• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rhegion

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond (ur. 14 listopada 1907, zm. 24 marca 2001) – brytyjski historyk, specjalizujący się w tematyce starożytnej Grecji i Macedonii.
    Mesenia, Messenia (gr. Μεσσηνία - Messinia) – kraina geograficzna w starożytnej Grecji w południowo-zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego. Słynie z żyznej ziemi oraz ze swej marki oliwek Kalamatas, najwyższej jakości. W starożytności, jej stolicą było rozległe miasto Messini (gr. Μεσσήνη), z zachowanymi do dziś dużymi fragmentami fortyfikacji.
    Srebrna tetradrachma kolonii Rhegion z V/IV wieku p.n.e.

    Rhegion (Region) (gr. Ῥήγιον, łac. Rhēgium, Regium Iulii) – południowoitalska kolonia Chalkis wchodząca w skład Wielkiej Grecji.

    Italia – kraina historyczna i geograficzna położona na Półwyspie Apenińskim, której obszar zmieniał się na przestrzeni dziejów.Wielka kolonizacja – termin "wielka kolonizacja" utworzony został przez historyków dla odróżnienia ruchu osadniczego, w którym brały udział polis greckie w okresie archaicznym, od podobnych zjawisk występujących w świecie greckim przed oraz po "Wielkiej kolonizacji". W odróżnieniu od poprzednich ruchów migracyjnych w których brały udział całe plemiona, podczas "Wielkiej kolonizacji" ruch kolonizacyjny organizowany był przez małe greckie miasta-państwa (gr. polis). Kolonizacja obejmowała wybrzeża Morza Śródziemnego i Morza Czarnego od VIII do VI w. p.n.e. Terminem "kolonia" historycy oznaczają osadę grecką założoną poza granicami Grecji w VIII.

    Założona w latach 730-720 p.n.e. na obszarze Bruttium. Elitę rządzącą stanowili przybyli z osadnikami z Chalkis Meseńczycy. Po roku 280 p.n.e. zajęta przez rzymską legio Campana, której żołnierze pod wodzą Wibeliusza Decjusza dopuścili się zdrady i dokonali masakry tamtejszych mężczyzn, biorąc sobie ich żony. Ustanowiona tam tyrania trwała do 270 p.n.e., gdy po oblężeniu miasto zdobyły wojska rzymskie.

    Wielka Grecja (łac. Magna Graecia z gr. ἡ Ἑλλάς ἡ Μεγάλη he Hellas he Megale) - w starożytności południowa część Półwyspu Apenińskiego oraz większość Sycylii skolonizowanych przez Greków w VII/VI wieku p.n.e. w okresie wielkiej kolonizacji. Inaczej nazywana Wielką Helladą. Głównym plemieniem kolonizującym te tereny byli Jonowie, stąd najprawdopodobniej wywiedziona została także nazwa oblewającego te tereny od wschodu i południa Morza Jońskiego.Chalkida, Chalkis (gr. Χαλκίδα – Chalkída) – miasto w Grecji, na wyspie Eubea, stolica prefektury Eubea, nad Cieśniną Ewripos Morza Egejskiego ok. 53,6 tys. mieszkańców (stan z roku 2001). Miasto znane już w starożytności (prowadziło aktywną akcję kolonizacyjną), wzmiankowane w Iliadzie.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • N.G.L. Hammond: Dzieje Grecji. Wyd. 3. Warszawa: PIW, 1994. ISBN 83-06-02383-8. OCLC 76282748.
  • Witold Chrzanowski: Rzym i Kartagina 280–241 p.n.e.. Kraków: Spes, 1998. ISBN 83-87186-33-3. OCLC 69640600.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Wielka kolonizacja
  • Kolonia (starożytna Grecja)
  • Wielka Grecja
  • Bruttium – kraina historyczna w antycznej Italii znajdująca się w południowej części Półwyspu Apenińskiego, rozciągająca się wzdłuż Cieśniny Mesyńskiej.Drachma (grec. Δραχμή) – moneta od starożytności do czasów nam współczesnych bita w Grecji, a poza nią, w okresie starożytnym w Kartaginie i Azji Zachodniej, przeważnie srebrna. Bito również wielokrotności drachmy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kolonia – w starożytnej Grecji kolonią (stgr. ἀποικία apoikia) nazywano osadę lub miasto zakładane przez osadników z jednej z polis greckich poza granicami Hellady. Kolonie utrzymywały ze swoimi macierzystymi polis, zwanymi metropoliami, więzi polityczne, religijne, gospodarcze, choć same tworzyły najczęściej odrębny organizm państwowy, często o dużym znaczeniu politycznym i gospodarczym (np. Tarent – kolonia Sparty, Massalia – kolonia Fokidy).
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.757 sek.