• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rodzina planetoidy Hilda

    Przeczytaj także...
    Jednostka astronomiczna, oznaczenie au (dawniej również AU, w języku polskim czasem stosowany jest skrót j.a.) – pozaukładowa jednostka odległości używana w astronomii równa dokładnie 149 597 870 700 m. Dystans ten odpowiada w przybliżeniu średniej odległości Ziemi od Słońca. Definicja i oznaczenie zostały przyjęte podczas posiedzenia Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pekinie w 2012 roku.Przerwy Kirkwooda – przerwy między pierścieniami w pasie planetoid. Główną przyczyną powstawania tych przerw jest przyciąganie Jowisza, które wyrzuca z orbit planetoidy będące w ruchu synchronicznym z tą planetą. Przerwy te jako pierwszy zaobserwował Daniel Kirkwood w roku 1857, który także poprawnie wyjaśnił ich związek z rezonansem orbitalnym planetoid i Jowisza.
    Planetoida (planeta + gr. eídos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające Słońce, posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często – przede wszystkim w przypadku planetoid o mniejszych rozmiarach i mało masywnych – o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami.

    Rodzina planetoidy Hildarodzina złożona z planetoid o półosi wielkiej o długości pomiędzy 3,7 a 4,2 au, ekscentryczności orbity większej niż 0,07 oraz o inklinacji poniżej 20°. Jest to dynamiczna rodzina obiektów, które znajdują się w rezonansie orbitalnym 3:2 z Jowiszem. Daje się w niej wyróżnić dwie rodziny planetoid w klasycznym znaczeniu, pochodzące z rozpadu ciała macierzystego: właściwą rodzinę planetoidy (153) Hilda oraz rodzinę planetoidy (1911) Schubart.

    Jowisz – piąta w kolejności oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego. Jego masa jest nieco mniejsza niż jedna tysięczna masy Słońca, a zarazem dwa i pół raza większa niż łączna masa wszystkich innych planet w Układzie Słonecznym. Wraz z Saturnem, Uranem i Neptunem tworzy grupę gazowych olbrzymów, nazywaną czasem również planetami jowiszowymi.(1911) Schubart (1973 UD) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 7,96 lat w średniej odległości 3,99 j.a. Odkryta 25 października 1973 roku.

    Obiekty z rodziny Hildy w swoich apheliach grupują się w pobliżu orbity Jowisza w jednym z trzech punktów: po przeciwnej stronie orbity niż planeta, albo 60° przed lub za Jowiszem, w pobliżu punktów libracyjnych L4 i L5. Ze względu na rezonans orbitalny w przeciągu trzech okrążeń Słońca każda planetoida z tej rodziny przechodzi przez te trzy punkty.

    Trojańczycy – dwie grupy planetoid, krążących wokół Słońca po orbitach bardzo podobnych do orbity Jowisza. Są one skupione wokół punktów libracji (wierzchołków dwóch trójkątów równobocznych o podstawie będącej odcinkiem Słońce–Jowisz). Znaczenie tego terminu zostało później rozszerzone na planetoidy towarzyszące innym planetom.Johann Palisa (ur. 5 grudnia 1848, Opawa (Troppau) - zm. 2 maja 1925, Wiedeń) – austriacki astronom, odkrył 122 planetoidy. Był pierwszym astronomem, któremu udało się odkryć więcej niż 50 planetoid.

    Nazwa obiektów pochodzi od planetoidy (153) Hilda odkrytej w 1875 przez Johanna Palisę. Analizy z maja 2011 roku, obejmujące 1023 planetoidy należące do tej rodziny, wykazały, że dominują w niej planetoidy typu D (ok. 67% obiektów o średnicy większej niż 30 km), następne pod względem liczebności są obiekty typu P i C (łącznie ok. 27%).

    Półoś wielka - jest to połowa większej osi elipsy. Elipsa ma dwie osie symetrii, a każda z nich składa się z dwóch półosi. Na dłuższej osi elipsy znajdują się dwa tak zwane ogniska. Analogiczne półoś mała definiowana jest jako połowa mniejszej osi elipsy.Planetoida klasy C – planetoida, u której można zidentyfikować na podstawie analizy jej widma i albedo skład chemiczny powierzchni. W grupie tej charakterystyczne jest występowanie węgla i związków węgla. Planetoidy te wykazują niskie albedo (około 0,05). Jest to najliczniej reprezentowana grupa planetoid, stanowi ok. 75% populacji wszystkich tych ciał w pasie głównym.

