• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rok Trzech Cesarzy

    Przeczytaj także...
    Fryderyk III, urodzony jako Friedrich Wilhelm Nikolaus Karl von Hohenzollern (ur. 18 października 1831 w Poczdamie, zm. 15 czerwca 1888 tamże) – cesarz niemiecki i król Prus. Panował jedynie 99 dni, od 9 marca do 15 czerwca 1888, wolnomularz. Zmarł na zapalenie płuc niedługo po wykonanej tracheotomii z powodu guza Ackermana krtani.Wilhelm II (ur. 27 stycznia 1859 w Poczdamie, zm. 4 czerwca 1941 w Doorn w Holandii) – ostatni niemiecki cesarz i król Prus, przedstawiciel dynastii Hohenzollernów.
    Cesarstwo Niemieckie, (niem.) Deutsches Kaiserreich lub Rzesza Niemiecka (niem.) Deutsches Reich – oficjalne określenie niemieckiego państwa narodowego założonego w 1871 roku przez polityka Ottona von Bismarcka. Po upadku określane także jako Druga Rzesza (Zweites Reich).

    Rok Trzech Cesarzy (niem. Dreikaiserjahr) – termin odnoszący się do roku 1888] w historii Niemiec. Jest to okres Cesarstwa Niemieckiego, kiedy to w jednym roku rządziło trzech cesarzy: Wilhelm I Hohenzollern, Fryderyk III Hohenzollern i Wilhelm II Hohenzollern. Do dzisiaj w szkołach niemieckich, aby zapamiętać tę datę używa się powiedzenia: drei Achten, drei Kaiser, co oznacza „trzy ósemki, trzech cesarzy”.

    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.Abdykacja (łac. abdicatio – zrzeczenie się) – dobrowolne lub wymuszone przedwczesne zrzeczenie się przez panującego monarchę przysługujących mu z tego tytułu praw. Może być dobrowolna, np. cesarza Karola V, królowych Niderlandów Wilhelminy i Juliany, Jana Kazimierza, lub wymuszona przez okoliczności, uniemożliwiające dalsze skuteczne sprawowanie władzy, np. cara Mikołaja II, Gustawa IV Adolfa, Napoleona I, Wilhelma II, Edwarda VIII, Augusta Mocnego, Stanisława Leszczyńskiego, Stanisława Augusta. Pozbawienia władzy nie zaakceptowali i abdykacji nie podpisali np. cesarz Austrii i król Węgier Karol I, król Grecji Konstantyn II, car Bułgarii Symeon II, król Włoch Humbert II, którzy nadal uważali się za prawowitych monarchów.

    Sytuacja historyczna[ | edytuj kod]

    9 marca 1888, po długim okresie panowania, zmarł cesarz Wilhelm I Hohenzollern, po którym na tron wstąpił jego syn, Fryderyk Wilhelm zwany Fryderykiem III Hohenzollern. Znany był ze swych liberalnych poglądów. W czasie kiedy obejmował tron miał już 56 lat i raka krtani, którego, bez efektu, operowano. Z powodu swej choroby, Fryderyk nie mógł mówić i musiał komunikować się pisząc. Jego rządy, które trwały tylko 99 dni nie miały znaczącego wpływu na historię kraju. Zmarł 15 czerwca 1888 roku. Jego syn, Wilhelm II Hohenzollern, wstąpił na tron w wieku 29 lat. W przeciwieństwie do ojca nie miał poglądów liberalnych. Ostatecznie doprowadził Niemcy do I wojny światowej. Rządził do swej abdykacji i upadku Cesarstwa Niemieckiego, który nastąpił wraz z zakończeniem wojny w roku 1918.

    Nowotwory złośliwe krtani – to najczęstsze nowotwory złośliwe w obrębie głowy i szyi. Po raku płuca są to najliczniejsze nowotwory dróg oddechowych. W Polsce stanowią siódmy pod względem częstości występowania rodzaj nowotworów u mężczyzn (4% wszystkich nowotworów). Współczynnik zachorowań wynosi dla mężczyzn 12,1/100000 a dla kobiet 1,6/100000. Zachorowalność kobiet w stosunku do mężczyzn wynosi w Polsce w zależności od regionu od 1:9 do 1:5 i ma tendencję wzrostową. Szczyt zachorowalności na nowotwory złośliwe krtani przypada na 6 i 7 dekadę życia. Umieralność na nowotwory krtani w Polsce rosła systematycznie od lat powojennych do lat 90. XX wieku. Na początku XXI wieku zaobserwowano powolny spadek zachorowalności i umieralności.Wilhelm I Hohenzollern, urodzony jako Wilhelm Friedrich Ludwig von Preußen - (ur. 22 marca 1797 w Berlinie, zm. 9 marca 1888 tamże) – regent, a później król Prus w latach 1861-1888 z dynastii Hohenzollernów, od 1871 cesarz niemiecki. Współtwórca II Rzeszy Niemieckiej. Wilhelm był drugim synem Fryderyka Wilhelma III Pruskiego i królowej Luizy z dynastii meklemburskiej.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Pike
    2. Tipton, p. 175.
    3. Nichols, p. 1.
    4. Berghahn, p. 282.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Berghahn, Volker (2003) (in German). Das Kaiserreich: 1871-1914. Stuttgart: Klett-Cotta.
  • Cecil, Lamar (1989). Wilhelm II: Prince and Emperor 1859-1900. Chapel Hill: University of North Carolina Press. ​ISBN 978-0-8078-1828-2​.
  • Hein, Arnulf (2006). ""Drei Achten, Drei Kaiser" – 1888. Trauergottesdienste der jüdischen Gemeinde in Leobschütz." (in German). Confinium (Germany) 1: 271–273.
  • Kollander, Patricia (1995). Frederick III: Germany’s Liberal Emperor. London: Greenwood Publishing Group. ​ISBN 978-0-313-29483-9​.
  • Nichols, J. (1987). The Year of the Three Kaisers: Bismarck and the German Succession, 1887-88. Chicago: University of Illinois Press. ​ISBN 978-0-252-01307-2​.
  • Pike, John (2008). "Kaiser Wilhelm II". GlobalSecurity.org. Retrieved 2008-10-17.
  • Frank B. Tipton, A History of Modern Germany Since 1815, London: Continuum International Publishing Group, 2003, ISBN 978-0-8264-4910-8, OCLC 49773765.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.