• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Reiki

    Przeczytaj także...
    Mutsuhito (jap. 睦仁; ur. 3 listopada 1852 w Kioto, zm. 30 lipca 1912 w Tokio) – zgodnie z tradycją 122. cesarz Japonii, pośmiertnie zwany Meiji (jap. 明治天皇, Meiji-tennō), tak jak okres jego panowania (epoka Meiji 1868-1912).Mikao Usui (jap. 臼井甕男, Usui Mikao, ur. 15 sierpnia 1865 we wsi Taniai (w obecnej prefekturze Gifu w Japonii), zm. 9 marca 1926) – założyciel systemu uzdrawiania duchowego Usui-reiki-ryōhō.
    Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.
    Zapis w języku japońskim: „rei” (duch, dusza) i „ki” (energia, umysł, serce)
    Zabieg reiki

    Reiki (jap. 霊気 reiki) – słowo pochodzi od chińskiego lingqi 灵气 (dawna pisownia: 靈氣). Pojęcie to oznacza duchowy wpływ (np. gór).

    Obecnie pojęcie reiki jest znane dzięki twórcy metody uzdrawiania, która nazywa się usui-reiki-ryōhō (jap. 臼井靈氣療法). Jest to system, metoda uzdrawiania za pomocą energii życiowej. Usui to nazwisko twórcy tej metody – Mikao Usui. Znak rei 霊 oznacza w języku japońskim ducha lub duszę, natomiast znak ki 気 jest pojęciem znacznie szerszym. Może oznaczać m.in.: ducha, duszę, serce jako uczucie, umysł, nastrój, energię. W słowie reiki jest odpowiednikiem chińskiego qi, czyli energii życiowej przenikającej wszechświat.

    Medycyna niekonwencjonalna – metody leczenia wcale lub słabo akceptowane przez medycynę opartą na badaniach naukowych. Zalicza się do niej zarówno metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zaadaptowano do medycyny głównego nurtu (np. akwaterapia i fitoterapia). Część metod leczenia zaliczanych do medycyny niekonwencjonalnej ma swoje źródło w wielowiekowej tradycji (np. akupunktura, medycyna ludowa), a inne powstały stosunkowo niedawno (np. homeopatia i bioenergoterapia).Hawayo Takata (ur. 24 grudnia 1900 w Hanamaulu na Hawajach, zm. 11 grudnia 1980), pierwsza nauczająca poza Japonią Mistrzyni Reiki. Dzięki niej, a później dzięki jej uczniom, Reiki stało się jednym z najbardziej popularnych i ogólnie dostępnych systemów naturalnego uzdrawiania na całym świecie.

    Istnienie energii duchowej reiki – podobnie jak istnienie innych form energii życiowej (np. duszy ludzkiej) – nie zostało dotychczas potwierdzone przez obserwacje naukowe. Dlatego ta forma poprawy zdrowia należy do medycyny niekonwencjonalnej.

    Reiki nie jest religią i nie zastępuje jej, nie jest też filozofią. Jest energią i sztuką jej wykorzystania opartą na pięciu uniwersalnych zasadach przekazanych przez Mikao Usui. Te zasady to:

    1. chociaż dziś nie martw się
    2. chociaż dziś nie złość się
    3. chociaż dziś bądź wdzięczny
    4. chociaż dziś pracuj uczciwie
    5. chociaż dziś bądź miły dla innych

    Zasada działania[ | edytuj kod]

    W systemie tym reiki postrzegana jest jako przenikająca wszystko i wszystkich energia. Przeciętny człowiek ma ograniczone możliwości posługiwania się nią, w większości przypadków nawet nie jest w stanie jej odczuć. Aby nabyć możliwość świadomego korzystania z energii reiki trzeba zostać inicjowanym przez mistrza reiki. Podczas seminariów towarzyszących inicjacji, mistrz przekazuje techniki uzdrawiania tą energią.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Shingon (jap. 真言, Shingon pol.: "prawdziwe słowa") – japońska odmiana buddyzmu ezoterycznego tzn. wadżrajany (jap. mikkyō z j. chińskiego mijiao 密教 - tajemna nauka, nauki niejawne). Sektę Shingon-shū (jap. 真言宗, Shingon-shū), odpowiednik chińskiej szkoły zhenyan zong, założył w 806 roku Kūkai.

    System reiki bazuje na podobnych założeniach jak inne gałęzie wschodniej medycyny (np. ajurweda czy medycyna chińska), czyli uznaje, że zdrowie oznacza harmonię zarówno w człowieku (jego ciele, umyśle i duchu), jak i w jego otoczeniu, zaś choroba powstaje w wyniku braku czy też zaburzenia owej harmonii. Jeśli chodzi o ciało (według wschodniej medycyny ożywiane przez nieustanne krążenie energii życiowej przez specjalne kanały – meridiany), zaburzenie może powstać np. przez zastanie się energii, zablokowanie meridianu, przez niezrównoważenie obiegu między poszczególnymi narządami lub między ciałem a otoczeniem.

