• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Konstantin Pawłowicz Woskobojnik, ros. Константин Павлович Воскобойник (ur. w 1895 w wiosce Smieła w kijowskiej guberni w Rosji, zm. 8 stycznia 1942 w miejscowości Łokoć) – Ukrainiec, radziecki inżynier, organizator i pierwszy przywódca kolaboracyjnej tzw. Republiki Łokockiej na okupowanych obszarach ZSRR podczas II wojny światowej.
    Walki i rozwój milicji Bronisława W. Kaminskiego[]

    Pod koniec kwietnia 1942 r. dowódca 580 obszaru tyłowego niemieckiej 2 Armii Pancernej gen. Albrecht Brand oddelegował do milicji ludowej swojego oficera, który miał ją uporządkować i zreorganizować na wzór wojskowy. Bronisław W. Kaminski uzyskał dla swoich oddziałów lepsze uzbrojenie i wyposażenie oraz umundurowanie. Ponieważ wyczerpały się możliwości ochotniczego werbunku, 28 maja zarządził mobilizację, która zakończyła się sukcesem. Była ona prowadzona przez oddział mobilizacyjny na czele z W. Biełousowem, który działał w składzie referatu wojskowego pod kierownictwem Grigorija N. Bałaszowa. W drodze uznania dla jego dokonań Niemcy przyznali B.W. Kaminskiemu stopień generała brygady. Było to jednakże jedynie formalne uznanie jego dowództwa nad podległymi oddziałami. Milicja B.W. Kaminskiego – w dowód uznania ze strony niemieckiej – zaczęła brać udział w dużych operacjach antypartyzanckich. Od pocz. czerwca do jesieni uczestniczyła wraz z wojskami niemieckimi i węgierskimi w operacji „Vogelsang” w lasach na północ od Briańska. Działała kompaniami, a jej członkowie służyli też za przewodników i tłumaczy. Jesienią 1942 r. przeprowadzono kolejną mobilizację mężczyzn z roczników 19221925, powiększając w ten sposób liczebność milicji do ok. 1,5 tys. ludzi. Odbyła się ona pod sankcją rozstrzelania rodzin w razie niestawienia się poborowych. Dzięki temu udało się sformować po jednym batalionie w każdym z 13 okręgów Republiki Łokockiej. Akcję nadzorował dowódca niemieckiej 17 Brygady Grenadierów Pancernych. Swojego oficera łącznikowego do milicji ludowej przydzielił miejscowy dowódca SS i policji.

    Zdzięcioł (biał. Дзя́тлава, Dziatława, ros. Дятлово, Diatłowo, jid. זשעטל, lit. Zietela) – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, centrum administracyjne rejonu zdzięciolskiego, 47 km od Lidy. Liczy 7800 mieszkańców (2010).Bitwa na Łuku Kurskim (niem. Schlacht bei Kursk lub Unternehmen Zitadelle, ros. Курская битва lub Битва на Курской дуге) – bitwa rozegrana w dniach 5 lipca – 23 sierpnia 1943 roku pomiędzy siłami niemieckimi a radzieckimi, powszechnie uważana za największą bitwę pancerną II wojny światowej, a także w historii świata. Zakończyła się przegraną Niemców i przejściem Armii Czerwonej do kontrofensywy, dzięki której wyzwolono Orzeł i Biełgorod (5 sierpnia), a następnie Charków (23 sierpnia).

    Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa[]

