• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Roussillon - Francja

    Przeczytaj także...
    Comarca – jednostka podziału terytorialnego w Hiszpanii, Panamie, Nikaragui, Portugalii, Brazylii oraz (historycznie) w części południowej Francji. Nazwa ta początkowo była synonimem słowa marca – granica, prowincja graniczna, marchia. Z czasem uzyskała znaczenie bliskie hrabstwu.Królestwo Majorki – utworzone zostało na mocy testamentu króla Aragonii Jakuba I Zdobywcy w 1262 r., jako przyszłe królestwo dla młodszego syna Jakuba II.
    Septymania (łacina: Septimania) – kraina historyczna w południowej Francji między Garonną a Rodanem i Sewennami a Pirenejami. W starożytności stanowiła część rzymskiej prowincji Gallia Narbonensis. Za panowania Augusta miejsce osiedlenia weteranów VII Legionu, od 462 roku w królestwie Wizygotów, przejściowo zajęta przez Maurów, następnie w monarchii Karolingów, w której stanowiła część Akwitanii, od IX wieku w obrębie hrabstwa Tuluzy.
    Położenie na mapie Francji
    Flaga
    Herb

    Roussillon (czytaj: rus-iją' , katal. Rosselló) – kraina historyczna w południowej Francji nad Morzem Śródziemnym w północno-wschodniej części Pirenejów. Większość jej terytorium stanowi francuska część historycznej Katalonii (tzw. Katalonia Północna). Stolicą i największym miastem jest Perpignan (katal. Perpinyà).

    Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).Perpignan (katal. Perpinyà, oksyt. Perpinhan, kastyl. Perpiñán) – miasto i gmina w południowej Francji (Langwedocja-Roussillon), na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie, główne miasto historycznej krainy Roussillon, dawna stolica Królestwa Majorki.
     Osobny artykuł: Katalonia Północna.

    W czasach rzymskich Roussillon (w nieco mniejszych granicach) było częścią prowincji Galia Narbońska. W 462 roku Teodoryk II przyłączył ten obszar, jako część tzw. Septymanii, do Królestwa Wizygotów. Od 719 roku kraina znajdowała się w rękach arabskich, a po zdobyciu jej przez króla Franków Pepina Małego w 760 roku, weszła w skład Akwitanii. W wyniku nadań i podziałów lennych pod koniec IX wieku wyodrębniło się hrabstwo Roussillon, którego pierwszym dziedzicznym władcą w 893 roku został Sunyer II.

    Jakub II z Majorki , hiszp. Jaime II de Mallorca, katal. Jaume de Mallorca (ur. 1243; zm. 29 maja 1311 w Palma de Mallorca) – król Majorki 1276-1311, hrabia Roussillon, władca Montpellier,Lista władców Aragonii. W latach 926-1134 również władców Nawarry, od 1164 także hrabiów Barcelony, a od 1238 królów Walencji
     Osobny artykuł: Hrabiowie Roussillon.

    W 1172 roku Alfons II, hrabia Barcelony i król Aragonii, przyłączył hrabstwo do Aragonii. Obejmowało ono wówczas wyłącznie wschodnią część dzisiejszego Roussillon. W 1262 roku król aragoński Jakub I Zdobywca dokonał podziału swojego władztwa, w wyniku czego Roussillon, wraz z innymi hrabstwami pirenejskimi, wszedł w skład Królestwa Majorki, które objął jako lenno aragońskie w 1276 roku jego młodszy syn Jakub II. Ponownie połączone z Aragonią w 1344 roku. Hrabstwo, zastawione w 1463 roku przez Jana II Aragońskiego królowi Francji Ludwikowi XI, wróciło pod władzę Ferdynanda II Katolickiego w 1493 roku.