    Pojęcia ducha oraz duszy wywodzą się z tradycji religijnych, które przekazują informacje o objawiających się niematerialnych rozumnych istotach, czyli duchach – Bogu lub bogach, aniołach, demonach, duchach osób zmarłych etc. W filozofii o duchu nie mówi objawienie, ale jest on czy też może być postulatem rozumu, który przyjmuje pewien obraz świata, czyli metafizykę.Ajurweda (dew. आयुर्वेद, ang. Ayurveda) – system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności. Termin ajurweda jest złożeniem słów ajuh (sanskr. āyuh) – „życie” oraz weda (Pismo dewanagari वेद ), oznacza „wiedzę o życiu” lub „przebieg życia”. Ajurweda zajmuje się zdrowiem fizycznym, psychicznym i duchowym. Jako koncepcja zdrowia i terapii jest uznawana od 1979 przez Światową Organizację Zdrowia Jest jednym z niewielu systemów medycyny niekonwencjonalnej, wykorzystujących chirurgię.

    Reiki ma usuwać te zaburzenia na dwa sposoby: przez pobudzanie organizmu do zdrowienia oraz przez niwelowanie blokad energetycznych w czakrach i meridianach. Osoba praktykująca reiki pobiera energię przez czakrę korony (Sahasrara), a oddaje pacjentowi przez czakry znajdujące się na wewnętrznej stronie dłoni, stosując nakładanie rąk na określone miejsca na ciele. Przekazujący, a zwykle również osoba poddawana temu tzw. „zabiegowi reiki”, może odczuwać energię reiki jako umiejscowione uczucie ciepła, zimna, nacisku lub mrowienia. Rodzaj odczuć zależy zarówno od rodzaju techniki użytej przez praktykującego reiki jak i od rodzaju problemu występującego u pacjenta. Stosuje się także w niektórych technikach/okolicznościach przekazywanie reiki w inny sposób – np. na odległość bądź za pomocą oddechu.

    Tendai (jap. 天台宗, Tendai-shū) – japońska sekta buddyjska założona przez Saichō w 805 roku. Szkoła wywodzi się z chińskiej szkoły buddyzmu mahajany - tiantai - zwanej też Szkołą Sutry Lotosu. W 822 roku nadano klasztorowi Tendai prawa niezależnej ordynacji na górze Hiei.Ćakra lub ćakram (skr. „koło”, „okrąg”) – według wierzeń religii dharmicznych oraz ezoteryków, ośrodek energetyczny w ciele, czyli miejsce, gdzie krzyżuje się wiele kanałów energetycznych (nadi) i gromadzi się energia prana. Ośrodek ten odbiera, magazynuje i promieniuje energię o wibracji właściwej dla swojej funkcji (zob. ćakry główne), która konieczna jest do życia istot (w szczególności ludzi). Rozwijanie ćakr prowadzi do rozwoju wewnętrznego i duchowego wyzwolenia.

    Reiki jest używana zarówno w stosunku do ludzi, jak również roślin i zwierząt.

    Historia reiki[ | edytuj kod]

    Metoda reiki została rozpowszechniona przez Mikao Usui. Nie ma zgody co do tego, czy był to jego oryginalny system, czy też istniał on już wcześniej, a Usui Sensei (jak był nazywany przez uczniów) tylko przywrócił pamięć o nim. Według tej drugiej teorii, techniki nazywane obecnie reiki istniały wcześniej jako zbiór praktyk stosowanych przez lamów tybetańskich i mistrzów buddyjskich. Na bazie informacji wyrytych w inskrypcji na kamieniu nagrobnym Usuiego wiemy, że Mikao Usui urodził się 15 sierpnia 1865 roku w prowincji Gifu, w Japonii. Zmarł 9 marca 1926 roku.

    Sahasrara – według tradycji hinduskiej najwyższa ćakra, odpowiedzialna za postrzeganie życia z wysokiej perspektywy. Na tym poziomie ulatują wszelkie niedoskonałości, strach przestaje istnieć. Łatwo osiągnąć wtedy stan odprężenia i relaksu.Shintō (jap. 神道, shintō, kami-no michi) lub kannagara-no-michi (jap. 神ながらの道, droga bogów lub droga bóstw, pol. także shintoizm, sintoizm) – tradycyjna religia Japonii oparta na mitologii japońskiej, charakteryzująca się politeizmem oraz różnorodnością przejawów i kultów. Wierzenia shintō nie mają wspólnego kanonu, organizacji, ani świętych ksiąg.

    Starsze źródła sprzed roku 2000 podają, że Mikao Usui był dziekanem szkoły chrześcijańskiej w Kyoto. Szkołą tą miał być Uniwersytet Doshisha. Badania Williama Randa zanegowały jednak tę wersję legendy. Mikao Usui był świeckim mnichem ze szkoły buddyzmu Tendai, miał też możliwość studiowania buddyzmu szkoły Shingon, praktykującym również rdzenną religię shintō.

