• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Reguły Fajansa

    Przeczytaj także...
    Wiązanie jonowe (inaczej elektrowalencyjne, heteropolarne lub biegunowe) – rodzaj wiązania chemicznego, którego istotą jest elektrostatyczne oddziaływanie między jonami o różnoimiennych ładunkach.Wiązanie chemiczne według klasycznej definicji to każde trwałe połączenie dwóch atomów. Wiązania chemiczne powstają na skutek uwspólnienia dwóch lub większej liczby elektronów pochodzących bądź z jednego, bądź z obu łączących się atomów lub przeskoku jednego lub większej liczby elektronów z jednego atomu na drugi i utworzenia w wyniku tego tzw. pary jonowej.
    Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu) w przypadku medium elektrycznie obojętnego (zasada zachowania ładunku). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.

    W chemii nieorganicznej, reguły Fajansa, sformułowane przez Kazimierza Fajansa w 1923 r. są stosowane do przewidywania czy wiązanie chemiczne będzie miało charakter kowalencyjny czy jonowy, w zależności od ładunku elektrycznego potencjalnie mającego powstać kationu i względnych wymiarów kationu i ewentualnego anionu. Reguły te mogą być podsumowane jak w następującej tabeli:

    Kazimierz Fajans (także Kasimir Fajans, ur. 27 maja 1887 w Warszawie, zm. 18 maja 1975 w Ann Arbor, Michigan, USA) – polski fizykochemik działający w Polsce, Niemczech i USA. Współtwórca nauki o promieniotwórczości. Trzykrotny kandydat do Nagrody Nobla.Anion – jon o ładunku ujemnym. Anion to każde indywiduum chemiczne, w którym występuje nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Podczas elektrolizy anion podąża do elektrody dodatniej, zwanej anodą. Przeciwieństwem anionu jest jon dodatni, czyli kation.

    Dlatego chlorek sodu (zawierający względnie duży kation (~1 Å) o małym dodatnim ładunku (+1) i relatywnie mały anion (2Å)) jest jonowy; a jodek glinu (AlI3) (z kationem o dużym dodatnim ładunku (+3) i względnie dużym anionem) jest kowalencyjny.

    Polaryzacja wiązań może być zwiększona poprzez:

  • duży ładunek i mały wymiar kationu
  • duży ładunek i duży wymiar anionu
  • niekompletnie wypełnioną walencyjną powłokę elektronową
  • Przypisy

    1. Fajans, K.. Struktur und Deformation der Elektronenhüllen in ihrer Bedeutung für die chemischen und optischen Eigenschaften anorganischer Verbindungen. „Naturwiss.”, s. 165–72, 1923.  Kasimir Fajans; Joos, G.. Molrefraktion von Ionen und Molekülen im Lichte der Atomstruktur. „Z. Phys.”, s. 1–46, 1924.  Fajans, K.. „Z. Kristallogr.”, s. 18, 1925. 
    Chemia nieorganiczna (gr. Ανόργανη Χημεία) – chemia wszystkich związków nie zaliczanych do organicznych, czyli nieorganicznych.Chlorek sodu (sól kuchenna) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego (kwasu chlorowodorowego) i sodu. Czasami zapisuje się również ją jako sól kwasu solnego i wodorotlenku sodu (HCl + NaOH → NaCl + H2O).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wiązanie kowalencyjne – rodzaj wiązania chemicznego. Istotą wiązania kowalencyjnego jest istnienie pary elektronów, które są współdzielone w porównywalnym stopniu przez oba atomy tworzące to wiązanie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.