Restytucja gatunku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbiornik służący do reintrodukcji raka szlachetnego i jego restytucji na terenie Zaborskiego Parku Krajobrazowego

Restytucja gatunku (łac. restitutio – przywrócenie) – przywrócenie do jego naturalnego środowiska istnienia gatunku lub populacji zagrożonej wyginięciem.

Żubr europejski (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny wołowatych, rzędu parzystokopytnych. W 2013 roku światowa liczebność gatunku wynosiła 5249 osobników, z czego 1623 przebywało w hodowlach zamkniętych, a 3626 żyło w wolnych i w półwolnych populacjach. Według danych z 2013 roku w Polsce żyło 1377 żubrów, z czego większość (1138) w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej, w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim.Populacja biologiczna – zespół organizmów jednego gatunku żyjących równocześnie w określonym środowisku i wzajemnie na siebie wpływających, zdolnych do wydawania płodnego potomstwa. Nie jest to jednak suma osobników jednego gatunku, a zupełnie nowa całość.

Proces restytucji zwierząt polega na otoczeniu ich szczególną opieką zapewniającą właściwe warunki do rozmnażania i rozwoju oraz na odpowiednich zabiegach hodowlanych. Po prowadzonym najczęściej w hodowli rezerwatowej zwiększeniu liczebności zwierząt wypuszcza się je na wolność (reintrodukcja). Przykładem może być restytucja bobra europejskiego, konia Przewalskiego, szarytki morskiej (od 2001) i żubra europejskiego

Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) – gatunek słodkowodnego skorupiaka (Crustacea) z rzędu dziesięcionogi (Decapoda). Określany czasem jako "barometr czystości wody", gdyż jest on bioindykatorem czystości wód. Jeszcze sto lat temu nasze wody były pełne raków szlachetnych oraz raków błotnych (Astacus leptodactylus), który jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX wieku przywleczono z Ameryki Północnej śmiertelną dla raków europejskich chorobę zwaną raczą dżumą, a potem jeszcze uodpornionego na nią amerykańskiego raka pręgowatego, który lepiej znosząc zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zaczął wypierać raka szlachetnego z wielu obszarów.Gatunek (łac. species, skrót sp.) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Wróci rak szlachetny. [dostęp 2010-08-10].
  2. restytucja gatunku, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2016-04-02].
  3. Stacja Morska IO UG: Restytucja gatunku (pol.). Stacja Morska IO UG. [dostęp 2016-04-02].

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • renaturyzacja
  • Koń Przewalskiego (Equus przewalskii) – ssak z rodziny koniowatych, współcześnie jedyny dziko żyjący gatunek koni.Bóbr europejski, bóbr zwyczajny, bóbr rzeczny, bóbr wschodni (Castor fiber) – gatunek ziemnowodnego gryzonia z rodziny bobrowatych (Castoridae). Uważa się go za największego gryzonia Eurazji: masa ciała dorosłego osobnika dochodzi do 29 kg, a długość ciała do 110 cm. Jest zwierzęciem silnie terytorialnym, rodzinnym i zasadniczo monogamicznym; wiedzie nocny tryb życia. Posiada szereg cech morfologicznych, które ułatwiają mu prowadzenie ziemnowodnego trybu życia – może przebywać pod wodą bez przerwy nawet do 15 minut. Bóbr należy do nielicznego grona gatunków, które potrafią przystosować środowisko do własnych potrzeb. Dzięki wyjątkowo silnym siekaczom bobry potrafią ściąć bardzo grube drzewa, o średnicy nawet do 1 m. Do najbardziej charakterystycznych śladów funkcjonowania bobrów w środowisku należą budowane przez nie tamy i żeremia.




    Warto wiedzieć że... beta

    Szarytka morska lub foka szara (Halichoerus grypus) – gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Halichoerus.
    Zwierzęta (Animalia) – królestwo obejmujące wielokomórkowe organizmy cudzożywne o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej, w większości zdolne do aktywnego poruszania się. Są największym i najbardziej zróżnicowanym gatunkowo królestwem organizmów. Największą grupę zwierząt stanowią bezkręgowce, a wśród nich owady. Drugą, obok bezkręgowców, grupą zwierząt są kręgowce. Wśród nich tradycyjnie wyróżnia się ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki, do których należy również człowiek.
    Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – placówka naukowo-dydaktyczna Wydziału Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego, znajdująca się w Helu. Powstała w 1977 roku jako Oceanograficzne Laboratorium Terenowe, zmieniwszy z czasem nazwę na Morskie Laboratorium Terenowe. Pierwszą siedzibą były pomieszczenia dawnej wędzarni PPiUR „Koga”, zaś od 1992 po trwającej 8 lat budowie placówka korzysta z własnych obiektów. Decyzją Senatu UG została wówczas przekształcona i funkcjonuje pod nazwą Stacja Morska Instytutu Oceanografii. W skład infrastruktury stacji wchodzi budynek ekspozycji edukacyjnych z salą dydaktyczną i basenami hodowlanymi, oraz budynek laboratoryjno-administracyjny z bazą socjalną, a także jej najbardziej rozpoznawalny element – fokarium, które przyciąga coraz większą liczbę odwiedzających. Infrastruktura stacji pozwala na organizowanie seminariów, małych sympozjów i specjalistycznych warsztatów naukowych.
    Renaturyzacja – jest to proces przywrócenia środowisku stanu naturalnego, możliwie bliskiego stanowi pierwotnemu sprzed wprowadzenia w nim zmian przez człowieka, np. przywrócenie rzece naturalnego, meandrującego koryta. Wymaga realizacji działań technicznych i dlatego dotyczy przedsięwzięć inżynieryjnych (z reguły z zakresu melioracji i hydrotechniki). Może stanowić część rekultywacji. Bywa utożsamiana z renaturalizacją.
    Zaborski Park Krajobrazowy (kaszb Zôbòrsczi Park Krajòbrazny) – park krajobrazowy, położony na terenach gmin: Chojnice i Brusy. Został utworzony w 1990 r. pod nazwą Chojnicki PK. Jego powierzchnia liczy ok. 340 km². Na terenach leśnych gospodarują Nadleśnictwa :Rytel, Przymuszewo oraz Czersk.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama