Restrukturyzacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Restrukturyzacja (restrukturalizacja) – zmiany w aktywach, pasywach lub organizacji przedsiębiorstwa. Celem restrukturyzacji w ogólnym rozumieniu jest stworzenie warunków do wzrostu wartości przedsiębiorstwa. Pojęcie restrukturyzacji w ujęciu prawnym jest natomiast odmienne. W Polsce od 2016 r. postępowanie restrukturyzacyjne wobec przedsiębiorców reguluje ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1588). Jego celem jest uniknięcie ogłoszenia upadłości. Restrukturyzacja odbywa się w ramach jednego z czterech postępowań. Tylko jedno z nich (tj. sanacja) obejmuje faktycznie reorganizację przedsiębiorstwa. Wszystkie pozostałe trzy postępowania restrukturyzacyjne obejmują natomiast wyłącznie restrukturyzację (tj. zmianę struktury) długów, nie zaś samej firmy.

Środki gospodarcze, aktywa - kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, uzyskane w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych.Pasywa – termin księgowy oznaczający źródła pochodzenia majątku przedsiębiorstwa. Istnieją generalnie dwa źródła pozyskiwania majątku: kapitały (fundusze) własne, przekazane jednostce przez właścicieli, oraz wypracowane w trakcie działalności jednostki gospodarczej kapitały (fundusze) obce, czyli wszelkie zobowiązania.

Przyczyny restrukturyzacji[ | edytuj kod]

Przykładowe przyczyny wewnętrzne wywołujące potrzebę restrukturyzacji[ | edytuj kod]

  • wysokie koszty działalności
  • zbyt energochłonna produkcja
  • zbyt materiałochłonna produkcja
  • niska jakość produktów
  • Przyczyny zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • wzrost konkurencji
  • przeobrażenia polityki gospodarczej
  • nieprzewidziane zdarzenia rynkowe np. spadki giełdowe, epidemia
  • Typy restrukturyzacji[ | edytuj kod]

    Wyróżniamy 4 typy restrukturyzacji (nie w rozumieniu prawa restrukturyzacyjnego)

