• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rigel



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Niebo – część atmosfery lub przestrzeni kosmicznej widzianej z powierzchni dowolnego obiektu astronomicznego. Czasami niebo definiowane jest również jako gęsta powłoka atmosferyczna planety.Friedrich Georg Wilhelm Struve (ros. Василий Яковлевич Струве, Wasilij Jakowlewicz Struwe) (ur. 15 kwietnia 1793 w Altonie, zm. 11 listopada/23 listopada 1864) – rosyjski astronom pochodzący z rodziny Niemców bałtyckich.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. F. van Leeuwen. Validation of the new Hipparcos reduction. „Astronomy and Astrophysics”. 474, s. 653–664, listopad 2007. DOI: 10.1051/0004-6361:20078357. arXiv:0708.1752. Bibcode2007A&A...474..653V. 
    2. J.R. Ducati. VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson’s 11-color system. „CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues”. 2237, s. 0, 2002. Bibcode2002yCat.2237....0D (ang.). 
    3. E.F. Guinan, J.A. Eaton, R. Wasatonic, H. Stewart i inni. Times-Series Photometry & Spectroscopy of the Bright Blue Supergiant Rigel: Probing the Atmosphere and Interior of a SN II Progenitor. „Proceedings of the International Astronomical Union”. 5, s. 359, 2010. DOI: 10.1017/S1743921310009798. Bibcode2010HiA....15..359G (ang.). 
    4. Rigel w bazie SIMBAD (ang.)
    5. G.A. Gontcharov. Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system. „Astronomy Letters”. 32 (11), s. 759–771, listopad 2006. DOI: 10.1134/S1063773706110065. Bibcode2006AstL...32..759G (ang.). 
    6. N. Przybilla, K. Butler, S.R. Becker, R.P. Kudritzki. Quantitative spectroscopy of BA-type supergiants. „Astronomy and Astrophysics”. 445 (3), s. 1099–1126, January 2006. DOI: 10.1051/0004-6361:20053832. Bibcode2006A&A...445.1099P (ang.). 
    7. N. Przybilla. Mixing of CNO-cycled matter in massive stars. „Astronomy and Astrophysics”. 517, s. A38, 2010. DOI: 10.1051/0004-6361/201014164. Bibcode2010A&A...517A..38P (ang.). 
    8. Ehsan Moravveji, Edward F. Guinan, Matt Shultz, Michael H. Williamson i inni. Asteroseismology of the nearby SN-II Progenitor: Rigel. Part I. The MOST High-precision Photometry and Radial Velocity Monitoring. „The Astrophysical Journal”. 747 (1), s. 108–115, March 2012. DOI: 10.1088/0004-637X/747/2/108. Bibcode2012ApJ...747..108M (ang.). 
    9. M. Shultz i inni, An observational evaluation of magnetic confinement in the winds of BA supergiants, „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”, 438, 2014, s. 1114, DOI10.1093/mnras/stt2260, Bibcode2014MNRAS.438.1114S, arXiv:1311.5116.
    10. Anderson E., Francis C.: HIP 24436 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2017-06-21].
    11. Allen, Richard Hinckley: Star Names: Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 312–13. ISBN 0-486-21079-0.
    12. Paul Kunitzsch: Arabische Sternnamen in Europa. Wiesbaden: Otto Harrassowitz, 1959, s. 46. OCLC 459286272.
    13. Jim Kaler: RIGEL (Beta Orionis) (ang.). W: STARS [on-line]. 2009-06-26. [dostęp 2017-06-27].
    14. P. Kunitzsch. The Star Catalogue Commonly Appended to the Alfonsine Tables. „Journal for the History of Astronomy”. 17, s. 89, 1986. Bibcode1986JHA....17...89K. 
    15. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2017-05-27].
    16. Appendix C. W: Fred Schaaf: The Brightest Stars. Hoboken, New Jersey: Wiley, 2008, s. 257. ISBN 0-471-70410-5.
    17. David Ellyard, Wil Tirion: The Southern Sky Guide. Wyd. 3rd. Port Melbourne, Victoria: Cambridge University Press, 2008, s. 58–59. ISBN 978-0-521-71405-1.
    18. B. Nicolet. Photoelectric photometric Catalogue of homogeneous measurements in the UBV System. „Astronomy and Astrophysics Supplement Series”. 34, s. 1–49, 1978. Bibcode1978A&AS...34....1N (ang.). 
    19. The Colour of Stars. W: Australia Telescope, Outreach and Education [on-line]. Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation, 2004. [dostęp 2016-05-09].
    20. Sara Rother: A time series study of Rigel, a B8Ia supergiant. 2009.
    21. J. Bally. Overview of the Orion Complex. „Handbook of Star Forming Regions”, s. 459, 2008. arXiv:0812.0046. Bibcode2008hsf1.book..459B. 
    22. R.M. Humphreys. Studies of luminous stars in nearby galaxies. I. Supergiants and O stars in the Milky Way. „Astrophysical Journal”. 38, s. 309, 1978. DOI: 10.1086/190559. Bibcode1978ApJS...38..309H. 
    23. Dorrit Hoffleit, Carlos Jaschek: The Bright star catalogue. Wyd. 5. Yale University Observatory, 1991.
    24. Ehsan Moravveji, Andres Moya, Edward F. Guinan. Asteroseismology of the nearby SN-II Progenitor: Rigel. Part II. ε-mechanism Triggering Gravity-mode Pulsations?. „The Astrophysical Journal”. 749 (1), s. 74–84, April 2012. DOI: 10.1088/0004-637X/749/1/74. Bibcode2012ApJ...749...74M (ang.). 
