Ramsar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ramsar (pers. - رامسر) – miasto położone w Iranie, w ostanie Mazandaran, na wybrzeżu Morza Kaspijskiego. W przeszłości znany również jako Sakhtsar. Rdzenni mieszkańcy posługują się językiem gilaki. Miasto jest stolicą powiatu o tej samej nazwie i jest to najdalej na zachód wysunięty powiat. Od północy graniczy z Morzem Kaspijskim, od zachodu z ostanem Gilan, od południa z ostanem Kazwin, a od wschodu z powiatem Tonekabon. Ramsar jest popularnym kurortem morskim Iranu, turyści znajdą tutaj także gorące źródła, zielone lasy Gór Elburs, pałac wakacyjny należący do ostatniego szacha. Największym hotelem jest Hotel Ramsar. 27 kilometrów na południe, na wysokości 2700 m n.p.m. leży wieś Dżawaher Deh, również chętnie odwiedzana.

Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).Dżawaher Deh – wieś w Iranie, w ostanie Mazandaran. W 2006 roku miejscowość liczyła 170 mieszkańców w 76 rodzinach.
Położenie miasta na obszarze ostanu Mazandaran

Radioaktywność[ | edytuj kod]

W okolicach miasta występuje jedna z najwyższych na świecie promieniotwórczość naturalna, ze względu na gorące źródła. Szczytowa roczna dawka jaką otrzymują mieszkańcy dochodzi do 260 mSv.

Konwencja ramsarska[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: konwencja ramsarska.

Konwencja o obszarach wodno-błotnych, podpisana w Ramsar w Iranie w 1971 roku, jest międzyrządowym traktatem, który stanowi ramy dla działań krajowych i międzynarodowej współpracy na rzecz ochrony i rozsądnego wykorzystania terenów podmokłych i ich zasobów.

Promieniotwórczość naturalna (inaczej promieniowanie naturalne) - promieniowanie jonizujące pochodzące wyłącznie ze źródeł naturalnych, stanowiące źródło dawki naturalnej.Język perski, nowoperski (per. فارسی fārsī) – język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie Iran (40 mln), Afganistan (7 mln) i Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców Środkowego Wschodu.
Morze Kaspijskie w okolicy Ramsar

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • promieniotwórczość naturalna




  • Warto wiedzieć że... beta

    Elburs (pers. البرز), w literaturze angielsko-języcznej Alburz lub Alborz – pasmo górskie na Wyżynie Irańskiej w północnym Iranie, rozciągające się od granicy z Armenią, wzdłuż południowego brzegu M. Kaspijskiego, do granic z Turkmenistanem i Afganistanem. Najwyższym szczytem jest liczący 5670 m n.p.m. Demawend.
    Tonekabon – miasto w Iranie, w ostanie Mazandaran. W 2006 roku miasto liczyło 43 128 mieszkańców w 13 087 rodzinach.
    Gilan – ostan w północno-zachodnim Iranie nad Morzem Kaspijskim. Ośrodkiem administracyjnym jest Reszt. Najważniejszy port to Bandar-e Anzali – miejsce spoczynku 689 polskich cywilów i żołnierzy z Armii Andersa.
    Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.
    Siwert (wym. [s-iwert]), symbol Sv, jest jednostką pochodną układu SI wielkości fizycznych odnoszących się do działania promieniowania jonizującego na organizmy żywe:
    Język giliański, gilaki - język irański, używany przez około 3 miliony osób na południowych wybrzeżach Morza Kaspijskiego, zwłaszcza w irańskiej prowincji Gilan. Zapisywany jest pismem arabskim.
    Powiat (w Polsce) – jednostka samorządu terytorialnego II stopnia i podziału administracyjnego, obejmująca część obszaru województwa. Ich funkcjonowanie reguluje ustawa z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 1998 r. Nr 91, poz. 578).

    Reklama