    Milicja B.W. Kaminskiego osiągnęła liczebność prawie 10 tys. ludzi zgrupowanych w czternastu batalionach i mniejszych pododdziałach. Nadano jej nazwę Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa. Potocznie nazywano ją też wojskiem rosyjsko-niemieckim, czy Brygadą Kaminskiego. Na 16 stycznia 1943 r. składała się ze: sztabu (52 ludzi), parku maszynowego (50), dywizjonu pancernego (52), baterii przeciwlotniczej (34), drużyny przybocznej (27), kompanii strzeleckiej (129), oddziału specjalnego (31), kuchni polowej (20), I batalionu (756), II batalionu (794), III batalionu (900), IV batalionu (431), V batalionu (1 tys.), VI batalionu (648), VII batalionu (721), VIII batalionu (718), IX batalionu (506), X batalionu (686), XI batalionu (794), XII batalionu (767), XIII batalionu (370) i XIV batalionu (342). Ogółem stan RONA wynosił 9828 ludzi. Na pocz. 1943 r. zostały utworzone dwa kolejne bataliony, batalion pancerny, samodzielny batalion gwardyjski (szkolący kadrę podoficerską) i kolejna bateria artylerii przeciwlotniczej. W marcu tego roku bataliony połączono w pięć pułków, których dowództwo objęli b. oficerowie Armii Czerwonej. 1 pułkiem (bataliony I, II i XI) dowodził mjr Gałkin, 2 pułkiem (IV, VI i VII bataliony) – mjr Tarasow, 3 pułkiem (bataliony III, V i XV) – mjr Turłakow, 4 pułkiem (bataliony X, XII i XIV) – mjr Proszyn, zaś 5 pułkiem (bataliony VIII, IX i XIII) – kpt. Fiłatow-Fiłatkin. Sztab 1 pułku stacjonował w miejscowości Pczeła, 2 pułku w przysiółku Bobrik, 3 pułku w Nawlji, 4 pułku w Siewsku, zaś 5 pułku w Tarasowce-Chołmecz. Każdy batalion składał się etatowo z czterech kompanii, plutonu moździerzy i plutonu artylerii. Uzbrojony powinien być w 1–2 działa (najczęściej posowieckie kal. 76 mm), 2–3 średnie i 12 lekkich moździerzy, 8 ciężkich i 12 lekkich karabinów maszynowych. Jednakże w rzeczywistości skład oddziałów znacznie odbiegał od etatów. Różne było również uzbrojenie, w ogromnej większości posowieckie. Na wyposażeniu brygady było m.in. 12 czołgów (2 KW-1, 4 T-34, 1 T-37, 3 BТ-7 i 2 BТ-5), 10 samochodów pancernych (typu BА-10 i BА-20), 2 tankietki, а także samochody ciężarowe i motocykle. Stan liczebny brygady dochodził do 12 tys. ludzi. Jej głównym zadaniem stała się walka z sowiecką partyzantką w lasach orłowskich i briańskich, a także utrzymywanie porządku i umocnienie władzy miejscowych zarządów i samorządów, ochrona żniw i zbiorów, konwojowanie pociągów i kolumn transportowych, zabezpieczenie egzekucji podatków. Dzięki samej obecności oddziałów B.W. Kaminskiego w wielu miejscowościach i sieci posterunków partyzantka sowiecka do połowy 1943 r. nie działała na tym obszarze zbyt aktywnie. Brygada, dzięki wzrastającej sile i poprawie jakości uzbrojenia, stawała się coraz cenniejszym i znaczącym elementem niemieckiego systemu bezpieczeństwa na tyłach walczących wojsk. Jej uznanie w oczach Niemców podnosił też brak większych dezercji na stronę partyzantów. Zdarzało się natomiast odwrotne zjawisko, czyli przechodzenie partyzantów do brygady. Kontynuowano więc jej dozbrajanie i reorganizację. Na niskim poziomie pozostawała natomiast dyscyplina i wyszkolenie wojskowe żołnierzy. Dowódcy pułków byli w większości młodszymi oficerami, a nawet oficerami politycznymi z Armii Czerwonej. Ponadto fakt dowodzenia oddziałami brygady w akcjach bojowych każdorazowo przez Niemców, czasami nawet w stopniu podoficera, powodował duże niezadowolenie żołnierzy. W celu poprawienia nastrojów zostały wprowadzone przepustki do domów, zezwalano na przyjazd rodziców, żon i narzeczonych, a także wydawano nowe umundurowanie. Wyniki w intensywnym szkoleniu i sukcesy w akcjach antypartyzanckich nagradzane były także niemieckimi odznaczeniami, np. Żelaznymi Krzyżami, a nie tylko nadawaną żołnierzom formacji wschodnich specjalną Odznaką za Dzielność. Cały skład brygady objęty był systemem awansów. Kolejne stopnie, a w konsekwencji zwiększony żołd, były nadawane co kilka miesięcy. Z uwagi na brak oficerów B.W. Kaminski zwrócił się do Niemców o przekazanie mu 30 b. oficerów Armii Czerwonej spośród jeńców wojennych. Wśród nich byli m.in. kpt. Iwan D. Frołow, który zanim został szefem oddziału operacyjnego sztabu brygady dowodził batalionem gwardyjskim, szef wywiadu i kontrwywiadu mjr Borys A. Kostenko, dowódca artylerii ppłk Aleksandr Perchurow oraz szef oddziału mobilizacyjnego mjr Nikołaj Nikityński, który objął stanowisko po G.N. Bałaszowie, awansowanym na zastępcę B.W. Kaminskiego.

    Górny Śląsk (łac. Silesia Superior, śl. Gůrny Ślůnsk, czes. Horní Slezsko, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.Czaśniki (biał. Чашнікі, ros. Чашники) - miasto na Białorusi w obwodzie witebskim, w dawnej Rzeczypospolitej województwo połockie, położone nad rzeką Ułą. Centrum administracyjne rejonu czaśnickiego. W 2010 roku miasto liczyło 9200 mieszkańców.

