• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rdzeń kręgowy



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Droga grzbietowo-boczna (pęczek Lissauera, łac. tractus dorsolateralis) – pasmo włókien nerwowych przebiegające u szczytu rogu tylnego, między sznurem bocznym a tylnym rdzenia kręgowego. Opisali je jako pierwsi niemiecki neuroanatom i neurolog Heinrich Lissauer, i, rok wcześniej, amerykański anatom i neurolog Edward Charles Spitzka.Dendryt (dendritum) - element neuronu, rozgałęziona (zazwyczaj) struktura, przenosząca sygnały otrzymywane z innych neuronów przez synapsy do ciała komórki, której jest częścią. Występuje w tkance nerwowej. Słowo wywodzi się z greckiego słowa "déndron", czyli drzewo. Dendryty otrzymały taką nazwę, ponieważ przypominają gałęzie.
    Spinalcord trirev.svg

    Rdzeń kręgowy (łac. medulla spinalis) – część ośrodkowego układu nerwowego, przewodząca impulsy nerwowe pomiędzy mózgowiem a układem obwodowym. U człowieka ma kształt grubego sznura, nieco spłaszczonego w kierunku strzałkowym, o przeciętnej średnicy 1 cm, barwy białej, o masie ok. 30 g. Umieszczony jest w biegnącym w kręgosłupie kanale kręgowym. U góry w otworze wielkim rdzeń kręgowy łączy się z rdzeniem przedłużonym, umowną granicę między nimi stanowi po stronie grzbietowej miejsce wyjścia pierwszej pary korzeni szyjnych, po stronie brzusznej dolna krawędź skrzyżowania piramid. Rozciąga się on na przestrzeni ok. 45 cm, od I kręgu szyjnego do górnej krawędzi II kręgu lędźwiowego, gdzie kończy się stożkiem rdzeniowym (łac. conus medullaris). Otoczony jest przez błony łącznotkankowe zwane oponami mózgowo-rdzeniowymi oraz płyn mózgowo-rdzeniowy.

    Droga przedsionkowo-rdzeniowa (łac. tractus vestibulospinalis) - jest to droga rozpoczynająca się głównie w jądrze przedsionkowym bocznym, częściowo w jądrze przedsionkowym dolnym oraz przyśrodkowym, biegnie w sznurze przednim i kończący się w słupach przednich rdzenia kręgowego. Włókna skrzyżowane biegną drogą przedsionkowo-rdzeniową przednią, nieskrzyżowane drogą przedsionkowo-rdzeniową boczną. Odpowiada za regulację napięcia mięśni szkieletowych wpływających na równowagę.Ogon koński (łac. cauda equina) – ostatnie nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego wraz z nicią końcową i stożkiem rdzeniowym. Powstaje w efekcie nienadążania rozwoju rdzenia kręgowego za rozwojem kręgosłupa (rzekomego wstępowania rdzenia kręgowego). Nerwy należące do ogona końskiego odchodzą od rdzenia ukośnie lub prawie równolegle do niego (nerwy z odcinka szyjnego oraz częściowo z odcinka piersiowego odchodzą od rdzenia pod kątem prostym). Długość ogona końskiego zależy od zasięgu rdzenia kręgowego, np. u człowieka (u którego rdzeń dochodzi do 2 kręgu lędźwiowego) jest większa niż u nieparzystokopytnych (u których rdzeń dochodzi do 1-2 kręgu krzyżowego).

    Od rdzenia odchodzą parzyste nerwy rdzeniowe, wychodzące przez odpowiednie otwory międzykręgowe. Ponieważ otwory są przesunięte względem rdzenia ku dołowi, nerwy biegną na znacznej przestrzeni wewnątrz kanału kręgowego, zanim osiągną właściwy punkt wyjścia. Zespół tych nerwów, otaczających nić końcową, nosi nazwę ogona końskiego (łac. cauda equina).

    Twór siatkowaty albo układ siatkowaty (łac. formatio reticularis), inaczej: siatkowaty, retikularny, "kora pnia mózgu" - rozciąga się w pniu mózgu od międzymózgowia do rdzenia przedłużonego, a następnie przechodzi w twór siatkowaty rdzenia kręgowego.Pęczek smukły (łac. fasciculus gracilis) – pęczek aksonów, biegnący w grzbietowej części rdzenia kręgowego w sznurach tylnych. Należy do dróg rdzeniowo-opuszkowych. Przewodzi czucie proprioreceptywne od receptora do jądra smukłego w rdzeniu przedłużonym.

    Średnica rdzenia nerwowego nie jest równomierna na całej jego długości. W odcinkach, z których wychodzą korzenie nerwów przeznaczonych dla kończyn, rdzeń ma dwa wrzecionowate zgrubienia: szyjne i lędźwiowe.

    Spis treści

  • 1 Budowa zewnętrzna
  • 2 Budowa wewnętrzna
  • 2.1 Istota szara
  • 2.2 Istota biała
  • 2.3 Zestawienie dróg rdzenia kręgowego (według Bochenka)
  • 3 Nowatorska metoda leczenia przerwanego rdzenia kręgowego
  • 4 Zobacz też
  • 5 Przypisy
  • 6 Bibliografia
  • Substancja szara (istota szara, łac. substantia grisea) – skupisko ciał komórek nerwowych, wspólnie z substancją białą buduje ośrodkowy układ nerwowy.Droga oliwkowo-rdzeniowa (pęczek Helwega, łac. tractus olivospinalis) – pasmo włókien nerwowych biegnące od jąder oliwki rdzenia przedłużonego w szyjnej części rdzenia kręgowego. Graniczy z drogą rdzeniowo-móżdżkową przednią.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Otwór wielki (łac. foramen magnum) — największy otwór czaszki w kształcie szerokiego owalu. Znajduje się w kości potylicznej pomiędzy łuską potyliczną (łac. squama occipitalis), która ogranicza go od tyłu, częścią podstawną (łac. pars basilaris ossis occipitalis), która znajduje się do przodu oraz częściami bocznymi (łac. partes laterales ossis occipitalis) leżącymi do boku od otworu. Otwór wielki łączy jamę czaszki z kanałem kręgowym.
    Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.
    Kanał kręgowy (łac. canalis vertebralis) to miejsce, w którym znajduje się rdzeń kręgowy. Tworzą go otwory kręgowe.
    Płyn mózgowo-rdzeniowy (łac. liquor cerebrospinalis) – przejrzysta, bezbarwna ciecz, która wypełnia przestrzeń podpajęczynówkową, układ komorowy i kanał rdzenia kręgowego.
    Pęczek klinowaty (pęczek Burdacha, łac. fasciculus cuneatus) – pęczek aksonów, biegnący w grzbietowej części rdzenia kręgowego w sznurach tylnych. Należy do dróg rdzeniowo-opuszkowych. Przewodzi czucie proprioreceptywne od receptora do jądra klinowatego w rdzeniu przedłużonym.
    Obwodowy układ nerwowy – część układu nerwowego przekazująca informacje pomiędzy ośrodkowym układem nerwowym a poszczególnymi narządami. Składa się ze zwojów oraz nerwów zbudowanych z włókien należących do układu somatycznego i autonomicznego.
    Droga rdzeniowo-móżdżkowa tylna (szlak Flechsiga, łac. tractus spinocerebellaris posterior) – droga nerwowa rdzenia kręgowego, odpowiedzialna za przewodzenie informacji proprioceptywnej z receptorów do móżdżku. Receptorami są mięśnie i stawy – poddają aparat ruchowy pod kontrolę móżdżku.

    Reklama