• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Republika Pizy



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Grzegorz VII (łac. Gregorius VII, zwany też Odkupicielem, właśc. Hildebrand OSB; ur. ok. 1020 w Sovanie, zm. 25 maja 1085 w Salerno) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 22 kwietnia 1073 do 25 maja 1085.

    Republika Pizy to nazwa de facto niepodległego państwa, którego centrum stanowiło miasto Piza w Toskanii. Wzrost znaczenia i niezależności miasta miał swój początek na przełomie X i XI wieku. Piza szybko stała się dużym centrum handlowym a jej mieszkańcy mieli znaczny udział w handlu italskim i śródziemnomorskim aż do momentu zdominowania przez konkurencyjną Republikę Genui. Czynnikiem umożliwiającym rozwój handlu była silna flota, zapewniająca ochronę interesów gospodarczych i umożliwiająca wymianę morską. Piza, obok Genui i Wenecji, jest uważana za jedną z tradycyjnych włoskich Morskich Republik.

    Wyprawa na Baleary mająca miejsce między 1113 a 1115 rokiem, była zbrojną ekspedycją chrześcijan przeciwko islamskiej Taifie istniejącej wówczas na wyspach. Wyprawa nosiła wiele znamion krucjaty i za taką jest uznawana. Przygotowania do ataku zaczęły się od porozumienia między Republiką Pizy a Rajmundem III, hrabią Barcelony, zawartego w 1113 roku. Plany sojuszników znalazły wsparcie u papieża Paschalisa II i do ekspedycji przyłączyło się wielu możnowładców z Katalonii, Oksytanii a także kontygnenty z północnej Italii, Sardynii i Korsyki. Inspiracją dla członków wyprawy był prawdopodobnie norweski król Sigurd I, który w czasie krucjaty zaatakował Formenterę. W 1115 roku pokonano muzułmanów na wyspach, ale sukces był krótkotrwały ponieważ już rok później wyznawcy islamu ponownie podbili Baleary. Głównym źródłem traktującym o losach wyprawy jest pizańska Liber maiolichinus de gestis Pisanorum illustribus.Normanowie (st. nord. Norrmaen, ludzie północy) – określenie stosowane w zachodniej Europie dla określenia mieszkańców Skandynawii w okresie ich ekspansji handlowej i terytorialnej w VIII-XII wieku. Od IX wieku Normanowie na podbijanych terenach tworzyli nowe organizacje państwowe, np. Normandię czy Islandię.

    Okres rozwoju[ | edytuj kod]

    Na początku XI wieku Piza była bardzo ważnym centrum handlowym i kontrolowała dużą część handlu na morzu śródziemnym dzięki rozbudowanej flocie handlowej i wojennej. Jej znaczenie wzrosło gdy w 1005 roku doszło do złupienia Reggio di Calabria na południu Włoch. Najpoważniejszym przeciwnikiem dla Pizy byli wówczas saraceńscy piraci, którzy korzystając z baz na Sycylii i Sardynii dokonywali łupieżczych rajdów na wybrzeża Italii i atakowali kupieckie statki. W 1016 roku, działając w sojuszu z Genuą, Piza dokonała inwazji na muzułmańską Sardynię, pokonując tamtejszego przywódcę Mugahida i zdobywając wyspę. Zwycięstwo to zapewniło obydwu republikom dominację na morzu Tyrreńskim, ale także zwiększyło rywalizację między nimi i doprowadziło do konfliktu o Sardynię. Między 1030 a 1035 Piza przeprowadziła szereg wypraw przeciwko swoim konkurentom na Sycylii i zdobyła Kartaginę w Północnej Afryce. Między 1051 a 1052 pizański admirał Jakub Ciurini zdobył Korsykę, co zaostrzyło konflikt z Genueńczykami. W 1063 roku Pizańczycy zaproponowali Rogerowi I wspólny atak na Palermo. Normański władca odrzucił jednak tę ofertę a pozbawieni wsparcia Pizańczycy musieli się wycofać.

