• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rama do obrazu



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Fornirowanie – pokrywanie materiału, najczęściej drewnianego lub drewnopodobnego, warstwą drewna o wyższej jakości – forniru, dzięki czemu przy obniżonym koszcie można zbudować dany produkt (np. front mebli, drzwi), tak aby wyglądał jak zbudowany z litego i cenniejszego drewna.Art déco – styl w sztuce: architekturze, malarstwie, grafice oraz w architekturze wnętrz, rozpowszechniony w latach 1919–1939. Nazwa wywodzi się od francuskiego art – sztuka i décoratif – dekoracyjny, w rozumieniu jakie język polski łączy z urządzaniem wnętrz (czyli "dekorowaniem"); termin décoratif nie oznacza w tym wypadku "zdobienia".
    Paul Gauguin, Vahine no te miti (1892) we francuskiej ramie norożnikowo-środkowej w stylu Ludwika XIV

    Rama do obrazu – przedmiot, wyrób rzemiosła lub utwór artystyczny, czasem element kompozycji obrazu; rama podkreśla kadr, wyznacza granicę obrazu.

    Rama, oprawa, obramowanie, obramienie pełni wobec obrazu funkcje techniczne oraz estetyczne. Dobrze wykonana rama stabilizuje płaszczyznę, zabezpiecza krawędzie obrazu, chroni warstwę malarską przed uszkodzeniem. Kolor, ornamentyka, profil ramy oddzielają dzieło artysty od świata zewnętrznego, jednocześnie tworząc symboliczne okno, bramę do świata wyobraźni twórcy. Ramy prawidłowo dobrane do obrazu wspomagają percepcję dzieła, wzmacniają jego oddziaływanie. W kulturze europejskiej rama do obrazu ma historię sięgającą czasów antycznych i unikalną w skali światowej.

    Pastiglia - technika zdobnicza stosowana w meblarstwie włoskim w XV- XVII wieku. Polegała na naklejaniu do drewnianego podłoża tkaniny, którą następnie pokrywano za pomocą pędzla gęstą masą. Masa składała się z mieszaniny gipsu i kleju. Następnie za pomocą niewielkich metalowych matryc wyciskano wzór na wilgotnym podłożu; zastosowanie wielu matryc pozwalało osiągnąć złożony efekt końcowy. Po całkowitym wyschnięciu pasty wykonywano drobne szczegóły za pomocą noża. Na końcu całość była malowana lub pokrywana cienkimi blaszkami różnych metali, w przypadku drogich mebli było to złoto. Wykonane w ten sposób zdobienie było lekko wypukłe.Kadr (lub klatka filmowa) − pojedyncza klatka błony filmowej bądź fotograficznej, objętej ramami pola naświetlanego przez aparat fotograficzny lub kamerę filmową, dzięki zwolnieniu migawki. Pojedynczy kadr jest uznawany za najmniejszą (statyczną) jednostkę budulca filmowego.

    Spis treści

  • 1 Formy
  • 2 Ramy w okresie antycznym
  • 3 Ramy w Europie
  • 4 Rama do obrazu miniaturowego
  • 5 Oprawa grafiki, obrazów na papierze, zdjęć
  • 6 Ramka elektroniczna do zdjęć
  • 7 Wytwórcy ram – ramiarze
  • 8 Ramiarze w Polsce
  • 9 Przypisy
  • 10 Bibliografia
  • 11 Linki zewnętrzne
  • Formy[]

    Współcześnie (rok 2016) najczęściej spotyka się ramy prostokątne, wykonane ze złożonych na narożnikach drewnianych listew ramiarskich. Używane są także ramy okrągłe, owalne, wielokątne, powtarzające różne nietypowe kształty obrazów. Ramy robi się się z drewna, metalu, stiuku, kamienia, skóry, papieru czy tworzywa sztucznego. Profile listew wykonuje się przez frezowanie, struganie lub odlewanie. Bogata ornamentyka może być rzeźbiona lub dokładana po odlaniu, odciśnięciu w formach. Ornamenty figuralne, liściaste, geometryczne dodaje się dla podkreślenia symboliki obrazu lub efektów artystycznych. Ramy są malowane i złocone z zastosowaniem różnych technik malarskich i pozłotniczych. Mogą być zaopatrzone w okucia, ułatwiające montaż obrazu i zawieszanie na ścianie; dawniej bywały wyposażane także w karnisze, na których wieszano tkaninę, służącą do zasłaniania obrazu. Na ramie do obrazu rozpinano czasem także płótno malarskie. Obecnie służy do tego prosta, rozprężna rama nazywana krosnem, blejtramem.

    Camille Pissarro (ur. 10 lipca 1830, zm. 13 listopada 1903) – francuski malarz impresjonistyczny i neoimpresjonistyczny pochodzenia żydowskiego.Ferdinand Bol (ur. przed 24 czerwca 1616 w Dordrechcie, zm. przed 24 lipca 1680 w Amsterdamie) – holenderski malarz, rysownik i grafik epoki baroku, naśladowca Rembrandta.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Emulsja światłoczuła – zwykle zawiesina drobnokrystalicznych światłoczułych soli srebra - halogenków - w żelatynie.
    Ikona (gr. εικων, eikón oznaczające obraz) – obraz sakralny, powstały w kręgu kultury bizantyńskiej wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne. Charakterystyczna dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego. Pierwowzorem ikon, były prawdopodobnie, ponieważ nie ma pewności wśród historyków sztuki portrety grobowe z Fajum bądź wczesnochrześcijańskie malarstwo katakumbowe.
    Blejtram (krosna malarskie) – rama z profilowanych listew, zwykle prostokątna, na którą naciąga się i przybija płótno malarskie.
    Rembrandt Harmenszoon van Rijn (ur. 15 lipca 1606 w Lejdzie, zm. 4 października 1669 w Amsterdamie) – holenderski malarz, rysownik i grafik. Uważany powszechnie za jednego z największych artystów europejskich i światowych.
    Float – proces produkcji szkła płaskiego (szyb), zwany też procesem Pilkingtona, wynaleziony w roku 1952 przez Sir Alastaira Pilkingtona.
    Gustav Klimt (ur. 14 lipca 1862 roku w Baumgarten, dziś w Penzing, 14 dzielnicy Wiednia, zm. 6 lutego 1918 w Wiedniu) – austriacki malarz i grafik, symbolista. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli secesji, przywódca wiedeńskiego modernizmu.
    Karnisz (z fr. "corniche" - gzyms) – drążek lub listwa, zwykle zawieszona nad oknem, służąca do zawieszania firanek lub zasłon.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.087 sek.