    "Golden triangle" (pl. Złoty trójkąt) – nieoficjalna nazwa wiodących angielskich uniwersytetów znajdujących się w Oksfordzie, Cambridge i Londynie.Umysł – termin ogólny oznaczający ogół aktywności mózgu ludzkiego, przede wszystkim takich, których posiadania człowiek jest świadomy: spostrzeganie, myślenie, zapamiętywanie, odczuwanie emocji, uczenie się, czy regulowanie uwagi. Wyrażenie bliskoznaczne do psychiki, świadomość wyrażenie kooperujące: osobowość.

    Według legendy Usui po samoinicjacji na górze Kurama zaczął uczyć i uzdrawiać żebraków i studentów. W kwietniu 1911 założył stowarzyszenie Usui Reiki Ryoho Gakkai, do którego należeli jego uczniowie. W tym samym roku otworzył klinikę w Tokio. Mikao po wypracowaniu własnych technik i zaleceń, co do stosowania ReiKi, zapisał je w podręczniku Usui ReiKi Hikkei. W następnych latach działalności Usui pomagał ofiarom kataklizmów nawiedzających Tokio i założył kolejna klinikę. Do swojej śmierci w 1926 Mikao Usui nauczył reiki ponad 2000 osób. Jednym z uczniów dr Usui był Chujiro Hayashi, który inicjował na mistrzynię Hawayo Takatę, propagatorkę reiki w świecie zachodnim.

    Buddyzm tybetański (tyb. བོད་བརྒྱུད་ནང་བསྟན།, Wylie. bod brgyud nang bstan; określany też jako lamaizm, choć nazwa ta bywa odbierana jako pejoratywna i jest merytorycznie niesłuszna) – odmiana buddyzmu, która jest główną religią Tybetu i jego regionów sąsiadujących (np. Bhutanu, Nepalu, Sikkimu i Ladakhu) od czasu ustanowienia jej jako religii państwowej przez króla Trisong Decena (Wylie. khri srong lde btsan) panujacego w Tybecie w okresie od 755 do 797 r. oraz główną religią Mongolii i kilku republik autonomicznych Federacji Rosyjskiej (np. Buriacji, Tuwy i Kałmucji).Lama (tybetański བླ་མ་; Wylie bla-ma) – duchowny nauczyciel w buddyzmie tybetańskim, a także w tybetańskiej religii Bön. Odpowiednik indyjskiego określenia guru.

    Z „historycznego”, klasycznego Usui Reiki z czasem wyewoluowały także inne systemy – patrz, a także pojawiły się nowe, niemające reiki u swoich podstaw, lecz wzrastające niezależnie, równolegle, choć mające zbliżoną zasadę działania – np. Seichim, Gtummo, Eteryczne Kryształy czy Golden Triangle.

    Medycyna chińska - licząca ok. 3 tys. lat chińska tradycja medyczna, na którą składają się m.in. akupunktura, akupresura, dieta (kuchnia chińska), gimnastyka lecznicza (qigong), moksybucja i ziołolecznictwo. Chińską medycynę wyróżniają troska o profilaktykę, techniki diagnostyczne (m.in. badanie pulsu), anatomiczne teorie meridianów i organów zang-fu, a także zakorzenienie w chińskiej tradycji filozoficznej, m.in. teorii yin i yang i pięciu przemian. Kładzie nacisk przede wszystkim na przywrócenie prawidłowego i zbalansowanego funkcjonowania organizmu i poszczególnych narządów, wzmocnienie odporności na choroby zakaźne, przywrócenie prawidłowego krążenia krwi oraz energii życiowej qi w meridianach. Zakłada również holistyczne podejście do pacjenta; celem terapii jest kompleksowe leczenie całego organizmu, nie tylko eliminacja pojedynczej choroby czy dolegliwości. Obecnie w ramach systemu opieki zdrowotnej w Chińskiej Republice Ludowej leczenie przy pomocy tradycyjnej medycyny chińskiej prowadzone równorzędnie z medycyną zachodnią ("konwencjonalną").Meridian (chiń. upr.: 经络; chiń. trad.: 經絡; pinyin: jīngluò) – pojęcie z zakresu tradycyjnej medycyny chińskiej opisujące linię łączącą punkty akupunkturowe, a mające się odnosić do drogi (kanału), którą przemieszcza się energia qi, używane jako teoretyczna podstawa akupunktury, termopunktury itp. Istnienie meridianów nie zostało potwierdzone naukowo, ani nie zaproponowano spójnej teorii, która miałaby wyjaśniać ich istnienie.

    Pięć zasad[ | edytuj kod]

    Usui podziwiał prace literackie cesarza Meiji. W trakcie dopracowywania swojego systemu reiki, Usui streścił niektóre z prac cesarza do zestawu moralnych zasad, później znanego pod nazwą pięciu zasad reiki (五戒 gokai, znaczące „pięć przykazań”, z buddyjskich nauk przeciwko zabijaniu, kradzieży, niewłaściwej praktyki seksualnej, kłamaniu oraz nieumiarkowaniu). Wielu nauczycieli i praktykujących reiki przestrzega tych zasad, czy też przykazań.





    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.