech materiału: jego budowy, wytrzymałości na działanie różnych rodzajów sił i początkowych gabarytów. Jednym z ważniejszych parametrów jest twardość w skali Mohsa i na jej podstawie materiały dzieli się na miękkie, średnio twarde i twarde. Uwzględnia się też docelowy stopień rozdrobnienia.

    Kruszywo – materiał sypki pochodzenia organicznego lub mineralnego, stosowany głównie do produkcji zapraw budowlanych i betonów oraz do budowy dróg.Ekstrakcja – wyodrębnianie składnika lub składników mieszanin metodą dyfuzji do cieczy lepiej rozpuszczających te związki chemiczne. Pojęcie ekstrakcji odnosi się najczęściej do procesów prowadzonych w układach ciecz – ciecz, w obszarze ograniczonej mieszalności. Ekstrakcją nazywa się również analogiczny proces, prowadzony w układach ciecz – ciało stałe (ługowanie, enfleurage).

    Do rozdrabniania mechanicznego ciał stałych stosuje się takie maszyny jak: łamacze, kruszarki, dezintegratory, krajalniki czy różnego rodzaju młyny. Zazwyczaj stosuje się rozdrabnianie wielostopniowe, z wykorzystaniem kilku różnych maszyn.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • operacja jednostkowa
  • kruszenie
  • surfaktanty
  • udarność
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Koch i Noworyta 1992 ↓, s. 211.
    2. Loretta Jones, Peter Atkins: Chemia ogólna. Cząsteczki, materia, reakcje. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 618. ISBN 83-01-13810-3.
    3. Kępiński 1975 ↓, s. 73.
    4. Koch i Noworyta 1992 ↓, s. 213-214.
    5. Koch i Noworyta 1992 ↓, s. 217.
    6. Koch i Noworyta 1992 ↓, s. 221-223.
    7. rozdrabnianie, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2013-11-05].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Roman Koch, Andrzej Noworyta: Procesy mechaniczne w inżynierii chemicznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1992, s. 211-227. ISBN 83-204-1210-2.
  • Józef Kępiński: Technologia chemiczna nieorganiczna. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1975, s. 73.
  • Operacja jednostkowa - w inżynierii chemicznej jest to proces chemiczny lub fizyczny, który można opisać w granicach jednego modelu matematycznego. Przyjmuje się, że każdy ciąg operacji technologicznych da się sprowadzić do sumy określonych operacji jednostkowych.Kruszenie (rozdrabnianie) - proces technologiczny, którego celem jest doprowadzenie surowców mineralnych do koniecznej ziarnistości bądź też do odpowiedniego składu granulometrycznego. Kruszenie ziaren uzyskuje się w zdecydowanej większości przypadków w wyniku wywołania odkształceń, którym towarzyszą naprężenia krytyczne dla danego ciała. W procesie kruszenia, pod wpływem siły kruszącej, zostają pokonane siły wewnętrzne wiązania cząstek, powodując tym samym rozpad skały, zwiększenie powierzchni rozdrabnianego materiału, zmianę kształtu ziaren , a w pewnych przypadkach nawet zmianę podatności na proces kruszenia.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wytrzymałość materiałów – dziedzina wiedzy inżynierskiej, część inżynierii mechanicznej zajmująca się opisem zjawisk zachodzących w materiałach konstrukcyjnych i konstrukcjach poddanych zewnętrznym obciążeniom.
    Ciało stałe – rodzaj fazy skondensowanej, każda substancja, która nie jest płynna, czyli zachowuje kształt i jest nieściśliwa. Ciało stałe jest pojęciem mało precyzyjnym i mogą w nim występować w rzeczywistości różne stany skupienia materii zwane bardziej precyzyjnie fazami fizycznymi.
    Surfaktanty, tensydy - są to związki chemiczne, które kiedy są obecne w niskim stężeniu w danym układzie, mają właściwość adsorbowania się na powierzchni lub granicy faz układu, zmieniając do pewnego stopnia ich swobodną energię. Każdy surfaktant jest środkiem powierzchniowo czynnym, lecz nie każda substancja powierzchniowo czynna jest surfaktantem (np. etanol). Cechą charakterystyczną surfaktantów jest zdolność tworzenia miceli. Nazwa "Surfaktant" pochodzi od ang. SURFace ACTive AgeNTs - "substancje powierzchniowo czynne".
    Siły zewnętrzne – w wytrzymałości materiałów to siły działające na ciało - konstrukcje lub jej element. Siły zewnętrzne dzieli się na:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.