• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rakowate

    Przeczytaj także...
    Rak sygnałowy, szwedzki, kalifornijski – jeden z gatunków raków pochodzących z Ameryki Północnej, a obecnie występujących także w Europie, w tym w Polsce. Został sprowadzony w latach sześćdziesiątych do Szwecji, a później do innych krajów europejskich. Powodem jego introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcia rodzimych gatunków raków. Rak sygnałowy jest na nią odporny, jednak jest jej nosicielem, przez co przyczynia się do dalszego spadku liczebności innych gatunków raków (raka szlachetnego i błotnego). Podobnie jak rak pręgowaty jest uznawany za gatunek inwazyjny.Rak strumieniowy (Austropotamobius torrentium) – europejski gatunek raka niewielkich rozmiarów, zwykle do ok. 10 cm dł., żyjący w podgórskich potokach i rzekach z czystą i zimną wodą. Występuje w dopływach Dunaju, części zlewiska Renu oraz Łaby i na Półwyspie Bałkańskim. W Polsce nie został stwierdzony, ale występuje w Czechach w pobliżu polskiej granicy.
    Skorupiaki (Crustacea) – podtyp stawonogów, w większości wodnych. Wiele gatunków wchodzi w skład planktonu. Znanych jest ponad 50 tysięcy gatunków. Badaniem skorupiaków zajmuje się karcynologia

    Rakowate (Astacidae) – rodzina skorupiaków (Crustacea) z rzędu dziesięcionogów (Decapoda). Należą do nadrodziny Astacoidea, w skład której wchodzą rodziny Astacidae i Cambaridae (rak pręgowaty).

    Budowa raka.JPG

    Przedstawiciele gatunków słodkowodnych występujących w Polsce:

  • rak błotny (gatunek rodzimy)
  • rak szlachetny (gatunek rodzimy)
  • rak sygnałowy - gatunek obcy dla fauny Polski
  • rak pręgowaty (amerykański) - gatunek obcy dla fauny Polski, rodzina Cambaridae.
  • Oba rodzime gatunki wypierane są przez introdukowane raki pręgowate i sygnałowe.

    Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) – gatunek słodkowodnego skorupiaka (Crustacea) z rzędu dziesięcionogi (Decapoda). Określany czasem jako "barometr czystości wody", gdyż jest on bioindykatorem czystości wód. Jeszcze sto lat temu nasze wody były pełne raków szlachetnych oraz raków błotnych (Astacus leptodactylus), który jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX wieku przywleczono z Ameryki Północnej śmiertelną dla raków europejskich chorobę zwaną raczą dżumą, a potem jeszcze uodpornionego na nią amerykańskiego raka pręgowatego, który lepiej znosząc zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zaczął wypierać raka szlachetnego z wielu obszarów.Dziesięcionogi (Decapoda) – rząd skorupiaków wyższych liczący ponad 6000 gatunków z nadrzędu raków właściwych (Eucarida) u których zwykle pierwsza para odnóży krocznych jest przekształcona w duże szczypce. Obejmuje kraby, homary, krewetki, raki oraz kilka mniej znanych rodzin.

    Gatunki[]

    Rodzina rakowatych zawiera 12 gatunków w trzech rodzajach.

  • Astacus astacus - rak szlachetny
  • Astacus leptodactylus - rak błotny
  • Astacus pachypus
  • Austropotamobius italicus
  • Austropotamobius pallipes
  • Austropotamobius torrentium - rak strumieniowy
  • Pacifastacus chenoderma
  • Pacifastacus connectens
  • Pacifastacus fortis
  • Pacifastacus gambelii
  • Pacifastacus leniusculus - rak sygnałowy
  • Pacifastacus nigrescens
  • Rak błotny, rak stawowy, długoszczypcowy, krawiec (Astacus (Pontastacus) leptodactylus) – jeden z występujących w Polsce raków, skorupiak (Crustacea) z rzędu dziesięcionogów (Decapoda). Początkowo zamieszkiwał tereny Morza Czarnego i Kaspijskiego, później powiększał swój zasięg w kierunku zachodnim. W XIX wieku zasiedlano nim wody Europy Środkowej. Było to spowodowane epidemią choroby zwanej dżumą raczą, która powodowała masowe śnięcie pospolitego wówczas w Polsce raka szlachetnego. Uważano wówczas mylnie, że rak błotny jest odporny na tę chorobę. Obecnie jest uznawany (z pewnymi zastrzeżeniami) za gatunek rodzimy. Jego biologia jest podobna do biologii raka szlachetnego.Rak pręgowaty, rak pręgowany, rak amerykański (Orconectes limosus) – gatunek skorupiaka z rodziny Cambaridae, występujący obecnie w Europie. Jego naturalnym obszarem występowania jest Ameryka Północna. Został sprowadzony przez niemieckiego hodowcę Maxa von dem Borne w 1890 r. Rozpowszechnił się potem na większość obszaru Europy. Powodem introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcie europejskich raków. Nowy gatunek okazał się jednak nieprzydatny gospodarczo, ze względu na małe rozmiary i gorszy smak. Wypiera ze środowiska naturalnego inne raki (szlachetnego i błotnego), ze względu na swoją odporność na niekorzystne warunki środowiska i choroby (jest nosicielem dżumy raczej).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Introdukcja (łac. introductio – wprowadzenie, wstęp) – wprowadzenie nierodzimego gatunku lub niższego taksonu pochodzącego z innego geograficznie regionu, jako nowego elementu danej biocenozy. W rolnictwie jest to celowe wprowadzenie przez człowieka na teren uprawy chronionej organizmów pożytecznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.