    Prognozowanie (późnołac. prognosis, od starogr. πρόγνωσις, nowogr. πρόγνωση prōgnosis, od πρoγιγνώσκειν progignōskein, „wiedzieć wcześniej”, od pro- „wcześniej, przed” i gignōskein, „dowiedzieć się”) lub predykcja (łac. prædictus, im. od prædicere, „przepowiadać”, od præ-, „przed, wcześniej, pra-” i dicere, „mówić”) – naukowa metoda przewidywania tego, w jaki sposób będą kształtowały się w przyszłości procesy lub zdarzenia. W trakcie procesu prognozowania formułuje się sąd na temat przyszłych stanów zjawisk i zdarzeń nazywany prognozą.Mikrorestrukturyzacja – dotyczy najniższego, a jednocześnie podstawowego szczebla gospodarki narodowej, tj. przedsiębiorstwa. Narzędziem centralnego sterowania mikrorestrukturyzacją są parametry systemu ekonomiczno-finansowego, których to rola sprowadza się do powiązania innowacyjnej działalności przedsiębiorstwa z ogólną polityką przemysłową państwa. Istotą procesów mikrorestrukturyzacyjnych, jest dostosowanie działalności przedsiębiorstwa do zmian, jakie zachodzą w otoczeniu, a tym samym adaptacja przedsiębiorstwa – jego funkcjonowania i rozwoju, do wymagań rynku i sytuacji makroekonomicznej.
    1. Restrukturyzacja kreatywna: polega ona na tym, że kreuje się pewne zmiany w czasie, tzn. wprowadza się jakieś określone zmiany w przedsiębiorstwie i efekty tego wprowadzenia widać dopiero po jakimś czasie. Jeśli przedsiębiorstwo chce wprowadzić jakiś nowy produkt na rynek, wtedy go kreuje.
    2. Restrukturyzacja antycypacyjna: przewidywania, predykcja. Oparta jest na benchmarkingu. Przedsiębiorstwa często dokonują porównania się z innymi przedsiębiorstwami tego samego typu aby natychmiast zająć rynek i być najlepszym. Restrukturyzacja ta dotyczy organizacji pracy, zatrudnienia, wyników finansowych, wskazań marketingowych.
    3. Restrukturyzacja dostosowawcza: ma pewien charakter naprawczy. Jest inicjowana gdy przedsiębiorstwo zaczyna osiągać nie zadowalające wyniki, tzn. mają zysk mały bądź ujemny. Restrukturyzacja tego typu polega na natychmiastowej zmianie działalności, funkcjonowania przedsiębiorstwa po to by ustabilizować przedsiębiorstwo.
    4. Restrukturyzacja naprawcza: polega ona na wprowadzaniu zmian, które mają naprawić przedsiębiorstwo w celu ustabilizowania jego funkcjonowania, oraz osiągnięcia dodatniego bilansu. Jest to najtrudniejszy rodzaj restrukturyzacji do przeprowadzenia.
  • Do restrukturyzacji naprawczej należy podział zwany strategią naprawczą:
  • strategia zawężania – analizujemy produkcje przedsiębiorstwa, stwierdzamy że pewne produkty nie przynoszą zysku i wtedy zaprzestajemy ich produkcji.
  • strategia wycofywania się – polega na tym że analizujemy rynki na których działamy, gdy okazuje się, że któryś z nich jest nie rentowny wtedy się z niego wycofujemy.
  • strategia odchudzania – szczegółowo przegląda się aktywa, ze zwróceniem szczególnej uwagi na majątek stały i strategia ta polega na usuwaniu zbędnych przedmiotów z przedsiębiorstwa, np. drukarek, zapasów. Jest to strategia, którą ciężko jest przeprowadzić, gdyż napotyka liczny i silny opór ze strony pracowników czy też otoczenia.
  • strategia okrajania – jedyna realnie spotykana restrukturyzacja i jest ona sumą wszystkich wyżej wymienionych strategii.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • mikrorestrukturyzacja
  • makrorestrukturyzacja
  • anoreksja organizacyjna
  • Przedsiębiorca – w polskim systemie prawa podmiot, który prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą (art. 43 k.c.; art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Uważa się także za niego wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.Zysk – w rachunkowości jest to dodatni wynik finansowy przedsiębiorstwa, danej inwestycji lub zaciągniętej pożyczki. Zysk stanowi realny zarobek przedsiębiorstwa i jest przedmiotem materialnego zainteresowania, a także źródłem dochodów właścicieli, załogi przedsiębiorstwa oraz finansowania jego rozwoju. Zysk jest wartością ekstensywną i nie określa bezpośrednio efektywności gospodarowania lub inwestowania.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wartość w rozumieniu ekonomii nie jest pojęciem jednoznacznym. Na przykład: w wycenie nieruchomości używane jest często jako pojęcie w powiązaniu z jakimś przymiotnikiem, np. wartość rynkowa, odtworzeniowa, aktualna, bieżąca, rzeczywista itp. Zdefiniowana wartość traktowana jest jako podstawa wyceny mienia.
    Makrorestrukturyzacja – polega na przebudowie struktury gospodarki pojmowanej jako całości, co w efekcie prowadzi do zmiany proporcji tworzenia i podziału dochodu narodowego. Ukierunkowana jest na osiągnięcie długofalowych celów gospodarczych.
    Rentowność, dochodowość – parametr odzwierciedlający efektywność działania przedsiębiorstwa. Wskaźniki rentowności nazywane są także wskaźnikami zyskowności lub stopami zwrotu. Niemniej jednak czasem pojęcie zyskowności rezerwowane jest dla kwotowej, a nie procentowej miary zysku. Wielkości osiągnięte powinny być porównywane z poprzednimi okresami, z planem, z innymi przedsiębiorstwami. Niezbędna tutaj jest analiza przyczynowa.
    Bilans – w organizacjach prowadzących księgowość według zasad tzw. pełnej rachunkowości, bilans – należący do obowiązkowych sprawozdań finansowych – to zestawienie aktywów i pasywów jednostki na początek (bilans otwarcia) i koniec (bilans zamknięcia) okresu sprawozdawczego (obrachunkowego).
    Benchmarking (badania porównawcze lub analiza porównawcza) – praktyka stosowana w zarządzaniu, polegająca na porównywaniu procesów i praktyk stosowanych przez własne przedsiębiorstwo, ze stosowanymi w przedsiębiorstwach uważanych za najlepsze w analizowanej dziedzinie. Wynik takiej analizy służy jako podstawa doskonalenia. Jest to praktyczna realizacją przysłowia: "trzeba się uczyć na błędach, ale lepiej uczyć się na cudzych błędach, niż na swoich".

    Reklama