• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ramzes II



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Choroby reumatyczne (potocznie reumatyzm) – grupa chorób charakteryzujących się przewlekłymi zmianami zapalnymi w obrębie tkanki łącznej, spowodowanymi najczęściej reakcją autoimmunologiczną. Grupa chorób reumatycznych objawia się często zmianami chorobowymi w stawach i kościach, dając objawy bólowe i w skrajnych przypadkach ograniczenie ruchomości stawów, aż do całkowitego ich usztywnienia. Słowem „reumatyzm” lub też „gościec” najczęściej określa się w mowie potocznej reumatoidalne zapalenie stawów.Nefertari (1292-1255 p.n.e.) - żona faraona Ramzesa II z XIX dynastii, posiadająca wielką niezależność i władzę. Była pierwszą, najwyższą żoną Ramzesa II z jego czterech "Wielkich Małżonek Królewskich", na co niewątpliwym dowodem jest jej wspaniały grobowiec (QV66) w Dolinie Królowych oraz świątynia na jej cześć w Abu Simbel.

    Ramzes II (zwany też Ramzesem Wielkim, w źródłach greckich Ozymandias) – trzeci faraon z XIX dynastii, syn i następca Seti I, jeden z najwybitniejszych i najdłużej żyjących władców starożytnego Egiptu okresu Nowego Państwa.

    Kontynuator polityki swego ojca, wzorujący się w swym dążeniu do umocnienia i rozbudowy Imperium na osiągnięciach głównych jego twórców – Ahmose, Totmesa III i Amenhotepa III, wielkich faraonów z XVIII dynastii. W swej działalności budowlanej przewyższył on wszystkich swych poprzedników, wypełniając Egipt budowlami i posągami bogów wznoszonymi na chwałę państwa. W zgodnej opinii wielu badaczy czasy jego panowania były okresem dobrobytu i stabilizacji. Panował ponad 66 lat, osiągając wiek ponad 91 lat. Spłodził około 100 synów i 50 córek. Był współtwórcą pierwszego w historii traktatu pokojowego, zawartego pomiędzy dwiema ówczesnymi potęgami militarnymi: Egiptem i Hetytami.

    Anchesenamon (pierwotnie Anchesenpaaton, również Anchesenaton - egip. - Żyjąca dla AmonaAtona; ur. ok. 1346 p.n.e., zm. wkrótce po 1323 p.n.e.) - przyrodnia siostra i zarazem żona faraona Tutanchamona. Była trzecią z sześciu córek Echnatona i królowej Nefertiti.Tytoń (Nicotiana L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny psiankowatych. Nazwa rodzaju pochodzi z tur. "tütün", w staropolszczyźnie i gwarowo "tytuń". Gatunkiem typowym jest Nicotiana tabacum L.. Do tego rodzaju należy 67 gatunków pochodzących z obydwu Ameryk oraz z Australii. Obecnie uprawiane są też w wielu innych rejonach świata. Rośliny jednoroczne, dwuletnie, byliny lub krzewy.

    Spis treści

  • 1 Lata panowania według egiptologów
  • 2 Tło historyczne
  • 3 Książę Ramzes
  • 3.1 Pochodzenie
  • 3.2 Dzieciństwo
  • 3.3 Koregencja
  • 4 Pierwsze lata panowania
  • 4.1 I rok panowania
  • 4.2 II rok panowania
  • 4.3 III rok panowania
  • 5 Wojna
  • 5.1 IV rok panowania – I kampania syryjska
  • 5.2 V rok panowania – II kampania syryjska
  • 5.3 VI – VII rok panowania – kampania libijska
  • 5.4 VII – VIII rok panowania – III kampania syryjska
  • 5.5 VIII – IX rok panowania – IV kampania syryjska
  • 5.6 X rok panowania – V kampania syryjska
  • 5.7 Prace w Libii i kampania nubijska
  • 5.8 XVI – XIX rok panowania – kryzys w Hatti
  • 6 Pokój
  • 6.1 XX – XXI rok panowania – pokój i traktat z Hetytami
  • 6.2 Napięcia po traktacie
  • 6.3 XXX rok panowania – Pierwszy Jubileusz
  • 6.4 XXXIII – XXXIV rok panowania – pierwszy hetycki ślub
  • 6.5 Dyplomatyczne odwiedziny
  • 6.6 XLIV rok panowania? – drugi hetycki ślub
  • 7 Ozyrys – Król Górnego i Dolnego Egiptu, User-Maat-Re, żyjący wiecznie
  • 7.1 Świątynie w Abydos
  • 7.2 Ramesseum – kamienny gigant
  • 7.3 Abu Simbel – dwie świątynie – jeden związek
  • 8 Rodzina Ramzesa II
  • 9 Śmierć Ramzesa
  • 9.1 Grobowiec Ramzesa II (KV 7)
  • 9.2 Mumia Ramzesa
  • 10 Przypisy
  • 11 Bibliografia
  • Otoczenie Ramzesa II - egipski faraon, Ramzes II miał prawdopodobnie 15 żon oraz, trudną dziś do ustalenia liczbę konkubin, które urodziły mu łącznie około 150 dzieci - 100 synów i 50 córek. Lista członków rodziny faraona: imion żon oraz, zawierająca jedynie imiona pierwszej pięćdziesiątki synów i pierwszej dwudziestki szóstki córek, a także jego współpracowników (wezyrów, dowódców wojskowych, wicekrólów, nadzorców skarbu) została umieszczona poniżej.Horus – egipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej. Panujący faraon utożsamiał się z nim i przyjmował jego imię. Czczony pod postacią sokoła lub człowieka z głową sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną oraz jako dziecko z palcem w ustach. Był synem Ozyrysa i Izydy lub Geba i Nut. Po śmierci Ozyrysa walczył (jako prawowity następca tronu) z Setem (bratem Ozyrysa) o tron faraona. Po kilku konkurencjach Rada Dwunastu Bogów przyznała władzę Horusowi.

