• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rogóżno



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.Stefan Moskwa (ur. 27 września 1935 w Woli Małej, zm. 18 października 2004 w Przemyślu) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1984–2004.

    Rogóżnowieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut.

    W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie rzeszowskim.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Położenie geograficzne
  • 3 Parafia pw. św. Józefa
  • 4 Sport
  • 5 Rozrywka
  • 6 Przypisy
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Historia[]

    Wieś lokowana na początku XV wieku, być może przez Jana z Pilczy syna Elżbiety Granowskiej, trzeciej żony Władysława Jagiełły. Po raz pierwszy wzmiankowana w księdze Ziemskiej Przeworskiej wpisem z 1439 roku. Wpis z roku 1442 wymienia Tomasza syna sołtysa z Rogóżna Klemensa. W roku 1442 dodano również pańszczyznę z Rogóżna do uposażenia parafii Kosina. Dokument z roku 1450 w którym Wacław książę Opolski siostrzeniec Jana z Pilczy zawiera z nim ugodę, wymienia między licznymi posiadłościami również Rogóżno (Rogoszno). W 1478 roku wieś odziedziczył najmłodszy z synów Jana z Pilczy, Otto podkomorzy lubelski, a po nim jego najstarszy syn Mikołaj. W rękach Pileckich Rogóżno pozostało do początków drugiej połowy XVI wieku. Ostatnim prawdopodobnie był zmarły w 1568 roku syn Mikołaja, Krzysztof Pilecki dziedzic Łańcuta i zwolennik reformacji, albo syn ostatniego również Krzysztof. Około roku 1575 właścicielem był Stanisław Starzechowski, podkomorzy lwowski, a po jego śmierci w 1582 roku żona Anna z Tarłów Starzechowska.

    Nowosielce – wieś w gminie Przeworsk, w powiecie przeworskim, w województwie podkarpackim); położona jest kilometr na południe od międzynarodowej trasy E40.Gmina Łańcut – gmina wiejska w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie rzeszowskim.

    Od 1589 roku dziedzicem został pochodzący z Kandii na wyspie Kreta, a w 1571 roku przez króla Zygmunta Augusta przyjęty do stanu szlacheckiego, kupiec lwowski Konstanty Korniakt, herbu Krucini. Do 1784 roku wieś związana ekonomicznie i wspólną ławą gromadzką z sąsiednim, założonym przez Konstantego, Korniaktowem. Od początku XVII wieku przez większość okresu wieś była zarządzana przez dzierżawców, m.in.: Adama Domanowskiego, Krzysztofa Kalickiego, Benedykta Faleńskiego, Benedykta Chraleckiego, Jana Zegarta, Samuela Kossowskiego z Głogowy. Jeszcze w 1708 roku właścicielem był ostatni z rodu, Antoni Karol Korniakt, który w 1710 roku był w niewoli moskiewskiej. Sporządzona po III wojnie północnej dla celów podatkowych Rewizja Generalna Ziemi Przemyskiej zasańskiej z ok. 1713 roku określa włości jako „korniaktowszczyznę” i wykazuje we wsi: 22 chałupy, kmieci 5, zagrodników ćwierciowych 13, chałupników 4, karczmę zajezdną. Antoni Karol Korniakt zmarł bezpotomnie w 1726 roku. Dobra Antoniego Korniakta były mocno obciążone kwotami zastawnymi, w rozstrzygnięcie roszczeń zaangażowany był w 1728 roku sam król August II Mocny. W 1727 roku właścicielką była Magdalena z Jelców po drugim mężu Rojowska. Możliwe, że weszła ona w posiadanie wsi po swoim trzecim mężu Mikołaju Rosnowskim, który był spadkobiercą Antoniego Gołuchowskiego, jednego z wielu wierzycieli Antoniego Korniakta. Zmarła ona bezpotomnie przed 1738 rokiem. W 1746 roku jako dziedzic występował czwarty mąż Magdaleny Józef Nakwaski poseł, senator, a od 1744 roku kasztelan rawski. Zabudowania wsi ułożone były po wschodniej i zachodniej stronie drogi prowadzącej z Markowej do lasów korniaktowskich. Od północy ograniczał je gościniec prowadzący z Łańcuta do Sieniawy, od południa zaś inny gościniec wiodący z Łańcuta do Jarosławia – najpierw stary, a następnie wybudowany na początku panowania austriackiego nowy, tzw. cesarski.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Kuesta (próg denudacyjny, próg strukturalny) - stromy, asymetryczny stopień lub próg powstały na obszarze o budowie monoklinalnej wskutek różnej odporności warstw skalnych na denudację (erozja selektywna). Typowa kuesta - progi Basenu Paryskiego.