    Sycylia (wł., łac. Sicilia, w starożytności Trinacria) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców.Jafa, Jafo, Jaffa (hebr. יפו, Yafo; arab. يافا, Yāfā) – dzielnica Tel Awiwu-Jafy, w 1949 roku połączona z Tel Awiwem w jedno miasto.

    Wcześniej, w 1060 roku doszło do bitwy z Genueńczykami, którą Piza zdecydowanie wygrała. Ten sukces skonsolidował jej pozycję na Morzu Śródziemnym. Papież Grzegorz VII w 1077 roku uznał nowe „prawa i zwyczaje morskie” uchwalone przez Pizańczyków a cesarz Henryk IV przyznał im prawo do wybierania konsulów, którym miała doradzać Rada Starszych. Rody kupieckie oficjalnie przejęły więc władzę nad Pizą i jej posiadłościami a marginalizowany od dłuższego czasu margrabia, nominalny władca miasta, został pozbawiony władzy. W 1092 roku papież Urban II usankcjonował pizańskie panowanie nad Sardynią i Korsyką, jednocześnie podnosząc miasto do rangi siedziby arcybiskupa. Pod koniec lat 80. XI wieku, Piza razem z Genueńczykami zdobyła i złupiła Mahdijję w Tunezji. W 1092 roku Pizańczycy i Genueńczycy interweniowali po stornie Alfonsa VI w jego konflikcie z Cydem, okupującym Walencję, zmuszając go do opuszczenia miasta.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Al-Mahdijja (arab. المهدية, trl. Al-Mahdiyya, trb. Al-Mahdijja; fr. Mahdia) – miasto w północno-wschodniej Tunezji, nad Morzem Śródziemnym, siedziba administracyjna wilai Al-Mahdijja. W 2014 roku liczyło ok. 52 tys. mieszkańców.
    Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), Święty Cesarz Rzymski od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską).
    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.
    Pierwsza wyprawa krzyżowa – wyprawa wojenna, która zapoczątkowała okres zbrojnych krucjat, rozpoczętych przez Papieża Urbana II od apelu na synodzie w Clermont 27 listopada 1095 roku. Wyprawa wyruszyła w 1096 roku, z podwójnie obranym celem – zdobycia Jerozolimy i Ziemi Świętej oraz uwolnienia wschodnich chrześcijan spod islamskiej władzy.
    Trypolis (arab. Tarabulus ash-Sham, staroż. Tripolis) – miasto w północnym Libanie, nad Morzem Śródziemnym. Stolica dystryktu Kada Trypolis, zamieszkane przez ok. 237 tys. mieszkańców, z czego 80% to muzułmanie sunniccy. Drugie pod względem wielkości miasto kraju, ważny port morski: przywóz ropy naftowej, wywóz wyrobów przemysłu lekkiego i przetwórczego ropy naftowej, przemysł włókienniczy, spożywczy, chemiczny, rozwinięte również rzemiosło oraz połowy ryb i gąbek.
    Tyr (obecny Sur) – w starożytności miasto fenickie, obecnie miasto i port w południowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Posiada połączenie kolejowe i drogowe z portem Sajda. Jego nazwa znaczy „skała”. W języku fenickim Ṣur, w akadyjskim Ṣurru, po hebrajsku צור Ṣōr, po grecku Τύρος Týros, po arabsku صور (as)-Ṣūr.
    Kair (arab. القاهرة; - trl. Al-Qāhirah, trb. Al-Kahira) – stolica i największe miasto Egiptu (214 km², liczba ludności 6 787 000 stałych mieszkańców, zespół miejski 17,285 mln mieszkańców (tzw. Wielki Kair) – największe miasto Afryki i Bliskiego Wschodu). Nie ma dokładnych statystyk na temat liczby ludności Kairu. Powodują to ciągłe wędrówki mieszkańców. Szacuje się, że codziennie przybywa tu tysiąc nowych mieszkańców. Ponad 2 mln osób mieszka w tzw. „Mieście umarłych”. Kair nazywane jest „Miastem tysiąca minaretów” lub „Matką Świata”. To największy ośrodek świata islamskiego. Położone jest nad Nilem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.