• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rika

    Przeczytaj także...
    Połonina Borżawa (522,22; niekiedy także "Borszawa"; ukr. Полонина Боржава) – pasmo górskie na ukraińskim Zakarpaciu. Należy do Beskidów Połonińskich w łańcuchu Zewnętrznych Karpat Wschodnich.Połonina Czerwona (522.23; t. Połonina Krasna) - grupa górska w Karpatach Wschodnich; należy do Beskidów Połonińskich, leży na Zakarpaciu, ma powierzchnię około 570 km².
    Dolina (ukr. Долина, Dołyna) – miasto na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie iwanofrankiwskim. 20 716 mieszkańców (2020), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 20 696.

    Rika (dawniej Wielki Ag; ukr. Ріка Rika, węg. Nagyág) – rzeka na Zakarpaciu, w dorzeczu Cisy. Długość – 92 km, powierzchnia zlewni – 1240 km².

    Rika powstaje koło wsi Toruń na wysokości 583 m n.p.m. z połączenia dwóch potoków: Pryslipa, spływającego spod szczytu Czarna Repa na wschodnim skraju Bieszczadów Wschodnich i Torunianki, spływającej z masywu Gorganu Wyszkowskiego na zachodnim skraju Gorgan. Rika płynie na południe głęboko wciętą, V-kształtną doliną, oddzielającą Połoninę Borżawę na zachodzie od Połoniny Czerwonej na wschodzie. W górnym biegu przepływa przez Miżhir'ja. W środkowym biegu przyjmuje wody odprowadzone tunelem z Terebli, zasilające terebelsko-ricką elektrownię wodną. Rika spływa z gór do Kotliny Marmaroskiej, gdzie wpada do Cisy na wysokości 157 m n.p.m. tuż na zachód od Chustu.

    Zakarpacie lub Ukraina Zakarpacka (także Podkarpacie, Ruś Zakarpacka lub Podkarpacka; ukr. Закарпаття, węg. Kárpátalja, rum. Transcarpatia, cz. i słow. Podkarpatská Rus) – region historyczny na obszarze dzisiejszej zachodniej części państwa Ukraina, na pograniczu Polski, Słowacji, Węgier i Rumunii. O jego odrębności decyduje przede wszystkim fakt, że jest to jedyny region na południe od Karpat zamieszkany przez ludność wschodniosłowiańską.Terebla (ukr. Теребля) - rzeka na ukraińskim Zakarpaciu, w dorzeczu Cisy. Długość - 91 km, powierzchnia zlewni - 750 km².

    Doliną Riki biegnie droga regionalna R38 z Chustu do Doliny przez Przełęcz Wyszkowską.





    Warto wiedzieć że... beta

    Cisa (węg. Tisza, ukr. Тиса – Tysa, słow. i rum. Tisa, serb. Тиса – Tisa, niem. Theiß) – rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju. Długość wynosi 966 km (201 km na Ukrainie, 597 km na Węgrzech, 168 km w Serbii; przed regulacją – 1419 km), powierzchnia zlewni – 157 218 km², średni przepływ u ujścia – 776 m³/s.
    Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.
    Bieszczady Wschodnie (521.13) – pasmo górskie w Karpatach, część tzw. pasma Beskidów Lesistych. Rozciąga się od Przełęczy Użockiej (853 m n.p.m.) na zachodzie do Przełęczy Wyszkowskiej na wschodzie, leży w całości na terytorium Ukrainy. Na Ukrainie dla tego pasma obowiązuje nazwa Werchowyński Wododilny Hrebet (Верховинський Вододільний хребет). Najwyższym szczytem jest Pikuj (1408 m n.p.m.), który jest jednocześnie najwyższym szczytem całych Bieszczadów.
    Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
    Chust (ukr. i ros. Хуст, rus. Густ - Hust, cz. i słow. Chust, Hust, rum. Hust, węg. Huszt, niem. Husst, jidysz Chest, Chyst) - miasto powiatowe na Ukrainie, w obwodzie zakarpackim. 28,1 tys. mieszkańców (2012).
    Zlewnia – całość obszaru, z którego wody spływają do jednego punktu danej rzeki (jeziora, bagna itp.) lub jej fragmentu. W szczególnym przypadku, kiedy punkt zamykający znajduje się w miejscu ujścia danej rzeki do recypienta, obszar zlewni ograniczony działem wodnym wyznaczonym w ten sposób nazywa się dorzeczem.
    Język węgierski (węg. magyar nyelv) – należy do podgrupy języków ugryjskich, zaliczanej do podrodziny ugrofińskiej (z rodziny uralskiej). Językiem tym posługuje się co najmniej 14 mln osób – przede wszystkim na Węgrzech, ale także w południowej Słowacji, środkowej Rumunii (Siedmiogród), północnej Serbii (Wojwodina), zachodniej Ukrainie (Zakarpacie), wschodniej Słowenii (Prekmurje) i wschodniej Austrii (Burgenland). Język węgierski ma status języka urzędowego na Węgrzech, w Słowenii (lokalnie) i w Wojwodinie. Jest to język aglutynacyjny. Współczesny węgierski język literacki powstał w XVI w. Do jego zapisu stosuje się pismo oparte na alfabecie łacińskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.824 sek.