    Alfons IITrubadur, Cnotliwy (ur. 25 marca 1157, zm. 25 kwietnia 1196 w Perpignan) – hrabia Barcelony 1162-1196 jako Alfons I, król Aragonii 1162-1164 (wraz z matką) oraz 1164-1196 (samodzielnie) jako Alfons II, hrabia Prowansji 1167-1196 jako Alfons I, hrabia Girony, Osony, Besalu, Cerdagne i Roussillon.Pepin Krótki, czasami Pepin Mały (fr. Pepin le Bref) (ur. 714 prawdopodobnie w Jupille koło Liège, zm. 24 września 768 w Saint-Denis) – majordom Neustrii i Burgundii (741–751), majordom Austrazji (747–751), król Franków od roku 751. Był synem Karola Młota i Chrotrudy (Rotrudy) i majordomem Childeryka III, ostatniego króla Franków z dynastii Merowingów.

    Ostatnia zmiana przynależności państwowej miała miejsce w 1659 roku, kiedy w wyniku ustaleń pokoju pirenejskiego kończącego wojnę francusko-hiszpańską, pięć comarques – Alta Cerdanya, Capcir, Conflent, Rosselló i Vallespir – zostało włączonych do Francji. Z nowych posiadłości utworzono prowincję, która przejęła nazwę od regionu stołecznego. W 1790 roku, w ramach reformy administracyjnej, do prowincji Roussillon dołączono oksytańskojęzyczny region Fenouillèdes (który pozostawał pod rządami Francji od średniowiecza) i utworzono z nich departament Pireneje Wschodnie. Departament ten wchodzi w skład regionu administracyjnego Langwedocja-Roussillon.

    Prowincje rzymskie – jednostki administracyjne cesarstwa rzymskiego, tworzone na podbitych terytoriach (poza Italią). Liczba i rozmiary poszczególnych prowincji zmieniały się na przestrzeni dziejów Imperium w zależności od warunków zewnętrznych i polityki wewnętrznej. Pierwszą rzymską prowincją była wyspa Sycylia, podbita w 241 p.n.e. w czasie I wojny punickiej. Zasadniczo prowincje rzymskie dzieliły się na dwa rodzaje:Akwitania (fr. Aquitaine) – kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Graniczy z Hiszpanią oraz regionami: Poitou-Charentes, Limousin i Midi-Pyrénées. Dzieli się na pięć departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques.

    Z inkorporacji w ramach pokoju pirenejskiego wyłączone zostało jedynie miasto Llívia, które do dzisiaj pozostaje częścią terytorium Hiszpanii.

    Bibliografia[]

  • Encyclopædia Britannica, Eleventh Edition



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kraina historyczna – region rozwijający się od setek lub tysięcy lat, obejmujący obszary powiązane wspólną historią i kulturą, niekiedy także więzami gospodarczymi. Bardzo często podział kraju na krainy historyczne staje się podstawą wydzielenia współczesnych jednostek podziału administracyjnego.
    Jan II Aragoński (29 czerwca 1397 – 20 stycznia 1479) – król Aragonii (1458–1479) i Nawarry (1425–1479), hrabia Barcelony. Był synem Ferdynanda I i jego żony Eleanory z Alburquerque.
    Ferdynand II Aragoński (ur. 10 marca 1452 w Sos w Aragonii, zm. 23 stycznia 1516 w Madrigalejo) – drugi syn króla Jana II Aragońskiego, pierwsze jego dziecko z drugą żoną, Joanną Enriquez, córką Fryderyka Enriqueza, admirała Kastylii, księcia de Melgar e Rueda. Ojciec wyznaczył go na następcę tronu, pomijając jego starszego przyrodniego brata, Karola z Viany.
    Pokój pirenejski został zawarty 7 listopada 1659 roku pomiędzy Hiszpanią a Francją i zakończył dwudziestoczteroletnie walki na pograniczu francusko-hiszpańskim związane z wojną trzydziestoletnią. Toczyły się one we wszystkich posiadłościach europejskich korony hiszpańskiej.
    Jakub I Zdobywca (katal. Jaume I el Conqueridor, hiszp. Jaime I el Conquistador, ur. 2 lutego 1208 w Montpellier, zm. 27 lipca 1276 w Walencji) – król Aragonii i hrabia Barcelony od 1213 r., noszący również tytuły króla Walencji i króla Majorki.
    Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.
    Ludwik XI (ur. 3 lipca 1423, zm. 30 sierpnia 1483) – król Francji od 1461, syn Karola VII z dynastii Walezjuszów i Marii Andegaweńskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.059 sek.