• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Roman Kajetan Ingarden

    Przeczytaj także...
    Regulacja rzeki – przekształcenie naturalnego koryta rzecznego przez zmianę jego kształtu oraz materiału, z którego jest utworzone.Polskie Towarzystwo Politechniczne we Lwowie – organizacja zawodowa działająca w latach 1876-1939 we Lwowie, skupiająca do 1919 inżynierów działających w Galicji Wschodniej.
    Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim (właśc. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem, niem. Schematismus des Konigsreiches Galizien und Lodomerien) – austriacki rocznik wydawany w latach 1782-1914 w języku niemieckim, a od roku 1870 również w języku polskim, zawierający schemat organizacyjny władz administracyjnych określonego regionu lub państwa. Oznaczał w Galicji spis nazwisk urzędników zatrudnionych w poszczególnych instytucjach c.k. administracji.

    Roman Kajetan Ingarden (ur. 9 sierpnia 1852 w Bojanach k. Czerniowiec, zm. 8 listopada 1926 w Krakowie) – polski inżynier hydrotechnik, ojciec Romana Witolda.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Urodził się w rodzinie lekarza Edwarda (1814-1882) oraz Anny z Kasprowiczów. W 1871 zdał z wyróżnieniem egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu. Ukończył studia na wydziale inżynierii Politechniki w Wiedniu (1876). Pracował w budownictwie wodnym w Przemyślu, Krakowie i w ministerstwie w Wiedniu. Opracował pierwszy systematyczny projekt regulacji Wisły (1886-89). Wykładał budownictwo wodne w Krakowskiej Szkole Przemysłowej (1891-95). Zaprojektował i przeprowadził budowę sieci wodociągowej dla Krakowa (1898-1900). Pod jego kierunkiem opracowano projekty regulacji karpackich dopływów Wisły i Dniestru. W 1905 stanął na czele departamentu wodnego Namiestnictwa, a następnie całej służby technicznej w Galicji (m.in. w 1911). Był wiceprezesem (1902–1909), a następnie prezesem wydziału głównego (1910-12) Towarzystwa Politechnicznego i został jego członkiem honorowym. W 1916 objął kierownictwo sekcji technicznej Biura Odbudowy Kraju. Po odzyskaniu niepodległości objął stanowisko szefa sekcji regulacji rzek w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W 1919 został prezesem Generalnej Dyrekcji Regulacji Rzek w Ministerstwie Robót Publicznych. W 1924 przeszedł w stan spoczynku i wrócił do Krakowa, gdzie ukończył prace nad generalnym projektem regulacji Wisły.

    Czerniowce (ukr. Чернівці, rum. Cernăuţi, ros. Черновцы, jid. טשערנאָוויץ, orm. Չերնովեց, niem. Czernowitz/Tschernowitz) – miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy w Bukowinie północnej nad Prutem.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Pochowany został na krakowskim Cmentarzu Rakowickim. Na tablicy nagrobnej widnieje data urodzenia 9 lipca 1852.

    Odznaczenia[ | edytuj kod]

  • tytuł Radcy Dworu
  • kawaler Orderu Leopolda
  • kawaler Orderu Franciszka Józefa
  • kawaler Orderu Czerwonego Orła
  • kawaler Orderu św. Anny
  • kawaler Orderu św. Stanisława
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1922)
  • doktorat honoris causa Politechniki Lwowskiej (1925)
  • starszy radca budownictwa (m.in. w 1909)
  • Publikacje[ | edytuj kod]

  • Wyniki badań wód gruntowych dokonanych w ciągu roku 1894 w okolicy Krakowa, Kraków, 1894
  • Sprawozdanie techniczne z wyniku robót wodociągowych dokonanych w latach 1895-1897, Kraków, 1897
  • Drogi wodne: regulacya i kanalizacya Wisły i Sanu a kanał „Wisła-Dniestr”, Kraków, 1916
  • Komunikacye wodne a rozwój ekonomiczny Polski, Kraków, 1919
  • Komunikacje wodne a meljoracje rolne, Kraków, 1920
  • Skutek gospodarczy projektowanych w Królestwie Kongresowem kanałów żeglownych, Kraków, 1920
  • Rzeki i kanały żeglowne w b. trzech zaborach i znaczenie ich gospodarcze dla Polski, Kraków, 1921
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny. T. X.
  • Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1914.
  • Cmentarz Rakowicki – jeden z największych cmentarzy w Krakowie o powierzchni 42 ha. Położony jest w całości na terenie Dzielnicy I Stare Miasto.Wisła (łac. Vistula) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Ministerstwo Przemysłu i Handlu – ministerstwo utworzone w listopadzie 1917, jako organ administracji centralnej, do którego kompetencji należała organizacja przemysłu, nadzór nad wykonywaniem i przestrzeganiem ustaw dotyczących przemysłu i handlu, ochrona wolnego handlu, sprawy górnictwa, miar i wag, sprawy towarzystw akcyjnych, spółek i stowarzyszeń, zarząd kolei i dróg wodnych. W sprawach o naruszenie interesu publicznego, na wniosek ministra Przemysłu i Handlu orzekał Sąd Kartelowy, w oparciu o prowadzony przez ministerstwo Rejestr Kartelowy.
    Cesarski Austriacki Order Franciszka Józefa (niem. Kaiserlich-Österreichischer Franz Joseph-Orden) – odznaczenie Cesarstwa Austriackiego za zasługi cywilne i wojenne, nadawane od 1849 do 1918.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Uniwersytet Techniczny w Wiedniu (niem. Technische Universität Wien, TUW) – politechnika z siedzibą w Wiedniu, największa uczelnia techniczna w Austrii.
    Przemyśl (łac. Praemislia, ros. Перемышль, ukr. Перемишль, niem. Prömsel) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone nad Sanem.
    Dniestr (ukr. Дністер, rum. Nistru, w starożytności gr. Tyras lub Nester), rzeka płynąca przez Ukrainę i Mołdawię (a w praktyce będąc granicą mołdawsko-naddniestrzańską). Rzeka należy do zlewiska Morza Czarnego. Długość - 1352 km, powierzchnia zlewni - ok. 68 tys. km².
    Galicja (niem. Galizien, węg. Gácsország, cz. Halič, jid. גאַליציע – Golicje, tur. Haliç, rum. Galiţia, ros. Галиция – Galicija, ukr. Галичина – Hałyczyna) – potoczna nazwa narzucona przez zaborcę i stosowana na określenie południowo-wschodnich ziem dawnej I Rzeczypospolitej, znajdujących się obecnie w Polsce i Ukrainie, wchodzących w skład zaboru austriackiego. Z tego tytułu również nazwa austriackiego kraju koronnego (dokładniej Królestwo Galicji i Lodomerii), istniejącego w latach 1772-1918. Zalicza się do niej ziemie południowej Małopolski, ziemię Grodów Czerwieńskich oraz zachodnią część Podola do linii Zbrucza. Jest to stosunkowo nowe pojęcie o charakterze kulturowym i historyczno-administracyjnym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.042 sek.