• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Reynevan



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Ekskomunika (z łac. excommunicatio – poza wspólnotą, wyłączenie ze wspólnoty, pot. klątwa, wyklęcie i anatema) – w chrześcijaństwie najwyższa kara kościelna polegająca na wykluczeniu z życia Kościoła.Rejza – zbrojna wyprawa w średniowiecznej Europie, przeciwko sąsiednim państwom pogańskim, której celem była przede wszystkim grabież i zdobycie niewolników. Krzyżacy byli organizatorami rejz na tereny należące do Prusów oraz na Litwę. Do czasu Wielkiej wojny, gdy nasilono fiskalizm, rejzy stanowiły główne źródło dochodów państwa zakonnego.

    Reinmar z Bielawy (zwany Reynevanem) – postać fikcyjna stworzona przez Andrzeja Sapkowskiego, protagonista trzech powieści: Narrenturm, Boży bojownicy i Lux perpetua, należących do Trylogii husyckiej,

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Reynevan pochodził z Bielawy. Jego ojciec zginął 15 lipca 1410 podczas bitwy pod Grunwaldem, walcząc po stronie zakonu krzyżackiego. Jego matka nosiła imię Boguszka. Jego prababką była córka księcia Henryka VI Dobrego, pradziadkiem - Tomasz, kanonik wrocławski. Jego brat, Peterlin, prowadził farbiarnię w Powojowicach. Reynevan posługuje się biegle językiem niemieckim, polskim i czeskim. Określa sam siebie jako Ślązaka. Sztuki magicznej uczył się na studiach w Pradze, gdzie poznał Bolka Wołoszka, późniejszego księcia głogówecko-prudnickiego.

    Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.Władysław II Jagiełło (ur. ok. 1362 lub ok. 1352, zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, król Polski 1386-1434 i najwyższy książę litewski 1401–1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.

    Narrenturm[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Narrenturm.

    Reynevan po raz pierwszy wystąpił w powieści Narrenturm. Jej akcji rozpoczyna się w 1425, gdy bracia Sterczowie zastają go w łóżku z Adelą von Stercza, żoną Gelfrada von Stercza. W czasie pogoni ginie jeden z braci. Od tamtego momentu bracia Gelfrada chcą zemścić się na Reinmarze i wynajmują opryszków w celu jego pojmania. Reinmar postanawia uciec do swojego brata Peterlina. Po drodze spotyka rycerza Zawiszę Czarnego, który mówi o nim „Oj nie umrzesz ty, chłopaczku, śmiercią naturalną!”, co było odniesieniem do jego zainteresowań: kobiet, czarów, medycyny (zielarstwo) czy alchemii. Gdy Reinmar dotarł do Powojowic, dowiedział się, że Peterlin został zamordowany. Podejrzenie pada na opryszków wysłanych przez braci Sterczów.

    Bitwa pod Grunwaldem (w literaturze niemieckiej pierwsza bitwa pod Tannenbergiem) – jedna z największych bitew w historii średniowiecznej Europy (pod względem liczby uczestników), stoczona na polach pod Grunwaldem 15 lipca 1410 w czasie trwania wielkiej wojny między siłami zakonu krzyżackiego wspomaganego przez rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy), pod dowództwem wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a połączonymi siłami polskimi i litewskimi (złożonymi głównie z Polaków, Litwinów i Rusinów) wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełskie, Podole i litewskie lenna na Rusi) oraz najemnikami z Czech, Moraw i z państewek ze Śląska oraz uciekinierami ze Złotej Ordy i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena), pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły.Zamek Trosky (cz. Hrad Trosky) – ruiny zamku zlokalizowane w Czechach, na terenie Czeskiego Raju, w pobliżu miasta Jičín w powiecie Semily, w kraju libereckim.

    Reynevan wyruszył w drogę szukając zemsty na rodzie Sterczów oraz kierując się do Ziębic gdzie przetrzymywana była Adela. Po drodze z opresji ratuje go Nikoletta, a następnie poznaje demeryta Szarleja, który postanawia towarzyszyć mu w wyprawie. Spotykają wiedźmy, które przepowiadają Reinmarowi przyszłość. Reynevan wraz z Szarlejem trafił do zakonu, gdzie odprawiał egzorcyzmy i poznał Samsona Miodka. Gdy w trójkę docierają na turniej rycerski w Ziębicach, okazuje się, że Adela nie darzy już żadnym uczuciem Reinmara i jest związana z księciem Janem ziębickim.

