• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Konstantin Pawłowicz Woskobojnik, ros. Константин Павлович Воскобойник (ur. w 1895 w wiosce Smieła w kijowskiej guberni w Rosji, zm. 8 stycznia 1942 w miejscowości Łokoć) – Ukrainiec, radziecki inżynier, organizator i pierwszy przywódca kolaboracyjnej tzw. Republiki Łokockiej na okupowanych obszarach ZSRR podczas II wojny światowej.
    Różne wersje emblematów dywizji.

    Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa (ros. Русская освободительная народная армия) – kolaboracyjna formacja zbrojna złożona z Rosjan podczas II wojny światowej.

    Spis treści

  • 1 Milicja ludowa
  • 2 Walki i rozwój milicji Bronisława W. Kaminskiego
  • 3 Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa
  • 4 Walki RONA
  • 5 Na Białorusi
  • 6 Na ziemiach polskich
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Milicja ludowa[]

    4 października 1941 r. na obszarze obwodu orłowskiego doszło do powołania kolaboracyjnego organizmu administracyjnego pod nazwą Republika Łokocka. Na jej czele stanął dotychczasowy nauczyciel fizyki w technikum leśnym w Brasowie Konstantin P. Woskobojnik. Do obrony przed partyzantką sformował on liczącą początkowo jedynie 20 osób milicję. Za zgodą dowództwa niemieckiej 2 Armii Pancernej gen. Heinza Guderiana jej liczebność została szybko powiększona. W różnych miejscowościach Republiki Łokockiej utworzono oddziały samoobrony w sile 20–50 ludzi. Oprócz zwalczania partyzantów patrolowały one drogi i lasy, ochraniały chłopów pracujących na polach, prowadziły obserwację. Składały się one z miejscowych i napływowych cywilów, b. żołnierzy Armii Czerwonej, a z czasem też zbiegłych partyzantów. Byli oni uzbrojeni jedynie w lekką broń piechoty. Nosili mundury sowieckie lub niemieckie, a częściowo ubrania cywilne. Ich skuteczność w zwalczaniu partyzantów i zapewnieniu porządku pozytywnie zaskoczyła Niemców. 8 stycznia 1942 r. w Łokciu został zabity prawdopodobnie przez sowieckiego skoczka spadochronowego i grupę partyzantów K.P. Woskobojnik wraz z kilkoma swoimi podkomendnymi. Jego następcą został b. inżynier w gorzelni w Łokciu Bronisław W. Kaminski. Powołał on komitet wykonawczy, na czele którego stanął Stiepan W. Mosin, główny redaktor pisma „Голос народа”, będącego organem prasowym Narodowo-Socjalistycznej Partii Rosji. Kontynuował też rozbudowę ochotniczych oddziałów samoobrony, która osiągnęła liczebność ponad 1 tys. ludzi. Na ich dowódców wyznaczał naczelników miejscowości, w których stacjonowały. Z czasem zaczęto określać te oddziały mianem „milicji ludowej”. Zastępcą B.W. Kaminskiego do spraw wojskowych został mianowany ppłk Gieorgij D. Biełaj, a szefem sztabu kpt. Ilja W. Szewykin. Obaj byli b. oficerami Armii Czerwonej. Milicja została podzielona na trzy bataliony (po ok. 400 ludzi). Obsadzały one wschodnią granicę Republiki Łokockiej dla ochrony przed rosnącą w siłę partyzantką sowiecką. W marcu 1942 r. został sformowany czwarty batalion (ok. 450 ludzi).

    Zdzięcioł (biał. Дзя́тлава, Dziatława, ros. Дятлово, Diatłowo, jid. זשעטל, lit. Zietela) – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, centrum administracyjne rejonu zdzięciolskiego, 47 km od Lidy. Liczy 7800 mieszkańców (2010).Bitwa na Łuku Kurskim (niem. Schlacht bei Kursk lub Unternehmen Zitadelle, ros. Курская битва lub Битва на Курской дуге) – bitwa rozegrana w dniach 5 lipca – 23 sierpnia 1943 roku pomiędzy siłami niemieckimi a radzieckimi, powszechnie uważana za największą bitwę pancerną II wojny światowej, a także w historii świata. Zakończyła się przegraną Niemców i przejściem Armii Czerwonej do kontrofensywy, dzięki której wyzwolono Orzeł i Biełgorod (5 sierpnia), a następnie Charków (23 sierpnia).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Górny Śląsk (łac. Silesia Superior, śl. Gůrny Ślůnsk, czes. Horní Slezsko, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.
    Czaśniki (biał. Чашнікі, ros. Чашники) - miasto na Białorusi w obwodzie witebskim, w dawnej Rzeczypospolitej województwo połockie, położone nad rzeką Ułą. Centrum administracyjne rejonu czaśnickiego. W 2010 roku miasto liczyło 9200 mieszkańców.
    Wilhelm Burgdorf (ur. 14 lutego 1895 w Fürstenwalde/Spree, zm. 1/2 maja 1945 w Berlinie) – niemiecki generał, dowódca i oficer sztabowy Wehrmachtu podczas II wojny światowej. Pod koniec wojny był jednym z najbliższych współpracowników Adolfa Hitlera.
    KW-1 – radziecki czołg ciężki z serii KW z okresu II wojny światowej. Powstał w 1939 w Leningradzkich Zakładach Kirowskich, był produkowany także w Czelabińskiej Fabryce Traktorów ogółem w liczbie 4786 egzemplarzy wszystkich wersji. Nazwany od radzieckiego komisarza obrony Klimenta Woroszyłowa. Jeden z radzieckich czołgów przewyższających konstrukcje niemieckie z początkowego okresu wojny.
    Lepel (biał. Лепель, Lepiel, ros. Лепель) - miasto białoruskie w obwodzie witebskim nad jeziorami Lepel i Essa oraz rzeką Ulianką, stolica rejonu lepelskiego. W 2010 roku miasto liczyło 17 400 mieszkańców.
    Krzyż Żelazny (niem. Eisernes Kreuz, EK) – pruskie, potem niemieckie odznaczenie wojskowe nadawane za męstwo na polu walki, a także za sukcesy dowódcze.
    Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu w centralnej Polsce, położone na zachodzie Równiny Piotrkowskiej. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Był miastem królewskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.047 sek.