    Walki RONA[]

    Brygada stacjonowała kompaniami w co większych miejscowościach Republiki Łokockiej, prowadząc bezustanną walkę z sowiecką partyzantką. Według niemieckich danych w I poł. 1943 r. RONA zlikwidowała 1584, a wzięła do niewoli 1568 partyzantów. Zniszczyła 207 leśnych obozowisk. Oddziały i grupy bojowe wyłonione z brygady wiele razy prowadziły ekspedycje karne przeciwko partyzantom. Według obliczeń dowództwa niemieckiego brygada B.W. Kaminskiego wypełniała zadania, które musiałyby być powierzone co najmniej jednej niemieckiej dywizji bezpieczeństwa. Pododdziały RONA prowadziły również walki z partyzantami poza swoim terenem. Wczesnym latem wzięły one udział w kilku niemieckich operacjach antypartyzanckich związanych z przygotowaniami do operacji wojskowej „Zitadelle”. Siły brygady stale wzrastały. Sformowano dywizjon przeciwlotniczy pod dowództwem ppor. Płochina (3 działa plot. 4 wielokalibrowe karabiny maszynowe) i dywizjon artylerii (głównie zdobyczne działa polowe 76 mm i 2 haubice 122 mm). Nastąpiły też przesunięcia wśród dowódców pułków. Dowodzący 1 i 2 pułkami pozostali bez zmian, 3 pułk objął dotychczasowy dowódca 4 pułku mjr Proszyn, a tego z kolei zastąpił Niemiec mjr Reitenbach. Dotychczasowy dowódca 3 pułku mjr Turłakow objął 5 pułk po kpt. Fiłatowie-Fiłatkinie. W maju 1943 r. zostały wprowadzone w brygadzie mundury według wzoru dla Osttruppen oraz odznaka naramienna, którą tworzyła tarcza w kolorze munduru z naszytą na niej białą tarczką obramowaną na czerwono z czarnym lub żółtym krzyżem św. Jerzego, a nad nią żółte litery POHA. Istniały też inne warianty odznaki – tarcza i krzyż naszyte bezpośrednio na podkładkę bez odcięcia i bez liter, a do krzyża dodawane były skrzyżowane miecze, przez co tren upodabniał się do krzyża orderu św. Włodzimierza. Ta praktyka została jednak zakazana.

    Wilhelm Burgdorf (ur. 14 lutego 1895 w Fürstenwalde/Spree, zm. 1/2 maja 1945 w Berlinie) – niemiecki generał, dowódca i oficer sztabowy Wehrmachtu podczas II wojny światowej. Pod koniec wojny był jednym z najbliższych współpracowników Adolfa Hitlera.KW-1 – radziecki czołg ciężki z serii KW z okresu II wojny światowej. Powstał w 1939 w Leningradzkich Zakładach Kirowskich, był produkowany także w Czelabińskiej Fabryce Traktorów ogółem w liczbie 4786 egzemplarzy wszystkich wersji. Nazwany od radzieckiego komisarza obrony Klimenta Woroszyłowa. Jeden z radzieckich czołgów przewyższających konstrukcje niemieckie z początkowego okresu wojny.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lepel (biał. Лепель, Lepiel, ros. Лепель) - miasto białoruskie w obwodzie witebskim nad jeziorami Lepel i Essa oraz rzeką Ulianką, stolica rejonu lepelskiego. W 2010 roku miasto liczyło 17 400 mieszkańców.
    Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) – pruskie, potem niemieckie odznaczenie wojskowe nadawane za męstwo na polu walki, a także za sukcesy dowódcze.
    Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Był miastem królewskim.
    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    SS (niem. Die Schutzstaffel der NSDAP, pol. "eskadra ochronna NSDAP") – paramilitarna i początkowo elitarna niemiecka formacja nazistowska, podległa Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP).
    Heinrich Himmler (ur. 7 października 1900 w Monachium, zm. 23 maja 1945 w Lüneburgu) – polityk, jeden z głównych przywódców Niemiec hitlerowskich i zbrodniarzy II wojny światowej; współtwórca i szef kolejno: SS (od 1929), Gestapo (od 1934), policji (od 1936), minister spraw wewnętrznych (od 1943). Odpowiedzialny za eksterminację Żydów w Europie.
    Dmitrowsk Orłowski (ros. Дмитровск-Орловский) – miasto w zachodniej Rosji, na terenie obwodu orłowskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.081 sek.