• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rambert - imię

    Przeczytaj także...
    Saint-Rambert-en-Bugey – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Ain. Miejscowość wcześniej nazywała się Bugey, a swoją obecną nazwę przyjęła po pochowaniu w pobliskim opactwie św. Ramberta.Język gocki – wymarły język wschodniogermański, który był używany przez germańskie plemię Gotów. Jest on znany głównie dzięki tłumaczeniu Biblii dokonanego przez biskupa Wulfilę w IV wieku n.e.
    Morembert – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Szampania-Ardeny, w departamencie Aube. Nazwa miejscowości pochodzi oznacza "góra (mons) Ragneberta".

    Rambert, Rambart, (Ronbert) – imię męskie pochodzenia germańskiego, notowane w Polsce od 1308 roku (po raz pierwszy w formie Rambertus). Drugi człon imienia, -bert, pochodzi od germ. berhta – "jasny". Człon pierwszy stanowi wariant członu ragin, ragan, wywodzącego się od gockiego ragin – "rada"; Ram- może jednak także stanowić skrócenie staro-wysoko-niemieckiego członu imion złożonych hraban – "kruk". Różni badacze odnoszą się w zróżnicowany sposób do pochodzenia członu pierwszego imienia. Kohlheimowie człon pierwszy określają jako pochodzący od hraban i oznaczający "kruk". Tej kwalifikacji przeczy jednak zamienność formy imienia Rambert, pod którą znanych jest dwóch średniowiecznych świętych tego imienia, z formami Regnobert/Ragnebert/Reinbert. Z kolei Fros i Sowa przychylają się ku pochodzeniu pierwszego członu od ragin, podając, iż Rambert stanowi skrócenie imienia Ragnebert (Ragnobert), z drugiej strony jednak określają imię Rambert jako synonimiczne do Bertrama.

    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.Bertram – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów berath "światły", "jasny" i hramm "kruk". Znaczy "biały kruk". Innym jego wariantem jest Bertrand.

    Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia to m. in. Ramek, Ramko, Ramk, Ramiesz, Ramisz, Ramszyk, Ramusz, Ronisz, Romiesz

    Rambert imieniny obchodzi:

  • 16 maja, w dzień wspomnienia św. Ramberta (Regnoberta), biskupa Bayeux
  • 13 czerwca, w dzień wspomnienia św. Ramberta (Ragbenerta, Reinberta) z Bugey
  • Zapoznaj się również z:

  • Morembert – miejscowość we Francji o nazwie oznaczającej "góra Ramberta"
  • Saint-Just-Saint-Rambert – miejscowość we Francji
  • Saint-Rambert-d'Albon – miejscowość we Francji
  • Saint-Rambert-en-Bugey – miejscowość we Francji
  • Przypisy

    1. W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 4 z. 3, (Pstrocha—Rżeniec), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974—1976
    2. Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-otywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ISBN 83-85579-14-1
    3. R. Kohlheim, V. Kohlheim, Duden Lexikon der Vornamen, wyd. 3, Mannheim 1998 ISBN 3-411-04943-X
    4. Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych t. 5, Kraków 2000, ISBN 83-7318-376-0
    Języki germańskie – grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi posługuje się kilkaset milionów mówiących na całym świecie. Wywodzą się ze wspólnego języka pragermańskiego.O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Witold Taszycki (ur. 20 czerwca 1898 w Zagórzanach pod Bieczem, zm. 9 sierpnia 1979 w Krakowie) - historyk języka polskiego, badacz onomastyki i dialektologii historycznej.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Franciszek Sowa (ur. 1946) – polski językoznawca. Starszy wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. Jana Grodka w Sanoku. Współautor z Henrykiem Frosem Księgi imion i świętych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.