• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Restauracja Meiji

    Przeczytaj także...
    Mutsuhito (jap. 睦仁; ur. 3 listopada 1852 w Kioto, zm. 30 lipca 1912 w Tokio) – zgodnie z tradycją 122. cesarz Japonii, pośmiertnie zwany Meiji (jap. 明治天皇, Meiji-tennō), tak jak okres jego panowania (epoka Meiji 1868-1912).Mitsubishi (jap. 三菱, Mitsubishi) - ogólna nazwa japońskiego konglomeratu występującego pod nazwą Mitsubishi Group; także marka, nazwa licznych przedsiębiorstw tej grupy, luźno powiązanych jako keiretsu. Spółka akcyjna notowana na giełdzie w Tokio.
    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.
    Yoshinobu Tokugawa w tradycyjnym stroju (1865)
    Cesarz Meiji (Mutsuhito) w młodości
    Cesarz Mutsuhito w drodze z Kioto do Tokio ("Le Monde Illustre", 1869)

    Restauracja Meiji (jap. 明治維新 Meiji Ishin) – przełom w ustroju władzy, jaki się dokonał w Cesarstwie Japońskim w 1868 roku. Cesarz Mutsuhito uzyskał pełnię władzy w państwie po tym, jak siły sprzeciwiające się rządom siogunów rodu Tokugawa obaliły ostatniego sioguna Yoshinobu Tokugawę, co zakończyło okres Edo i było początkiem okresu Meiji. W następstwie tego przewrotu Japonia rozpoczęła proces szybkiej modernizacji i otwarcia na wpływy Zachodu.

    Historia Japonii obejmuje historię wysp Japońskich i Japończyków, od czasów starożytnych regionu do najnowszej historii Japonii jako państwa. Po ostatniej epoce lodowcowej (około 12 tys. lat p.n.e.), bogaty ekosystem archipelagu japońskiego sprzyja rozwojowi człowieka. Najwcześniejsze znane ceramiki powstały w okresie Jōmon. Pierwsza znana pisemna wzmianka o Japonii zawarta jest w zbiorze ksiąg Dwadzieścia cztery historie pochodzących z I wieku naszej ery. Główne kulturowe i religijne wpływy pochodziły z kultury Chin.Meiji (jap. 明治時代, Meiji-jidai, „Epoka Światłych Rządów”) – okres w historii Japonii przypadający na lata panowania cesarza Mutsuhito, trwający od 8 września 1868 do 30 lipca 1912. Zapoczątkowane przez szereg wydarzeń określanych mianem restauracji Meiji (jap. 明治維新, Meiji Ishin). Były to czasy głębokich przemian społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych, jak również gruntownej modernizacji kraju na wzór zachodni.

    6 kwietnia 1868 roku Mutsuhito ogłosił tak zwaną przysięgę cesarską. Zapowiedział w niej przeprowadzenie w kraju głębokich reform. Jednocześnie przeniósł stolicę z Kioto do Edo, któremu nadał nową nazwę Tokio ("Wschodnia Stolica").

    Zniesione zostały wtedy struktury feudalne przez przejęcie lenn od samurajów, którym wypłacono odprawy pieniężne. Wprowadzono powszechne szkolnictwo, stypendia dla studiujących za granicą, zreformowano system lecznictwa, administrację, sądownictwo i system monetarny. Wprowadzono powszechny obowiązek służby wojskowej i zreorganizowano armię według wzorów pruskich (a marynarkę – według wzorów brytyjskich).

    Grupa Sumitomo (jap. 住友グループ, Sumitomo Gurūpu) - japoński konglomerat przedsiębiorstw (keiretsu) działających pod marką Sumitomo.Stosunek społeczny – normatywnie określona relacja i oczekiwany schemat interakcji pomiędzy co najmniej dwiema osobami, wynikająca z posiadanych przez nich ról i pozycji społecznych, podlegająca kontroli społecznej.

    Japonia podjęła wówczas ambitnie współzawodnictwo gospodarcze z Zachodem. Korzystając szeroko z zagranicznych specjalistów, maszyn, urządzeń i wynalazków, budowano nowoczesny przemysł, utworzono wielkie koncerny bankowo-przemysłowe Mitsui, Mitsubishi, Sumitomo i inne. Utworzono pocztę, zbudowano pierwszą linię kolejową z Tokio do Jokohamy.

    Epoka Edo (jap. 江戸時代, Edo-jidai, 1603-1868) – okres w historii Japonii, w którym rzeczywistą władzę sprawowali sioguni z rodu Tokugawa.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Nowe warunki gospodarki kapitalistycznej powodowały jednak napięcia w stosunkach społecznych. Powstały różne organizacje walczące o prawa pracownicze, zawiązały się partie polityczne. W wyniku ich działalności, nacisków i walki wprowadzona została w cesarstwie w 1889 roku konstytucja, a w 1890 roku parlament.

