• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rogatka Warszawska w Radomiu

    Przeczytaj także...
    Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu – wyższa szkoła akademicka o profilu techniczno-humanistycznym w Radomiu.Ulica Jacka Malczewskiego – ulica Radomia, niegdyś trakt tranzytowy, występujący w starych dokumentach pod nazwą warszawskiego przedmieścia. U zbiegu traktu z placem przedbramnym (obecnie plac Kazimierza Wielkiego) w XVII wieku wzniesiono kościół św. Trójcy i klasztor Benedyktynek.
    Klasycyzm – w architekturze styl wzorujący się na formach architektonicznych starożytnego Rzymu i Grecji. Rozwinął się w połowie XVIII wieku jako reakcja na formalny przepych architektury baroku i rokoko.

    Rogatka Warszawska w Radomiu – zabytkowy budynek znajdujący się w Radomiu, u zbiegu ulic Malczewskiego i Kelles-Krauza.

    Historia[ | edytuj kod]

    Pierwsze rogatki stały w pobliżu bram Miasta Kazimierzowskiego. W miarę rozrastania się miasta, przesuwano je coraz dalej. W XIX wieku urządzenie rogatek przy wjazdach do miasta związane było z realizacją założeń planu regulacyjnego Radomia z 1822. W 1824 roku wybudowano rogatki przy wszystkich pięciu wjazdach do miasta. W 1919 roku miasto posiadało sześć murowanych rogatek przy ówczesnych ulicach Warszawskiej, Lubelskiej, Kozienickiej oraz Starokrakowskiej. Rogatka warszawska jest obok rogatki lubelskiej jedną z dwóch zachowanych do dziś. Pierwszą drewnianą rogatkę wzniesiono przy ulicy Warszawskiej w 1820 roku. W 1834 zastąpiono ją istniejącym do dzisiaj klasycystycznym budynkiem murowanym wzniesionym według projektu S. Balińskiego. W okresie międzywojennym obiekt utracił swoje pierwotne przeznaczenie i pełnił różne funkcje. W latach ’50. XX wieku w budynku ulokowano kostnicę pobliskiego Szpitala św. Kazimierza. W latach 1971–1972 budynek poddano gruntownej renowacji i przeznaczono na Punkt Informacji Turystycznej Radomskiego Ośrodka Sportu, Turystyki i Wypoczynku. Od 1991 roku mieści się w nim Galeria Rogatka Wydziału Sztuki UTH.

    Kostnica – pomieszczenie lub osobny budynek znajdujący się przy kościele, szpitalu lub cmentarzu, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu.Rogatka – mały budynek, parterowy albo dwukondygnacyjny stawiany przy głównym trakcie komunikacyjnym prowadzącym do miasta. Był siedzibą miejskich władz skarbowych, których zadaniem było pobieranie opłat celnych i drogowych.

    Architektura[ | edytuj kod]

    Rogatka Warszawska jest kwadratowym, parterowym budynkiem. Elewacja rozczłonkowana ślepymi arkadami. Fasada z podcieniem.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Rogatka Lubelska w Radomiu
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. J. Sekulski, Encyklopedia Radomia, Radom 2012, s. 278
    2. red. W. Kalinowski, Architektura i urbanistyka Radomia, Lublin 1979, s. 143
    3. Dla Turystów. Ulica Jacka Malczewskiego (pol.). radom.pl.
    4. red. J. Łoziński, B. Wolff, Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. III, z. 10, Warszawa 1961, s. 36
    Rogatka Lubelska w Radomiu – zabytkowy budynek znajdujący się w Radomiu, u zbiegu ulic Żeromskiego i Słowackiego, na skraju Parku im. Tadeusza Kościuszki.Ulica Stefana Żeromskiego w Radomiu - ulica w dzielnicy Śródmieście. Łączy plac Kazimierza Wielkiego z ulicą Lubelską. Krzyżuje się z ulicami Traugutta, Witolda, Focha, Moniuszki, Niedziałkowskiego, Słowackiego, 25 Czerwca, Młynarską, Czachowskiego, Batorego oraz Zbrowskiego. Na osi ulicy Focha przylega do niej plac Konstytucji 3 Maja . Na odcinku pomiędzy placem Kazimierza Wielkiego a ulicą Niedziałkowskiego tworzy reprezentacyjny deptak.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kwadrat (łac. quadratum „czworobok, kwadrat”) – wielokąt foremny o czterech bokach (czworokąt foremny), czyli czworobok o czterech przystających bokach (a stąd równej długości) i tyluż przystających kątach wewnętrznych (a stąd prostych). Można go również scharakteryzować jako prostokąt o przystających bokach (bądź równej długości), romb o przystających (bądź prostych) kątach wewnętrznych. Dowolne dwa kwadraty są podobne.
    Arkada (łac. arcus - łuk) – element architektoniczny składający się z dwóch podpór (kolumn, słupów lub filarów), które zostały połączone u góry łukiem.
    Dwudziestolecie międzywojenne – okres między zakończeniem I wojny światowej (11 listopada 1918) a wybuchem II wojny światowej (1 września 1939).
    Fasada – główna, efektowna elewacja budynku, o szczególnie dużej dekoracyjności, często nawet monumentalna, spełniająca funkcje reprezentacyjne wobec całego gmachu, a przez to wyróżniająca się spośród pozostałych elewacji. Zazwyczaj jest to elewacja przednia, jednak w budynkach narożnych mogą istnieć dwie fasady, a w wolno stojących nawet trzy lub wszystkie.
    Elewacja – zewnętrzna powierzchnia ściany budynku ze wszystkimi znajdującymi się na niej elementami, lico budynku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.