• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rawka - parowóz

    Przeczytaj także...
    Kolej Warszawsko-Wiedeńska (Варшавско-Венская железная дорога) – linia kolejowa łącząca Warszawę z granicą zaboru austriackiego (Galicją). Była pierwszą linią kolejową na ziemiach ówczesnego Królestwa Polskiego i drugą w Imperium Rosyjskim. Pierwszy odcinek wybudowano w 1845 roku, a w 1912 została upaństwowiona przez władze rosyjskie.John Cockerill (ur. 3 sierpnia 1790 w Haslingden, zm. 9 czerwca 1840) – brytyjski przedsiębiorca, założyciel belgijskiej firmy Cockerill-Sambre. Zmarł na tyfus podczas podróży do Warszawy. Jego grób i pomnik znajduje się przed ratuszem w Seraing.
    Lokomotywa parowa (również parowóz) – lokomotywa napędzana maszyną parową lub rzadziej turbiną parową. Para pochodzi z kotła opalanego węglem, rzadziej drewnem, ropą czy mazutem, a w parowozach bezogniowych z zasobnika pary.

    Rawkaparowóz numer 3 Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.

    Historia[]

    Parowóz przeznaczony na potrzeby Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej dostarczyła fabryka w Seraing, której właścicielem był John Cockerill. "Rawka" była trzecim parowozem osobowym (obok "Bzury" i "Rogowa") obsługującym tę kolej o układzie osi 1A1 (1-1-1). Parowóz zaczął kursować na linii 6 listopada 1844 r. i służył do 1863 roku.

    Oś silnikowa w parowozie to oś napędowa otrzymująca napęd bezpośrednio przez korbowód od maszyny parowej, połączona z osiami dowiązanymi za pomocą wiązarów przenoszących napęd.Tona – jednostka masy stosowana w technice i handlu. Przeważnie, szczególnie w Polsce, utożsamiana z toną metryczną.

    Opis techniczny[]

    Parowozy osobowe tego typu posiadały wykorbioną oś napędową, która miała napęd wewnętrzny ze stawidłem Stephensona. Oprócz tego pokryta była ażurową ostoją, którą wieńczyła drewniana czołownica ze zderzakami. Cała konstrukcja znajdowała się na sześciu resorach. Kocioł wraz ze stojakiem Buriego posiadał drewnianą otulinę oraz wysoki komin, wytwarzający ciąg. Parowozy i wagony były łączone za pomocą łańcuchów.

    Jaz zastawkowy, stawidło – to rodzaj jazu wyposażonego w zamknięcia płaskie, na tyle duże, że do ich przemieszczania niezbędne jest zastosowanie prostego mechanizmu, napędzanego najczęściej ręcznie. Stosowane jest przemieszczanie zamknięcia za pośrednictwem listew palczastych, łańcuchów, kół zębatych i ślimaków. Obsługa takiego zamknięcia wykonywana jest ręczenia za pomocą korby, rzadziej stosuje się napęd elektryczny. Jako zamknięcie tego rodzaju jazu stosuje się płaskie zastawki drewniane, zespolone kształtownikami stalowymi, lub zasuwy całkowicie stalowe. Stosowane są również zasuwy dwudzielne dla większych wysokości zamknięcia. Jaz zastawkowy jest więc stopniem wodnym większym od zastawki, w której niewielka wielkość zamknięcia pozwala na ręczne zakładanie i otwieranie zamknięcia, i mniejszym od innych jazów z zamknięciami, w których wielkość zamknięcia wymusza konieczność stosowania odpowiednich siłowników.Ostoja to rama pojazdu szynowego (np. lokomotywy, wagonu lub wózka). Zależnie od budowy i zastosowania taboru ostoja może być metalowa lub drewniana, a pod względem zawieszenia na osi, zewnętrzna lub wewnętrzna (umocowana po zewnętrznej lub wewnętrznej stronie koła).

    Dane techniczne[]

  • średnica cylindrów – 300 mm
  • skok tłoka – 457 mm
  • średnica kół napędowych – 1670 mm
  • ciśnienie pary w kotle – 11 at
  • masa w stanie próżnym – 15,0 t
  • prędkość konstrukcyjna – 45 km/h
  • Przypisy

    1. Kalendarz Młodego Technika '89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", 1988, s. 8.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.