    Samuraj (jap. 侍, samurai, wojownik; rzeczownik pochodzący od archaicznego czasownika saburau, który z czasem przeszedł zmianę fonetyczną w samurau, znaczącego służyć panu) – pierwotnie świta służąca najwyższym dostojnikom japońskim, także gwardia cesarska (gosho-zamurai).Jolanta Teresa Tubielewicz (ur. 16 marca 1931 w Warszawie, zm. 2003) – profesor japonistyki, wieloletni pracownik Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka wielu cenionych publikacji nt. Japonii.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Historia Japonii
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • William G. Beasley: The Meiji restoration. Stanford, Calif., Stanford University Press, 1972.. ISBN 0-8047-0815-0.
  • John Whitney Hall, Krystyna Czyżewska-Madajewicz: Japonia: od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979. ISBN 83-06-00205-9.
  • Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii (Polish Edition). Zakład Narodowy im. Ossolińskich. ISBN 83-04-01486-6.
  • Jolanta Tubielewicz, Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984, ​ISBN 83-04-01486-6
  • Ewa Pałasz-Rutkowska, Japonia, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2004, ​ISBN 83-88542-84-2
  • John Whitney Hall, Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj, Krystyna Czyżewska-Madajewicz (tłum.), Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, ISBN 83-06-00205-9, OCLC 69506398.
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Konstytucja Meiji – konstytucja Japonii z 11 lutego 1889 r. nadana przez Mutsuhito wzorowana na konstytucji Prus z 1850. Zapewniała cesarzowi zwierzchnią rolę nad innymi organami: zatwierdzanie ustaw uchwalanych przez parlament złożony z Izby Arystokracji (Kizokuin) oraz Izby Reprezentantów (Shugiin), mianowanie i odwoływanie wyższych urzędników cywilnych i wojskowych, naczelne dowództwo sił zbrojnych, wypowiadanie wojny i zawieranie pokoju, nadawanie odznaczeń i tytułów, stosowanie prawa łaski. Na równi z konstytucją traktowana była ustawa o następstwie tronu (Kōshitsu Tenpan).




    Warto wiedzieć że... beta

    Partia polityczna ("partia" od łac. pars, część) – dobrowolna organizacja społeczna o określonym programie politycznym, mająca na celu jego realizację poprzez zdobycie i sprawowanie władzy lub wywieranie na nią wpływu.
    Ród Tokugawa (jap. 徳川氏, Tokugawa-shi lub Tokugawa-uji) – ród siogunów sprawujący realną władzę w Japonii między 1603 a 1868 rokiem.
    Jokohama (jap. 横浜市, Yokohama-shi) – drugie co do wielkości miasto Japonii, największy port morski i jeden z większych ośrodków przemysłowych w kraju. Leży w południowo-wschodniej części wyspy Honsiu, w prefekturze Kanagawa, której jest stolicą. Miasto zajmuje półwysep znajdujący się w zachodniej części Zatoki Tokijskiej, w pobliżu ujścia rzeki Tsurumi do morza.
    Edo (jap. 江戸, ; także "Yedo") – dawna nazwa obecnej stolicy Japonii Tokio, położonej w regionie Kantō na wyspie Honsiu. Ze względu na usytuowanie u ujścia rzeki Sumidy do zatoki zwanej obecnie Zatoką Tokijską, nazwa Edo jest tłumaczona jako "brama" (戸 to) na "zatokę" (江 e).
    Siogun (jap. 将軍 shōgun) – wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych, generalissimus. Słowo shōgun jest skróconą wersją pierwotnego tytułu oficjalnego sei’i-taishōgun (jap. 征夷大将軍 sei’i-taishōgun, dosł. „głównodowodzący wojsk ekspedycyjnych przeciwko barbarzyńcom” lub „generalissimus do podboju (ujarzmienia) barbarzyńców”). Początkowo był to stopień wojskowy dowodzących cesarską armią japońską, później dziedziczny tytuł wojskowych władców Japonii, sprawujących faktyczną władzę w kraju rządzonym tylko nominalnie przez cesarza.
    Kioto (jap. 京都市, Kyōto-shi, dosł. miasto stołeczne) – miasto w zachodniej części japońskiej wyspy Honsiu, stolica prefektury Kioto, dawna stolica Japonii i siedziba cesarza. Kioto jest częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin (jap. 京阪神, Keihanshin) zamieszkiwanego przez ok. 18 mln osób.
    Grupa Mitsui (jap. 三井グループ, Mitsui Gurūpu) – japońska grupa przedsiębiorstw (keiretsu). W skład grupy wchodzą przedsiębiorstwa stoczniowe, które dynamicznie rozwijały się od 1917 roku. Współfinansowała zbrojenia cesarskiej Japonii, przed i po wybuchu II wojny światowej - m.in. budowę lotniskowca "Hōshō". Jednymi z głównych konstruktorów tej kompanii byli: Okabe Umezu, Ishimo Oyaza, Noriaki Hashi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.