    W czerwcu 2009 roku w atmosferę Jowisza uderzyła planetoida prawdopodobnie należąca do tej rodziny.

    Przykładowe parametry orbit planetoid należących do rodziny Hildy (stan z czerwca 2015):

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • rodziny planetoid
  • trojańczycy
  • Przerwy Kirkwooda
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. T. Grav, A.K. Mainzer, J. Bauer, J. Masiero et al.. WISE/NEOWISE Observations of the Hilda Population: Preliminary Results. „The Astrophysical Journal”. 744, 2011-12-22. The American Astronomical Society. DOI: 10.1088/0004-637X/744/2/197. 
    2. Zdjęcia efektów uderzenia planetoidy w Jowisza
    3. JPL Small-Body Database Browser: 153 Hilda (ang.). 2015-05-27 last obs. used. [dostęp 2015-06-19].
    4. JPL Small-Body Database Browser: 190 Ismene (ang.). 2015-05-18 last obs. used. [dostęp 2015-06-19].
    5. JPL Small-Body Database Browser: 361 Bononia (1893 P) (ang.). 2015-04-24 last obs. used. [dostęp 2015-06-19].
    Rezonans orbitalny – w mechanice nieba zjawisko związane z obiegiem dwóch ciał niebieskich (np. planet) wokół masywnego obiektu (np. gwiazdy), przy czym obydwa obiegające masywny obiekt ciała pozostają w pewnym związku grawitacyjnym pomiędzy sobą, tak, iż na określoną liczbę okrążeń jednego wypada jakaś wielokrotność okrążeń drugiego. Należy dodać, że jedno z tych krążących ciał ma znacznie większą masę od drugiego i to jego oddziaływanie właśnie ma decydujący wpływ na powstanie rezonansu orbitalnego.Aphelium lub afelium (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. apo: od i helios: słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego krążącego wokół Słońca, znajdujący się w miejscu największego oddalenia tego ciała od Słońca. Aphelium posiadają orbity okołosłoneczne ciał poruszających się po orbitach eliptycznych (nie kołowych), jak planety, planetoidy, czy komety.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Inklinacja (nachylenie) – jeden z elementów orbity. Określa kąt pomiędzy płaszczyzną orbity a płaszczyzną odniesienia. W astronomii gwiazdowej przez nachylenie rozumie się także kąt, jaki tworzy linia widzenia na gwiazdę z jej osią obrotu, albo z osią prostopadłą do płaszczyzny jej orbity, w przypadku gwiazd podwójnych i wielokrotnych.
    Punkt libracyjny (punkt libracji, punkt Lagrange’a) – miejsce w przestrzeni, w układzie dwóch ciał powiązanych grawitacją, w którym ciało o pomijalnej masie może pozostawać w spoczynku względem ciał układu. Punkt libracyjny nazywany jest także punktem Lagrange’a od nazwiska jego odkrywcy Josepha Lagrange’a.
    Ekscentryczność (inaczej mimośród) – wielkość charakteryzująca kształt orbity, opisywanej równaniem parametrycznym krzywej stożkowej. Oznacza się ją symbolem e. Najczęściej używana przy opisie toru ruchu ciała obiegającego drugie ciało pod wpływem siły grawitacji. W ogólności tor ruchu jest taki sam w polu każdej siły centralnej proporcjonalnej do odwrotności kwadratu odległości od centrum (1/r; w szczególności siły elektrostatycznej).
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    Rodzina planetoid – grupa planetoid, które cechuje podobieństwo parametrów orbit, po jakich poruszają się wokół Słońca. Charakteryzują się one również podobną budową i składem chemicznym, a co za tym idzie, mają one wspólne pochodzenie. Niewykluczone, że niektóre rodziny powstały w wyniku kolizji planetoid, po czym doszło do rozpadu pierwotnego ciała.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.