• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Relikwiarz świętego Andrzeja w Trewirze

    Przeczytaj także...
    Andrzej Apostoł, cs. Apostoł Andrej Pierwozwannyj (zm. ok. 62 - 70) – jeden z dwunastu apostołów, według świadectwa Ewangelii Pierwszy Powołany (cs. Первозванный) spośród apostołów, rodzony brat św. Piotra, męczennik, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, ormiańskiego, koptyjskiego i prawosławnego. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.Perły – wytwory małży (głównie perłopławów z rodzajów Pteria i Pinctada), rzadko ślimaków. Zbudowane są z tej samej substancji co wewnętrzna strona muszli (masa perłowa), której głównymi składnikami są węglan wapnia (w postaci aragonitu) i rogowata substancja białkowa (konchiolina), która spaja mikrokryształy skupione koncentrycznie wokół jądra. Perły powstają najczęściej w wyniku reakcji organizmu na ciało obce, które przedostało się do muszli.
    Piotr Apostoł, Szymon Piotr, łac. Petrus, gr. Πέτρος, Petros: "kamień", "fragment skały", odn. do gr. πέτρα, petra: "skała"), aram. כיפא Kefas – Kefa: "skała", cs. Sławny i wsiechwalnyj pierwowierchowny apostoł Pietr – apostoł, uważany przez Kościół katolicki za pierwszego papieża (pontyfikat: ok. 33 r. – ok. 64 r., 13 października, kiedy to miał ponieść męczeńską śmierć lub 29 czerwca 67). Męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Jest wymieniany w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
    Relikwiarz św. Andrzeja

    Relikwiarz świętego Andrzeja w Trewirze, Relikwiarz Egberta (niem. Andreas-Tragaltar lub Egbert-Schrein) – relikwiarz przechowywany w skarbcu katedry w Trewirze; dzieło złotnictwa z epoki ottońskiej.

    Relikwiarz powstał w warsztacie trewirskim na zamówienie arcybiskupa Egberta. Fundatora wymienia umieszczona na nim inskrypcja. Zabytek otrzymał nazwę od najważniejszej przechowywanej w nim relikwii – sandała św. Andrzeja. Oprócz niego zawiera dwa ogniwa kajdan i włos z brody świętego Piotra, gwóźdź z krzyża Chrystusa oraz inne nieokreślone relikwie.

    Inskrypcja (łac. inscriptio = napis) – napis wyryty w twardym materiale (drewno, metal, kamień, ceramika). Występuje najczęściej na nagrobkach, tablicach i monetach. Popularnym przykładem inskrypcji są inskrypcje nagrobne. Odczytywaniem i interpretacją inskrypcji zajmuje się nauka pomocnicza historii – epigrafika.Justynian I Wielki, Iustinianus (właśc. Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus, ur. 11 maja 483 w Tauresium, Prowincja Iliria, zm. 13 listopada 565 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyński od 1 sierpnia 527 do 13 listopada 565, święty Kościoła prawosławnego. Syn Wigilancji i tym samym siostrzeniec cesarza Justyna I.

    Relikwiarz ma kształt skrzyni o wymiarach podstawy ok. 45x22 cm. Skrzynka ma cztery małe nóżki, oparte na lwach. Na pokrywie znajduje się wykonana ze złotej blachy stopa św. Andrzeja o wielkości niemal naturalnej, odwołująca się do przechowywanej wewnątrz relikwii sandała. Dłuższe boki relikwiarza podzielone są na trzy pola. Wewnątrz tych pól znajdują się plakietki z kości słoniowej, obramione bordiurą ze złota, emalii, filigranu i kamieni szlachetnych. Na dwóch zewnętrznych plakietkach umieszczone są symbole czterech ewangelistów, które powstały pod wpływem trewirskiego malarstwa książkowego, a w środkowych złote, odlewane lwy. Na bocznych ścianach, inaczej ukształtowanych, znajdują się dwa krzyże świętego Andrzeja (od strony palców) oraz otoczony perłami i almandynami medalion ze złotą monetą cesarza Justyniana I (od strony pięty).

    Kość słoniowa – pierwotnie kością słoniową nazywano wyłącznie ciosy, czyli siekacze słoni (w tym mamutów), obecnie termin ten odnosi się również do kłów morsa i hipopotama, zębów kaszalota, siekaczy narwala i dzikiej świni.Emalia (dawniej: szmelc, smalc) – technika zdobienia wyrobów metalowych, najczęściej złotych lub miedzianych, za pomocą szklistych powłok składających się z mieszaniny sproszkowanych minerałów (piasek, kreda, glina) oraz topników (boraks) z dodatkiem pigmentów, stopionej w temperaturze ok. 800-900°C w specjalnym piecu.

    Linki zewnętrzne[]

  • Katedra w Trewirze: Opis relikwiarza z fotografią (niem.). [dostęp 1 lutego 2009].



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Relikwiarz [łac.] – naczynie kultu religijnego w kształcie krzyża, monstrancji, puszki lub skrzynki do przechowywania doczesnych szczątków – relikwii. Wykonany zazwyczaj z metalu szlachetnego lub kości słoniowej, często zdobiony drogimi kamieniami lub malowidłami.
    Bordiura (fr. bordure) – pas dekoracyjny, zwykle z ornamentów lub elementów roślinnych, obrzeżający tkaninę lub strój, zamykający kompozycję plastyczną, malarską, graficzną, obramowujący płaskorzeźbę lub element budowli (np. drzwi, posadzkę, tablicę pamiątkową).
    Filigran – technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę.
    Trewir (niem. Trier; fr. Trèves; luks. Tréier; łac. Augusta Treverorum) – miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, siedziba gminy związkowej Trier-Land, port nad Mozelą. Miasto uniwersyteckie.
    Almandyn – minerał z grupy granatu, z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów pospolitych, szeroko rozpowszechnionych.
    Ewangeliści – według tradycji chrześcijańskiej autorzy czterech Ewangelii kanonicznych zawartych w Nowym Testamencie: Marek, Mateusz, Łukasz i Jan, uznani za świętych przez Kościół katolicki, prawosławny, anglikański, ewangelicki, ormiański i koptyjski.
    Sztuka ottońska – umowna nazwa, jaką określa się działalność artystyczną na obszarze Świętego Cesarstwa Rzymskiego w latach ok. 950-1050. Sztuka ottońska włączana jest do okresu przedromańskiego i uważana za jeden z przejawów tzw. renesansu ottońskiego.

    Reklama