    W drugiej połowie XVIII wieku właścicielem był Franciszek Salezy Potocki, w owym czasie najbogatszy magnat Rzeczypospolitej zwany „królikiem Rusi”, a po nim jego syn Stanisław Szczęsny Potocki, który w 1775 roku pożyczył od Konstancji z Bekierskich Bielskiej 800 000 złotych pod zastaw klucza albigowskiego i 4 innych wsi. W 1786 roku klucz albigowski (Rogóżno, Albigowa, Kraczkowa z Cierpiszem, Wysoka, Handzlówka, Korniaktów) został przejęty przez Konstancję z Bekierskich, teraz już po następnym mężu Rogalińską, wojewodzinę inflancką. Sporządzony w związku z tym inwentarz wymieniał między innymi: oficynę dworską, zabudowania dworskie, karczmę zajezdną, karczmę oraz 51 chałup, kmieci 4 (jeden zbiegły), „ćwiertników” 5, zagrodników 43, komorników 4. Wójtem gromadzkim był Franciszek Kraus, a po nim Jan Cybula, podwójcim Antoni Surmacz. Kluczem zarządzał Tadeusz Łodzia Rogaliński. Właścicielka umarła we Lwowie w 1787 roku, a rok później jej mąż Kasper Rogaliński. Spadkobiercami byli małoletni synowie jej nieżyjącej już córki Teresy Bielskiej i Jana hr. Skarbka, Ignacy i Stanisław. Administratorem prawnym został wyznaczony dożywotnio ich ojciec Jan Skarbek. Jan Skarbek umarł w roku 1792, opiekę nad nieletnimi braćmi przejęła przyrodnia siostra ich ojca, Julianna Rzewuska. W rękach Skarbków wieś pozostawała do 1802 roku.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.Księżna Izabela Lubomirska, właściwie: Elżbieta Czartoryska (ur. 21 maja 1733 lub według innych źródeł 1736 w Warszawie, zm. 25 listopada 1816 w Wiedniu) – mecenaska i kolekcjonerka sztuki okresu rokoka. Z powodu błękitnych sukni, które często nosiła, jeszcze za życia nazywano ją Błękitną Markizą. Córka Augusta Aleksandra Czartoryskiego i Marii Zofii Sieniawskiej.

    Na początku XIX wieku w posiadaniu Elżbiety Lubomirskiej, która zapisała Rogóżno (z Przeworskiem i okolicznymi wsiami) swojemu ulubieńcowi i wychowankowi Henrykowi Lubomirskiemu. W 1820 roku wieś liczyła 52 domy. Poza tym były: dwór, folwark, lamus etc., oraz dwie karczmy. Wójtem był Antoni Pusz. Od 1825 wieś i folwark weszła w skład utworzonej przez Henryka Lubomirskiego Ordynacji Przeworskiej Lubomirskich. Administratorem folwarku Lubomirskich w drugiej połowie XIX wieku był Antoni Zabielski. W posiadaniu Lubomirskich z Przeworska wieś pozostała do 1944 roku.

    Holweg, głębocznica (etym. holweg – z niem. Hohlweg – parów, droga z wyjeżdżoną koleiną; hohl - pusty, wydrążony, zapadły; Weg - droga) – forma ukształtowania powierzchni Ziemi przypominająca wąwóz, pochodzenia antropogenicznego. Działalność kół pojazdów, wozów konnych lub kopyt zwierząt gospodarskich niszczy roślinność i żłobi stoki. Erozja mechaniczna wynikająca z tych oddziaływań, jest wzmagana przez erozyjną działalność wód i wiatru. Holwegi powstają najczęściej w lessach i gliniastej zwietrzelinie. Charakteryzują się pionowymi ścianami pozbawionymi roślinności, ich dno wykorzystywane jest jako droga, są o wiele mniej głębokie niż wąwozy i w przeciwieństwie do wąwozów nie posiadają odnóg.Konstanty Korniakt (Kornak, Korniak, Korniat, Korneadi, Korneades, Carneadi, Coretho, Carinacto) herbu Crucini (ur. około 1520, zm. 1 sierpnia 1603) − najbogatszy kupiec lwowski, dzierżawca ceł ruskich, hurtowy handlarz bawełny i małmazji, założyciel rodu Korniakt.

    Powstały przystanek Rogóżno koło Łańcuta Kolei galicyjskiej im. Karola Ludwika w 1859 roku połączył wieś z Krakowem, a w 1861 ze Lwowem. Została również utworzona placówka pocztowa, a w późniejszych latach stacja telegraficzna.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Archidiecezja przemyska – jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim ustanowiona diecezją ok. 1340, archidiecezją 25 marca 1992 przez papieża Jana Pawła II bullą Totus Tuus Poloniae Populus.
    Franciszek Salezy Potocki herbu Pilawa (ur. 1700 w Krystynopolu, zm. 22 października 1772 w Krystynopolu), magnat polski, wojewoda kijowski w 1756 roku, wojewoda wołyński w 1755 roku, krajczy wielki koronny w latach 1736-1755, marszałek Trybunału Koronnego w 1726 roku, starosta bełski w latach 1720-1767, mecenas sztuki.
    Przemyśl (łac. Praemislia, ros. Перемышль, ukr. Перемишль, niem. Prömsel) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone nad Sanem.
    Podgórze Rzeszowskie (512.52) – mezoregion fizycznogeograficzny w południowo-wschodniej Polsce, stanowiący część Kotliny Sandomierskiej.
    Parafia św. Józefa w Rogóżnie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Łańcut I.
    Parafia św. Stanisława Biskupa w Kosinie – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Łańcut I.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.054 sek.