• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rower szosowy

    Przeczytaj także...
    Rama rowerowa to podstawowa część roweru, tworząca jego szkielet. Do ramy przymocowane są wszystkie pozostałe części rowerowe.Rower – jedno- lub wielośladowy pojazd drogowy napędzany siłą mięśni poruszających się nim osób za pomocą przekładni mechanicznej, wprawianej w ruch (najczęściej) nogami.
    Rower torowy – lekki rower na kołach o średnicy 28 cali (w jeździe na czas używa się kół o pomniejszonej średnicy ok. 26 cali) służący do ścigania się po specjalnie przygotowanych torach zwanych welodromami, przypominających bieżnię lekkoatletyczną. Taką konkurencję nazywa się kolarstwem torowym.
    Klasyczny rower szosowy firmy Colnago
    Rower szosowy, którego rama została wykonana z włókna węglowego

    Rower szosowy – sportowy rower, dostosowywany przede wszystkim do warunków drogi twardej.

    Zgodnie z zasadami UCI do zawodów szosowych są dopuszczane tylko pionowe rowery o obu kołach tej samej średnicy (najczęściej 650 lub 700c) z klasycznym układem napędowym, oraz klasyczną ramą.

    Klasyczny układ napędowy składać się musi z zespołu zębatek przednich napędzanych bezpośrednio za pomocą nóg przy pomocy korb i pedałów. Zębatki przednie są połączone łańcuchem z zespołem zębatek napędzających bezpośrednio tylne koło. Ograniczenia dotyczące rozmiarów zębatek dotyczą młodszych kategorii wiekowych.

    Pedał (łac. pedalis – nożny) to część mechanizmu dźwigniowego służąca do wprawiania go w ruch za pomocą nacisku nogą.Łańcuch – cięgno składające się z pewnej liczby podobnych do siebie ogniw złączonych ze sobą tak, że tworzą całość, umożliwiając jednocześnie dużą zmienność kształtu.

    UCI dość długo utrzymywała zasadę, że rower szosowy może mieć maksymalnie 10 przełożeń (dwie zębatki z przodu i 5 z tyłu), później jednak odstąpiono od tego i współczesne rowery szosowe posiadają zwykle dwie zębatki z przodu i 9, 10, a nawet 11 zębatek z tyłu, co daje razem od 18 do 22 (niekiedy powtarzających się) przełożeń. Istnieją także korby trzyrzędowe, tzn. wyposażone w trzy koła zębate o różnych rozmiarach, lecz są one stosowane niemal wyłącznie przez amatorów.

    Międzynarodowa Unia Kolarska (franc. Union Cycliste Internationale, UCI) - to instytucja zajmująca się propagowaniem kolarstwa, organizowaniem zawodów, ustanawianiem standardów sprzętowych, kontrolowaniem zawodników oraz ustalaniem ich list rankingowych w sportach kolarskich. Siedziba Unii znajduje się w Aigle, południowo zachodniej w Szwajcarii.Korba, element mechanizmów dźwigniowych, służący do przeniesienia ruchu obrotowego długiego ramienia R na ruch obrotowy wału o mniejszym promieniu r. Korba ma zazwyczaj konstrukcję w kształcie jednokrotnie lub dwukrotnie zagiętego pręta zaklinowanego jednym końcem na osi wału. Przykładem tego rodzaju korby jest np. korba rowerowa, w której ruch stóp kolarza po obwodzie koła wywołuje obrót całego mechanizmu wokół osi. Ruch tego mechanizmu potem przekazywany jest poprzez przekładnię łańcuchową dalej, do koła napędowego. Zwykła klamka u drzwi też jest odmianą korby (z pręta zagiętego jeden raz).

    Klasyczna rama składać się musi z głównego trójkąta o określonych przez UCI rozmiarach maksymalnych i minimalnych, trójkąta tylnego oraz przednich widełek, których rozmiary i budowa są także ściśle zdefiniowane przez organizację.

    Najważniejszym celem współczesnych producentów osprzętu i ram do rowerów szosowych jest osiągnięcie jak najmniejszej masy, przy zachowaniu jak największej sztywności bocznej (wpływa na efektywność energetyczną), jak największej liczby przełożeń i jak najmniejszego oporu aerodynamicznego produkowanych rowerów, nie przekraczając przy tym norm i definicji narzucanych przez UCI, według których minimalna waga roweru nie może przekraczać 6,8 kg. Ten przepis został wprowadzony dla bezpieczeństwa kolarzy. Później technologie włókien węglowych oraz żywic zostały ulepszone. Produkowane z nich rowery mogą być dużo lżejsze, zachowując przy tym odpowiednią sztywność ramy i wytrzymałość. Osiąga się to poprzez stosowanie ultralekkich i ultrawytrzymałych materiałów jak karbon, duraluminium, tytan, włókna aramidowe oraz poprzez stosowanie jak najmniejszych ilości tych materiałów.

    Włókno węglowe (włókno karbonizowane) – włókno powstające w wyniku kontrolowanej pirolizy poliakrylonitrylu i innych polimerów organicznych, składające się prawie wyłącznie z rozciągniętych struktur węglowych podobnych chemicznie do grafitu.Tytan (Ti, łac. titanium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym o liczbie atomowej 22. Jest lekki, posiada wysoką wytrzymałość mechaniczną, odporny na korozję (w tym również wody morskiej i chloru), metal o szarawym kolorze. Tytan jest dodawany jako dodatek stopowy do żelaza, aluminium, wanadu, molibdenu i innych. Stopy tytanu są wykorzystywane w przemyśle lotniczym (silniki odrzutowe, promy kosmiczne), militarnym, procesach metalurgicznych, motoryzacyjnym, medycznym (protezy dentystyczne, ortopedyczne klamry), sportów ekstremalnych i innych. Został odkryty w Wielkiej Brytanii przez Williama Gregora w 1791. Nazwę pochodzącą od bóstw z mitologii greckiej zawdzięcza Martinowi Heinrichowi Klaprothowi.

    Zobacz też[]

  • rower torowy



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Colnago - firma włoska zajmująca się produkcją rowerów i podzespołów do nich. Założona w roku 1954 przez Ernesto Colnago w Cambiago we Włoszech. Firma specjalizuje się w produkcji ram do rowerów szosowych, bardzo często wykorzystywanych przez profesjonalnych kolarzy, np. podczas Tour de France, a także do bardzo popularnych rowerów górskich.
    Aramidy – grupa polimerów, rodzaj poliamidów włóknotwórczych. Ich cechą charakterystyczną jest występowanie w ich łańcuchach głównych ugrupowań aromatycznych. Niektóre aramidy zawierają między wiązaniami amidowymi tylko grupy aromatyczne, inne zaś zawierają też ugrupowania alifatyczne. Czym więcej w jego strukturze ugrupowań aromatycznych, tym większa odporność mechaniczna, termiczna i pożarowa, ale spada też rozpuszczalność, co powoduje wzrost trudności przy przetwarzaniu.
    Duraluminium (skrótowo: dural) to ogólna nazwa stopów metali, zawierających głównie aluminium oraz dodatki stopowe: zwykle miedź (2,0-4,9%), mangan (0,3-1,0%), magnez (0,15-1,8%), często także krzem, żelazo i inne w łącznej ilości ok. 6 do 8%, przeznaczony do przeróbki plastycznej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.