    Saksonia, Wolny Kraj Saksonia (łac. Saxonia; niem. Freistaat Sachsen; górnołuż. Swobodny stat Sakska; dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Stolicą jest Drezno. Obecnie niewielki skrawek historycznej Saksonii znajduje się w Polsce, w województwie dolnośląskim (okolice Bogatyni). Republika Saksonii jest spółką prawa publicznego. Reprezentuje ją premier Stanislaw Tillich.Praga (czes. i słow. Praha, niem. Prag) – stolica i największe miasto Czech, położone w środkowej części kraju, nad Wełtawą. Jest miastem wydzielonym na prawach kraju, będąc jednocześnie stolicą kraju środkowoczeskiego.

    W czasie powieści Reynevan przebywał głównie w miejscowościach położonych na wschodzie Dolnego Śląska, odwiedził m.in. Oleśnicę, Oławę, Paczków, Kłodzko, Świdnicę.

    Boży bojownicy[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Boży bojownicy.

    Boży bojownicy dzieją się w 1427, dwa lata po zakończeniu wydarzeń z Narrenturm. Reynevan, Szarlej i Samson Miodek przebywali wówczas w Pradze zdominowanej przez siły husyckie zwące siebie samych „Bożymi bojownikami”. Dostali tajne rozkazy od przywódcy taborytów Prokopa Gołego. Skontaktowali się z miejscowymi czarodziejami w celu odczarowania Samsona. Udali się na wyprawę do zamku Troski na Podkarkonoszu w poszukiwaniu czarodzieja Rupiliusa Ślązaka. W drodze Reynevan został porwany i trafił do lochów, w których nawiązał kontakt z duchem Rupiliusa. Po ucieczce z lochów Reynevan trafił w ręce pomurnika – Birkarta von Grellenorta, lecz uciekł dzięki pomocy Samsona. Bohaterowie udali się na Śląsk, aby wykonać tajne rozkazy polegające na nawiązaniu kontaktów z utajonymi szpiegami husytów.

    Głuchołazy (dawniej Kozia Szyja, Cygenhals, czes. Hlucholazy, niem. Ziegenhals, także Bad Ziegenhals, łac. Capricolum) – miasto w Polsce (na Śląsku), w woj. opolskim, w powiecie nyskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Głuchołazy. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do ówczesnego woj. opolskiego.Andrzej Sapkowski (ur. 21 czerwca 1948 w Łodzi) – polski pisarz fantasy. Jest najczęściej po Lemie tłumaczonym polskim autorem fantastyki.

    Akcja powieści miała miejsce głównie w okolicach Pragi i na południu Śląska, m.in. w Jeleniej Górze, Nysie, Głuchołazach, Prudniku i Kazimierzu.

    Lux perpetua[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Lux perpetua.

    Czas akcji Lux perpetua rozpoczyna się na początku roku 1429. Reynevan poszukiwał wówczas swojej ukochanej Nikoletty, którą więzili ludzie papieskiej inkwizycji. Udał się do Wrocławia, gdzie próbował zastraszyć ojca Felicjana, licząc, że altarysta przekaże mu informacje o miejscu przetrzymywania Nikoletty. Jednocześnie został publicznie wyklęty przez biskupa Konrada za współpracę z husytami oraz zabicie księcia Jana ziębickiego. Reynevan został porwany, a następnie trafił w ręce bojowników Urbana Horna. Wśród więźniów znajdował się jeden z czarnych jeźdzców, których zawołaniem jest „Adsumus...”. Pod obstawą udali się wspólnie do Pragi, jednak po drodze Reynevan został oswobodzony przez Szarleja i Samsona Miodka. Pomogła mu również młoda Żydówka, Rixa Cartafila de Fonseca, szpieg w służbie Władysława Jagiełły.

    Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Dzieli się na Dolny i Górny Śląsk. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.Prokop Wielki - zwany również Gołym (cz. Prokop Holý, Prokop Veliký,) (ur. ok. 1380 – zm. 30 maja 1434, w bitwie pod Lipanami), radykalny kaznodzieja husycki, polityk, po śmierci Jana Žižki dowodził w polu wojskami husyckimi.