    25. DENIS Consortium. VizieR Online Data Catalog: The DENIS database (DENIS Consortium, 2005). „VizieR On-line Data Catalog: B/denis. Originally published in: 2005yCat.2263....0T”. 1, 2005. Bibcode2005yCat....102002D (ang.). 
    26. Roscoe F. Sanford. The Spectrographic Orbit of the Companion to Rigel. „Astrophysical Journal”. 95, s. 421, 1942. DOI: 10.1086/144412. Bibcode1942ApJ....95..421S (ang.). 
    27. Tokovinin. MSC - a catalogue of physical multiple stars. „Astronomy & Astrophysics Supplement Series”. 124, s. 75, 1997. DOI: 10.1051/aas:1997181. Bibcode1997A&AS..124...75T. Sprawdź autora:1.
    28. Mason et al.: WDS J05145-0812A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
    29. Robert, Jr. Burnham: Burnham’s Celestial Handbook. Nowy Jork: Dover Publications, 1978, s. 1300.
    30. Regal Rigel. W: Peter Jedicke, Levy, David H.: The New Cosmos. Waukesha: Kalmbach Books, 1992, s. 48–53.
    31. Brian D. Mason, William I. Hartkopf, Douglas R. Gies, Todd J. Henry i inni. The High Angular Resolution Multiplicity of Massive Stars. „The Astronomical Journal”. 137 (2), s. 3358, 2009. DOI: 10.1088/0004-6256/137/2/3358. arXiv:0811.0492. Bibcode2009AJ....137.3358M. 
    32. Spectroscopic Binary Catalogue (SB9). W: D.Pourbaix [on-line]. [dostęp 2016-03-13].
    33. Richard Cleasby, An Icelandic-English Dictionary, Clarendon Press, 1874, s.v. auvandils-tá.
    34. Steve Renshaw, Saori Ihara: Yowatashi Boshi; Stars that Pass in the Night. Griffith Observer, październik 1999. [dostęp 2016-05-09].
    35. Daijirin, wyd. Dai 2-han shinsōban, Tōkyō: Sanseidō, 1999, s. 815, ISBN 978-4-385-13902-9, OCLC 47619750.
    36. Hōei Nojiri „Shin seiza jyunrei”, s. 19 ​ISBN 978-4-12-204128-8​.
    Zestawienie to zawiera gwiazdy o wielkości gwiazdowej do 6,5 w gwiazdozbiorze Oriona. Dodatkowo uwzględniono w nim inne ciekawe obiekty gwiazdowe.Międzynarodowa Unia Astronomiczna (ang. International Astronomical Union; fr. Union Astronomique Internationale – IAU/UAI/MUA) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca 10871 zawodowych astronomów (wymagane jest posiadanie co najmniej doktoratu) rekomendowanych przez odpowiednie Komitety Narodowe. Koordynuje działalność badawczą w dziedzinie astronomii na świecie, organizuje kongresy generalne co trzy lata (ostatni, XXVII, odbył się w sierpniu 2012 w Pekinie), sympozja i inne konferencje specjalistyczne, prowadzi działalność wydawniczą i informacyjną (np. telegramy o nowych odkryciach). Zorganizowana jest w 37 komisji specjalistycznych grupujących się w 12 zespołach. Obecnym prezydentem MUA jest Robert Williams, a sekretarzem generalnym Ian F. Corbett.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wilhelm Schickard (ur. 22 kwietnia 1592 w Herrenbergu, zm. 23 października 1635 w Tybindze) – niemiecki matematyk, orientalista i konstruktor, profesor Uniwersytetu w Tybindze, pastor luterański.
    Paralaksa – efekt niezgodności różnych obrazów tego samego obiektu obserwowanych z różnych kierunków. W szczególności paralaksa odnosi się do jednoczesnego obserwowania obiektów leżących w różnych odległościach od obserwatora lub urządzenia obserwującego, a objawia się tym, że obiekty te na obu obrazach są oddalone od siebie o odmienną odległość kątową lub też nachodzą na siebie na tych obrazach w odmiennym stopniu.
    Astronawigacja – oznaczanie pozycji statku lub samolotu na podstawie pomiarów położenia niektórych ciał niebieskich.
    Gwiazda zmienna – gwiazda, która w znaczący sposób zmienia swoją jasność. Ogólnie rzecz biorąc, każda gwiazda wykazuje drobne fluktuacje jasności, ale są one w większości przypadków praktycznie niezauważalne – na przykład jasność Słońca zmienia się o ok. 0,1% w 11-letnim cyklu.
    Mitologia nordycka – mitologia ludów krajów skandynawskich (północno-germańskich): Danii, Szwecji, Norwegii, Islandii i Wysp Owczych.
    Betelgeza (Betelgeuse, Alfa Orionis) – czerwony nadolbrzym w gwiazdozbiorze Oriona, dziewiąta pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie (+0,45). Jest odległa od Słońca o około 640 lat świetlnych, jednak odległość jest wyznaczona z dużą niepewnością.
    Wskaźnik barwy - różnica wyrażonych w wielkościach gwiazdowych jasności gwiazdy w dwu barwach. Gwiazda emituje szerokie widmo promieniowania o różnym natężeniu w różnych długościach fal, co powoduje, że jasność gwiazdy w różnych barwach jest różna. W systemie fotometrii trójbarwnej UBV określa się dwa wskaźniki barwy: nadfioletowy - równy różnicy jasności w barwach nadfioletowej i niebieskiej (U-B), oraz niebieski - równy różnicy jasności w barwach niebieskiej i żółtej (B-V).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.892 sek.