    Lata panowania według egiptologów[edytuj kod]

  • 1279–1213 p.n.e. (Wolfgang Helck, Jaromir Málek, Jürgen von Beckerath, Ian Shaw, Rolf Krauss, Kenneth Kitchen, Bogusław Kwiatkowski)
  • 1279–1212 p.n.e. (Nicolas Grimal, Aidan Dodson)
  • 1290–1223 p.n.e. (Richard Anthony Parker)
  • 1304–1237 p.n.e. (Donald B. Redford)
  • 1294–1227 p.n.e. (Alan Gardiner)
  • 1305-1240 p.n.e. (Marek Stępień)
  • Damaszek (arab. دمشق, transk. naukowa Dimašq, transk. polska Dimaszk; dialekt damasceński: š-Šām) – stolica oraz największe miasto Syrii – 1,71 mln mieszkańców (XII 2009), cały zespół miejski – 4,36 mln mieszkańców (2007). Leży w południowo-zachodniej części kraju, w oazie nad rzeką Barada u podnóża gór Antyliban, na skraju Pustyni Syryjskiej. Jest to największy ośrodek przemysłowy i naukowy w Syrii, jedno z czterech świętych miast islamu, a także (od 1268) siedziba prawosławnego Patriarchatu Antiochii, znaczący ośrodek handlowy. Aglomeracja Damaszku stanowi wydzieloną jednostką administracyjną Syrii.Mykologia, mikologia – dział biologii zajmujący się badaniem grzybów (Fungi), ich systematyką, budową (morfologią, anatomią, cytologią), fizjologią, a także znaczeniem dla człowieka.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Koregencja – sytuacja, w której rolę monarchy (koregenta) o równorzędnej pozycji i władzy, sprawują dwie osoby z powodu np. choroby, dłuższej nieobecności lub małoletniości władcy. Inne sytuacje, na mocy których występuje koregencja to: porozumienie dwóch rywalizujących o tron władców, koronacja syna monarchy za życia ojca (vivente rege), czy też wyniesienie praw do korony z małżeństwa (iure uxoris). Koregencja nie występuje w przypadku, gdy mąż władczyni zostaje księciem małżonkiem.
    Tuszratta (przypuszczalnie z sanskr. tvis-ratha "on który posiada rydwan budzący lęk")- władca huryckiej Mitanni panujący u schyłku rządów faraona Amenhotepa III i w czasie rządów jego syna Echnatona - prawdopodobnie 1380 p.n.e. - 1350 p.n.e. Był on synem Szuttarny II, a jego siostra Giluhepa i córka Taduhepa były żonami faraona Amenhotepa III. Taduhepa została później żoną Echnatona, który przejął po ojcu królewski harem.
    Amenhotep III – faraon – władca starożytnego Egiptu z XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa. Według różnych źródeł, panował około: 1388-1351 p.n.e., 1413-1377 p.n.e., 1405-1367 p.n.e. lub 1386-1349 p.n.e. Syn Totmesa IV i Mutemui.
    Am-Duat (egip. - Imi-dwat) - To-co-jest-w-Podziemiu, To-co-jest-w-Ukrytej-Komnacieaświatach -..."Pisma ukrytej komnaty, siedziby dusz, bogów, cieni i ich akcji... Dla poznania dusz Duat, dla ich aktów, dla poznania aktów wychwalania Boskiej Światłości, dla poznania tajemnych mocy, dla poznania zawartości godzin i ich bogów. By wiedzieć to, co On im mówi, by znać bramy i drogi, jakimi podąża Wielki Bóg, by znać bieg godzin..." - w starożytnym Egipcie zespół Królewskich Ksiąg Grobowych podający zmarłemu rytualne sposoby dostania się w Zaświaty.
    Totmes III lub Tutmozis (gr. Tutmosis) – faraon, władca starożytnego Egiptu XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa.
    Staw biodrowy (łac. articulatio coxae) - staw kulisty tworzony przez głowę kości udowej oraz panewkę stawu biodrowego kości miednicznej. Przenosi ciężar ciała z tułowia na kończyny dolne oraz umożliwia ich ruchomość. Jeden z największych stawów organizmu człowieka.
    Plafon – sufit lub podniebienna część sklepienia ozdobiona sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym na zamocowanym odpowiednio przy suficie płótnie. Bywa otoczony dekoracyjnym obramieniem, które jest wykonane z materiału o innej fakturze i pokryte inną techniką niż właściwa kompozycja.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.098 sek.