• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ring - wspinaczka

    Przeczytaj także...
    Hak – metalowy klin, który po wbiciu w szczelinę skalną, może być używany jako punkt asekuracyjny dla wspinacza lub w speleologii.Stanowisko we wspinaczce oznacza kilka punktów asekuracyjnych połączonych ze sobą tak, aby działały wielokierunkowo. Ma ono zapewniać maksimum bezpieczeństwa korzystającym z niego wspinaczom. Ze względu na pełnione funkcje stanowiska można podzielić na kilka kategorii:
    Punkt asekuracyjny – element układu asekuracyjnego instalowany na stałe lub tymczasowo w ścianie, umożliwiający wspinaczowi zabezpieczanie się przed skutkami odpadnięcia podczas pokonywania drogi wspinaczkowej.
    Ring z koluchem
    „Bühler” – ring o konstrukcji opracowanej przez Oskara Bühlera w 1960 roku

    Ring – rodzaj stałego punktu asekuracyjnego, umieszczanego w wywierconym w skale otworze i utwierdzanego w nim za pośrednictwem kleju lub miękkiego wypełniacza z aluminium lub ołowiu. Ringi wykonuje się przeważnie z prętów stalowych, najlepiej ze stali nierdzewnej, uformowanych w ten sposób, że jeden koniec tworzy prosty trzpień wklejany w otwór w skale, drugi zaś jest wygięty w postaci zamkniętego oczka, które służy do wpinania karabinków, ekspresów bądź bezpośrednio liny. Owo oczko może być zaspawane dla zwiększenia wytrzymałości, choć sam spaw z powodu miejscowego przegrzania i nawęglenia może być najsłabszym punktem.

    Lina – we wspinaczce pełni różnorodne, ważne funkcje techniczne, a także jest symbolem więzi łączącej partnerów w zespole wspinaczkowym "na dobre i na złe".Karabinek – podłużny, zbliżony rozmiarem do dłoni, metalowy pierścień z otwieranym zamkiem na jednym boku, służący do szybkiego i skutecznego połączenia elementów. Jeden z podstawowych składników sprzętu wspinaczkowego i speleologicznego, najczęściej fragment układu asekuracyjnego. Karabinek z technicznego punktu widzenia jest łącznikiem.

    Spotyka się również ringi wykonane z prętów stalowych wygiętych na kształt litery U (U-kształtne) (wówczas do osadzenia w skale potrzebne są dwa otwory) oraz ringi, w których oba końce odpowiednio ukształtowanego pręta tworzą wspólny trzpień, tzw Bühlery. Oskar Bühler, niemiecki inżynier i alpinista, skonstruował prototyp takiego ringa w roku 1960, później zaś produkował i osadzał takie ringi na Frankenjurze. Własnoręcznie osadził ponad 2500 sztuk.

    Szwajcaria Frankońska (inaczej Frankenjura, niem. Fränkische Schweiz) – pasmo górskie we Frankonii w Niemczech (Bawaria, północna część Jury Frankońskiej) ograniczona rzekami Pegnitz od południa i wschodu, Regnitz od zachodu i Men od północy. Wzniesienia w paśmie nie przekraczają 600 m n.p.m. Największym miastem rejonu jest Norymberga.Spit (wspinaczka) – nazywany również nitem, rodzaj kotwy do osadzania w skale stałych punktów asekuracyjnych lub zjazdowych. Spit składa się z:

    Ringi osadzane w skale za pomocą kleju mają przeważnie nacięcia lub wyżłobienia zwiększające powierzchnię styku metalu z klejem, oraz utrudniające wyciągnięcie ringa ze skały nawet wówczas, gdy klej z rozmaitych względów nie utworzy prawidłowej spoiny. Prawidłowo osadzony ring musi posiadać dodatkowe zabezpieczenie przed obróceniem go w skale dużym momentem siły; najczęściej jest to prostopadłe do otworu wyżłobienie w skale, w które częściowo wsuwane jest kolucho ringa. Niezależnie od konstrukcji samego ringa może być on wyposażonyw dodatkowe, ruchome kolucho.

    Moment siły (moment obrotowy) siły F względem punktu O – iloczyn wektorowy promienia wodzącego r, o początku w punkcie O i końcu w punkcie przyłożenia siły, oraz siły F:Droga wspinaczkowa – następstwo miejsc położonych na zboczu dowolnej ściany skalnej możliwych do przejścia w kierunku szczytu.

    Prawidłowo osadzone ringi są trwalsze i bezpieczniejsze od haków i spitów, aczkolwiek ich osadzenie wymaga większego nakładu pracy. Obecnie używa się głównie ringów wykonanych ze stali nierdzewnej.


    Dawniej zamiast kleju osadzano ringi poprzez wbijanie ich w wywiercony otwór wraz z cienką warstwą rozklepywanego w otworze ołowiu.

    Ring zjazdowy[ | edytuj kod]

    Jest to ring o podwyższonej wytrzymałości na wyrywanie, przeznaczony do przewiązywania liny w celu opuszczenia drogi wspinaczkowej po jej poprowadzeniu z asekuracją dolną, lub do zawieszania wędki poprzez wpięty do tego ringa karabinek. Terminem „ring zjazdowy” określa się też często kolucho łańcucha (stanowiska) zjazdowego.

    Ekspres – dwa karabinki połączone krótką, usztywnioną pętlą z taśmy. Ekspresy są stosowane do mocowania liny do punktów asekuracyjnych. Użycie ekspresu zamiast pojedynczego karabinka zmniejsza tzw. przesztywnienie przelotów, czyli niekorzystnie skierowane siły utrudniające asekurację oraz tarcie utrudniające wspinaczkę. Dzięki zastosowaniu ekspresów lina w układzie asekuracyjnym porusza sie swobodniej i z mniejszymi oporami.Craig Luebben wspinacz, fotograf i przewodnik wysokogórski z Colorado (USA), autor podręczników wspinaczki, redaktor magazynów górskich, wynalazca sprzętu wspinaczkowego.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • sprzęt wspinaczkowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Życiorys Oskara Bühlera (jęz. angielski)

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Craig Luebben: Wspinaczka w skale. tłumaczenie: Tomasz Kliś. Łódź: Galaktyka, 2006. ISBN 83-89896-51-6.
  • Allen Fyffe, Iain Peter: Podręcznik wspinaczki. Łódź: Galaktyka, 2003. ISBN 83-87914-09-6.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Artykuł na temat ringów




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.765 sek.