• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Real-time Transport Protocol

    Przeczytaj także...
    Pakiet telekomunikacyjny (pot. pakiet) – sformatowana jednostka informacji przesyłana poprzez sieć wykorzystującą komutację pakietów. Sieci, które nie obsługują przesyłania pakietów, takie jak np. tradycyjne połączenia modemowe lub połączenia CSD w sieci komórkowej, transmitują dane jako strumień bitów. Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.
    RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.

    RTP (ang. Real-time Transport Protocol) – protokół transmisji w czasie rzeczywistym. Pakiet protokołu RTP zawiera informację o typie przesyłanych danych, numer sekwencyjny oraz znacznik czasu. RTP nie gwarantuje jakości usługi (QoS).

    Protokół RTP najczęściej używa UDP jako protokołu warstwy transportowej. Żeby zagwarantować QoS, RTP jest używany razem z innymi protokołami jak RTSP, SIP, H.323, RSVP, które służą do ustalenia połączenia, zanim dane będą mogły być przesłane za pomocą RTP.

    RTP jest używane w telefonii internetowej (VoIP: Voice over IP) oraz w telekonferencjach.

    RSVP (ang. Resource ReSerVation Protocol, pol. protokół rezerwacji zasobów) – protokół dla sieci zintegrowanych usług IntServ (ang. Integrated Services), które do transmisji danych wymagają określonej przepustowości łącza – np. dla transmisji strumieniowych audio lub wideo poprzez Internet. Protokół RSVP umożliwia aplikacji inicjującej transmisję danych strumieniowych zgłoszenie węzłom sieci (hostom) wymagań dotyczących przepustowości łącza i na ich podstawie dokonuje rezerwacji zasobów na każdym węźle wzdłuż trasy przesyłu danych, zapewniając potrzebną przepustowość całego połączenia oraz jakość przekazu, QoS (ang. Quality of Service).H.323 – obecnie standard w multimedialnej komunikacji (głos, obraz, wiadomości tekstowe). Protokół ten przesyła dane w czasie rzeczywistym, dzięki czemu możemy kontrolować opóźnienia. Standard stworzony do wideokonferencji ma także pewne wady. Dane przesyłane są pakietowo, korzystając zarówno z TCP zapewniającego dostarczenie każdego pakietu, jak i UDP, który tego nie gwarantuje. Głównym konkurentem tego protokołu jest standard SIP (Session Initiation Protocol), mający rozszerzoną funkcjonalność względem opisywanego protokołu.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • RTSP
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Audio-Video Transport Working Group i inni, RTP: A Transport Protocol for Real-Time Applications, RFC 1889, IETF, grudzień 1995, DOI10.17487/RFC1889, ISSN 2070-1721, OCLC 943595667 (ang.).



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    SIP (ang. Session Initiation Protocol) – protokół inicjowania sesji, zaproponowany przez IETF standard dla zestawiania sesji pomiędzy jednym lub wieloma klientami. Jest obecnie dominującym protokołem sygnalizacyjnym dla Voice over IP i stopniowo zastępuje H.323.
    RTSP (ang. Real Time Streaming Protocol) jest protokołem poziomu aplikacji, mającym za zadanie sterowanie dostarczaniem danych czasu rzeczywistego. Mimo że jest on wręcz powszechnie stosowany w aplikacjach związanych z przesyłaniem danych multimedialnych (pierwszy dokument RFC datowany jest na kwiecień 1998), nie jest on jeszcze ustanowionym oficjalnie standardem, lecz jedynie jego propozycją ulegającą ciągłym zmianom i korektom (ang. draft). Protokół RTSP dostarcza użytkownikowi jakby elastycznego szkieletu, bazy, która może być rozwijana i dopasowywana do potrzeb użytkownika, aby umożliwić sterowanie transmisją na żądanie danych czasu rzeczywistego takich jak audio i wideo. Źródła danych mogą zawierać dane dwojakiego rodzaju: materiały odtwarzane „na żywo” oraz gromadzone w bazie danych do późniejszego odtworzenia. Protokół w założeniu jego twórców (m.in. firma RealNetworks) ma służyć kontroli jednocześnie wielu sesji transmisji danych, dostarczając środki do wyboru kanału transportowego jak np. UDP, rozgałęziany UDP i TCP oraz środki do wyboru odpowiednich mechanizmów działania opartych na protokole RTP.
    Protokół komunikacyjny to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia komunikacyjne w celu nawiązania łączności i wymiany danych.
    VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technika umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy za pomocą łączy internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystujących protokół IP, popularnie nazywana "telefonią internetową". Dane przesyłane są przy użyciu protokołu IP, co pozwala wykluczyć niepotrzebne "połączenie ciągłe" i np. wymianę informacji gdy rozmówcy milczą.
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    UDP (ang. User Datagram Protocol – protokół pakietów użytkownika) – jeden z protokołów internetowych. UDP stosowany jest w warstwie transportowej modelu OSI.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.