    Reynevan odnalazł Nikolettę, jednak jej stan zdrowia był fatalny. Zakażenie rozprzestrzeniło się po ciele i zdolności medyczne Reynevana nie były w stanie uratować jej życia. Reynevan wraz z Szarlejem i Samsonem dołączyli do rejzy. Dalsze losy kierują Reynevana do Polski, gdzie spotkał grupę znajomych, którzy planowali napaść na Jasną Górę. Chociaż Reinevan osobiście uratował cudowny obraz, trafia do niewoli, gdzie przebywał do roku 1434.

    Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.Kazimierz (niem. Kasimir) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek.

    W czasie akcji powieści Reynevan przebywał na Śląsku i w Saksonii.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Taboryci – najbardziej radykalny odłam husytyzmu powstały po rozpadzie głównego nurtu na początku lat dwudziestych XV wieku. Nazwa pochodzi od miasta Tábor w południowych Czechach, gdzie znajdowała się najważniejsza twierdza tej organizacji. Przywódcami taborytów byli m.in: Jan Žižka, Prokop Wielki, Prokopek. Po śmierci pierwszego, Taboryci rozdzielili się na Tabor właściwy i Sierotki.
    Zawisza Czarny z Garbowa herbu Sulima (łac. Zawissius Niger de Garbow et Rożnów; ur. ok. 1370 w Garbowie, zm. 12 czerwca 1428 w Golubacu) – sławny polski rycerz, niepokonany w licznych turniejach, symbol cnót rycerskich; starosta kruszwicki od 1417, starosta spiski od 1420.
    Geralt z Rivii – fikcyjna postać, wiedźmin, bohater powieści i opowiadań Andrzeja Sapkowskiego oraz opartych na nich produkcji: komiksów, filmu, serialu telewizyjnego oraz gier komputerowych. Jego losy i przygody zostały spisane w kilku tomach opowiadań oraz liczącej pięć tomów Sadze o wiedźminie. W filmie Wiedźmin w Geralta wcielał się Michał Żebrowski, w grach komputerowych głosu postaci użyczał Jacek Rozenek, zaś w wydanym pod koniec 2011 roku słuchowisku – Krzysztof Banaszyk.
    Protagonista (z greckiego (πρωταγωνιστής) – główny aktor w teatrze starożytnej Grecji, najwybitniejszy aktor w teatrze, który prowadził dialog z chórem i innymi aktorami występującymi w sztuce. W teatrze późniejszych epok określano tym mianem osobę, wokół której toczy się akcja, która jest jej głównym motorem, a także której przemiana jest opisywana. Protagonista w tym ujęciu nie musi być osobą graną przez jakiegokolwiek aktora w dramacie. Protagonistą jest obecnie nazywany również odtwórca głównej roli w filmie lub główny bohater książki. Pojęcie jest stosowane również w odniesieniu do innych sytuacji pozateatralnych, np. do „sceny naszego życia”, na której:
    Izydor z Sewilli (ur. ok. 560 w Cartagenie, zm. 4 kwietnia 636 w Sewilli) – arcybiskup Sewilli, święty Kościoła katolickiego, doktor Kościoła.
    Tomasz z Tilbury, OPraem, imię zakonne: Piotr, (ur. 1297 r. w Tilbury, zm. 31 maja 1378 r. we Wrocławiu) – angielski duchowny katolicki, biskup, lekarz, astronom, dyplomata.
    Altarysta (ołtarznik) z łac. altarista - w średniowieczu i czasach nowożytnych duchowny, opiekun altarii w kościele, czerpiący z tego tytułu swoje dochody. Altaryści mieszkali zazwyczaj w małych domkach w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła, często przylegających do cmentarnego muru. W przypadku większych kościołów, w których znajdowało się kilka ołtarzy, altarystów bywało także kilku, każdy z nich mieszkał w swoim domu, a budynki te tworzyły często charakterystyczny wianuszek małych kamieniczek obok kościoła (pozostałość takich domków stanowią np. kamieniczki Jaś i Małgosia we Wrocławiu).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.863 sek.