Robert Howard Lord

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Misja aliancka we Lwowie, luty 1919. Od lewej: Stanisław Wańkowicz, Robert Lord, gen. Joseph Barthelemy, gen. Tadeusz Rozwadowski, gen. Adrian Carton de Wiart, mjr Giuseppe Stabile

Robert Howard Lord (ur. 20 lipca 1885 w Plano w stanie Illinois, zm. 22 maja 1954 w Brighton w stanie Massachusetts) – amerykański historyk, duchowny katolicki.

Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Był synem lekarza Franka Howarda Lorda. W latach 1903-1908 studiował historię na Harvard University i Northwestern University. Jego opiekunem naukowym i promotorem był Archibald Cary Coolidge, wieloletni redaktor naczelny pisma „Foreign Affairs”. W latach 1908-1910 Lord odbył podróż do Europy, gdzie uzupełniał studia nad historią Polski i Rosji oraz zbierał materiały archiwalne do swojej pracy doktorskiej. Przebywał w Wiedniu, Berlinie, Petersburgu i w Moskwie, odwiedził Warszawę i Lwów. W 1910 na Harvard University przedstawił swoją pracę doktorską Austrian policy and the Second Partition of Poland. Został wykładowcą historii nowożytnej Europy na tym uniwersytecie, mianowany assistant-professor. W 1915 jego praca The Second Partition of Poland. A Study in Diplomatic History została wydana jako XXIII tom Harvard Historical Studies. 20 grudnia 1915 został profesorem Uniwersytetu Harvarda.

Tadeusz Rozwadowski (Tadeusz Jordan-Rozwadowski) herbu Trąby (ur. 19 maja 1866 w Babinie, zm. 18 października 1928 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, Feldmarschalleutnant Cesarskiej i Królewskiej Armii, generał broni Wojska Polskiego.Adrian Carton de Wiart (ur. 5 maja 1880 w Brukseli, zm. 5 czerwca 1963) – generał porucznik Armii Brytyjskiej, arystokrata pochodzący z bogatej rodziny szlacheckiej (o korzeniach irlandzkich i belgijskich), związany z Polską, członek Komisji Międzysojuszniczej dla Polski.

Rozpoczął pionierskie badania nad syntezą historii dyplomatycznej II rozbioru Polski. W swej pracy Lord korzystał z wielu źródeł archiwalnych przechowywanych w archiwach państw rozbiorczych. Był jedynym badaczem historii Polski, który został dopuszczony do tajnych materiałów dyplomacji Imperium Rosyjskiego, wyjaśniających genezę II rozbioru. Był pierwszym i ostatnim historykiem, który mógł korzystać z rosyjskich źródeł archiwalnych dotyczących polityki Petersburga wobec Rzeczypospolitej w latach 1787-1793.

Pius XII (łac. Pius XII, właśc. Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli; ur. 2 marca 1876 w Rzymie, zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) – papież i 2. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.Komisja Międzysojusznicza dla Polski właściwie Komisja Międzysojusznicza dla Zbadania Spraw Polskich – powołana przez Najwyższą Radę Wojenną 22 stycznia 1919 roku. Rada Dziesięciu przekształciła ją w Misję Międzysojuszniczą w Polsce. Do jej zadań należało wpływanie na politykę rządu polskiego zgodnie z postanowieniami konferencji pokojowej w Paryżu oraz informowanie swoich rządów o sytuacji w Polsce. Jej przedstawiciele przebywali w Polsce od 13 lutego do 28 marca 1919 roku, komisję rozwiązano 24 kwietnia 1919 roku.

Lord doszedł do wniosku, że II rozbiór był logiczną kontynuacją imperialnej polityki rosyjskiej, nie został Rosji narzucony przez Królestwo Prus, a przymierze polsko-pruskie mogło sprzyjać odbudowie pozycji międzynarodowej Rzeczypospolitej, gdyby nie niekorzystna zmiana stosunków międzynarodowych.

Jerzy Łojek ps. Leopold Jerzewski (ur. 3 września 1932 w Warszawie, zm. 7 października 1986 tamże) – polski historyk, działacz opozycji w PRL.Konwencja Alvenslebena – układ pomiędzy Królestwem Prus i Imperium Rosyjskim, zawarty 8 lutego 1863 roku w Sankt Petersburgu przez pruskiego generała Gustava von Alvenslebena, z inicjatywy Otto von Bismarcka, dotyczący współpracy przy tłumieniu powstania styczniowego w Królestwie Polskim. Układ zezwalał obu armiom na przekraczanie granicy w celu ścigania polskich oddziałów powstańczych.

1 maja 1918 Lord został kierownikiem sekcji amerykańskich ekspertów do spraw wschodnich na przyszłą konferencję pokojową. 30 listopada 1918 został powołany w skład delegacji USA na paryską konferencję pokojową jako doradca w sprawach Rosji i Polski. W czasie konferencji wersalskiej wywierał wpływ na prezydenta Woodrowa Wilsona, podnosząc, że odbudowa państwa polskiego jest naprawą największej zbrodni politycznej, jaką znała Europa, przywróceniem zasady sprawiedliwości w stosunkach międzynarodowych. Utrzymywał, że państwo polskie powinno być odbudowane w swoich granicach historycznych, a nie etnicznych. 28 stycznia 1919 wszedł w skład komisji do zbadania sytuacji w Polsce i na spornych terytoriach granicznych. Zasiadał we Wspólnej Komisji do spraw polskich i czechosłowackich oraz w podkomisji do spraw rejonu cieszyńskiego i przyszłej wschodniej granicy Polski.

Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.Instytut Wydawniczy „Pax” – oficyna wydawnicza wydająca książki o tematyce filozoficznej, teologicznej i religioznawczej. Publikuje prace poświęcone historii Kościoła i historii Polski, problematyce wychowania, a także literaturę piękną.

W 1921 wybrany został na członka-korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności, otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1924 awansowany został do najwyższej rangi profesorskiej (full-professor) na Harvard University. W 1924 wydał Genezę wojny francusko-pruskiej 1870 roku. Praca oparta na analizie m.in. 235 depesz dyplomatycznych z krytycznych dni 4-15 lipca 1870 i licznych nowo ujawnionych dokumentów z archiwów Berlina, Wiednia i Madrytu ostatecznie wyjaśniła kwestię tzw. depeszy emskiej – bezpośredniej przyczyny wypowiedzenia przez Francję wojny Prusom. Opublikował również rozprawę o polityce Bismarcka wobec Rosji w czasie powstania styczniowego poświęconą przede wszystkim konwencji Alvenslebena i studium o III rozbiorze Polski.

Rzeczpospolita, od XVII wieku częściej znana jako Rzeczpospolita Polska (lit. Respublika lub Žečpospolita, biał. Рэч Паспалітая, ukr. Річ Посполита, ros. Речь Посполитая, rus. Рѣчь Посполита, łac. Res Publica, współczesne znaczenie: republika) oraz Rzeczpospolita Obojga Narodów – państwo federacyjne złożone z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego istniejące w latach 1569–1795 na mocy unii lubelskiej (kres federacji w 1791 roku przyniosła Konstytucja 3 maja, ustanawiając państwo unitarne – Rzeczpospolitą Polską). Korona i Litwa stanowiły dla szlachty jedną całość, pomimo dzielących je różnic regionalnych, sprzecznych interesów i odrębności ustrojowych.Wojna francusko-pruska – konflikt zbrojny między mocarstwami II Cesarstwem Francuskim a Królestwem Prus wspieranym przez inne kraje niemieckie, toczony od 19 lipca 1870 do 10 maja 1871.

W 1920 przeszedł na katolicyzm, w 1922 został przewodniczącym American Catholic Historical Association. W 1926 zrezygnował z pracy na uniwersytecie i wstąpił do katolickiego seminarium duchownego w Brighton. W 1929 przyjął święcenia kapłańskie. W 1930 został profesorem historii w seminarium duchownym w Brighton. W 1944 został proboszczem w Wellesley w stanie Massachusetts. W 1950 papież Pius XII mianował go prałatem.

Joseph Barthélemy wł. Marie-Joseph-Raoul-Léon Barthélemy (ur. 15 stycznia 1867 w Langres, zm. 23 lutego 1951 w Broons) – francuski generał, przewodniczący misji alianckiej do Polski w styczniu-lutym 1919, mediator w wojnie polsko-ukraińskiej, twórca Linii Barthelemy.Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Pochowany na Holyhood Cemetery w Bostonie.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Robert Howard Lord The Origins of the War of 1870. New Documents from the German Archives. Harvard University Press, Cambridge 1924.
  2. Robert Howard Lord, Bismarck and Russia in 1863, American Historical Review, vol. 29, October 1923, s. 24-48.
  3. Robert Howard Lord, The Third Partition of Poland, The Slavonic Review, vol. 3, nr 9, March 1925, s. 24-48, wydanie polskie: Robert Howard Lord Trzeci rozbiór Polski w: Robert Howard Lord Drugi Rozbiór Polski, Warszawa 1973, Dodatek, s. 374-390.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Robert Howard Lord, Drugi rozbiór Polski, wyd. II, Warszawa 1984, Instytut Wydawniczy „Pax”, ​ISBN 83-211-0511-4​.
  • Robert Howard Lord, The second partition of Poland, a study in diplomatic history (PDF), Cambridge: Harvard University press, 1915 (Harvard historical studies, vol. 23), ISBN 978-0-674-33707-7, ISBN 0-674-33707-7, LCCN 15025072, OCLC 931408, OL7146806M (Open Library id) (ang.).p?, Informacja o publikacji na stronie openlibrary.org i inne formaty do pobrania (tekst, ePub, MOBI)
  • Jerzy Łojek, Robert Howard Lord – uczony niezwykły, przedmowa do: Robert Howard Lord, Drugi rozbiór Polski, Warszawa 1973, Wyd. I, Instytut Wydawniczy „Pax”.
  • Oskar Halecki, Ś.p. prałat Robert Howard Lord, “Nowy Świat” (Nowy York) 03.06.1954.
  • Depesza emska – depesza wysłana 13 lipca 1870 z Ems, przez Króla Prus Wilhelma I do Kanclerza Rzeszy Otto von Bismarcka.Stanisław Wańkowicz (1885–1943) – ziemianin, działacz społeczny, senator II i III kadencji w II RP w latach 1928–1935, korporant Arkonii.




    Warto wiedzieć że... beta

    Uniwersytet Harvarda (ang. Harvard University) powstał 8 września 1636 jako Harvard College w Newtown (wówczas w Kolonii Zatoki Massachusetts, obecnie Cambridge) koło Bostonu jako pierwszy uniwersytet na terenie kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama