• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rode - córka Posejdona

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Vojtech Zamarovský, czes. Vojtěch Zamarovský (ur. 5 października 1919 w Trenczynie lub Zamarovcach, zm. 26 lipca 2006 w Pradze) – słowacki prozaik, autor słowackiej i czeskiej literatury faktu, publicysta, badacz, propagator hellenizmu i olimpizmu, tłumacz, prawnik, podróżnik, agent wywiadu.

    Rode (także Rodos; gr. Ῥόδη Rhódē, Ῥόδος Rhódos, łac. Rhode, Rhodus) – w mitologii greckiej jedna z nimf.

    Uchodziła za córkę boga Posejdona i Halii (lub Amfitryty) albo bogini Afrodyty i nieznanego ojca. Była siostrą Trytona oraz pierwszą (lub drugą) żoną tytana Heliosa, z którym miała siedmiu synów Heliadów: Aktisa, Kandalosa, Kerkafosa, Makara, Ochimosa, Tenagesa, Triopasa.

    Jej imieniem nazwano wyspę Rodos.

    Posejdon (gr. Ποσειδῶν Poseidōn, łac. Neptunus) – w mitologii greckiej bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków.Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.

    Uwagi

    1. „[...] mitografowie nie dość precyzyjnie odróżniają Rodos od Rode”.

    Przypisy

    1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 312. ISBN 83-04-04673-3.
    2. Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 397. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
    3. Mity o bogach. W: Michał Pietrzykowski: Mitologia starożytnej Grecji. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1979, s. 167. ISBN 83-221-0111-2.
    4. Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 169. ISBN 80-8046-098-1.
    5. Początki świata. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 45. ISBN 83-7391-077-8.

    Bibliografia[]

    1. Aaron J. Atsma: Rhode (ang.). theoi.com. [dostęp 2010-08-16].
    2. Rhode (ang.). mythindex.com. [dostęp 2010-08-16].
    3. Rhodos (ang.). mythindex.com. [dostęp 2010-08-16].
    4. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
    5. Carlos Parada: Rhode2 (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-08-16].
    6. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Rhode (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-12].
    7. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Rhodos (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-12].
    8. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Rhodos (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-12].
    Halia (gr. Ἁλία Halía, łac. Halia) – bogini w mitologii greckiej. Była córką personifikacji morza, Pontosa, i Gai oraz siostrą Telchinów. Oddawano jej cześć na Rodos. Imię Halii pochodzi od greckiego słowa αλς, które może oznaczać morze lub sól. Halia jest więc uważana za personifikację słonego morza. Była kochanką Posejdona, z którym spłodziła sześciu synów oraz córki imieniem Rhode, od której pochodzi nazwa wyspy Rodos.Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Helios (także Słońce, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios ‘Słońce’, łac. Sol, Helius ‘Słońce’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Słońca; jeden z tytanów; utożsamiany z rzymskim Solem.
    Zygmunt Kubiak (ur. 30 kwietnia 1929, zm. 19 marca 2004) − polski pisarz, eseista, tłumacz, propagator kultury antycznej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, laureat Nagrody Kościelskich za 1963 rok.
    Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē, łac. Aphrodite, Venus) – w mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
    Tytani i tytanidy (gr. Τιτᾶνες Titanes, Τιτανίδες Titanídes, l.poj. Τιτάν Titán, Τιτανίς Titanís, łac. Titani, Titanides, l.poj. Titan, Titanid, pol. tytan, tytanida, tytanka) – w mitologii greckiej bogowie z pokolenia olbrzymów, istniejący przed bogami olimpijskimi.
    Nimfy (gr. Νύμφαι Nýmphai, l. poj. Νύμφη Nýmphē, łac. Nymphae, "młode kobiety", "dziewczyny w porze godowej", "narzeczone") – w mitologii greckiej i mitologii rzymskiej boginie (niższego rzędu) i uosobienia sił żywotnych przyrody.
    Amfitryta (gr. Ἀμφιτρίτη Amphitrítē, łac. Amphitrite, Salacia, „Ta, która otacza świat”) – w mitologii greckiej Nereida (lub Okeanida), bogini morza (królowa Morza); utożsamiana z rzymską Salacją.
    Hezjod (gr. Ἡσίοδος, Hesiodos) z Beocji – epik grecki. Przypuszczenia co do daty jego narodzin wahają się od 850 do 700 p.n.e. (raczej bliżej tej drugiej daty, o czym informuje filolog aleksandryjski Arystarch z Samotraki). Jego imię tłumaczy się jako „ten, co wysyła pieśń”, co może świadczyć o fakcie, iż Hezjod należał do grona aojdów. Jest pierwszym w historii literatury poetą, o którego życiu wiemy dzięki umieszczeniu poszczególnych faktów we własnych dziełach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.038 sek.