l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Rak nadnercza

    Przeczytaj także...
    Zespół Li-Fraumeni (zespół Li-Fraumeni 1, ang. Li-Fraumeni syndrome, LFS, LFS1) – rzadki, uwarunkowany genetycznie zespół predyspozycji do nowotworów. Dziedziczony jest autosomalnie dominująco, spowodowany jest mutacją w genie TP53, jednym z najważniejszych genów supresorowych nowotworów.Skala Hounsfielda – ilościowa skala opisująca gęstość radiologiczną. Jej pomysłodawcą był laureat Nagrody Nobla Godfrey N. Hounsfield.
    Wyniszczenie, przestarzale charłactwo (łac. marasmus, inanitio) - znaczny spadek masy ciała wskutek utraty podskórnej tkanki tłuszczowej oraz zmniejszenia objętości mięśni.
    Preparat sekcyjny dużego raka nadnercza. Wykryty u 27-letniej pacjentki 17-centymetrowej średnicy guz dawał objawy wirylizacji. Został wycięty en bloc z nacieczonymi nerką i śledzioną
    Obraz histologiczny preparatu z biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej raka nadnercza. Widoczne komórki o zbitej, eozynofilnej cytoplazmie i łagodnym polimorfizmie

    Rak nadnercza (ang. adrenocortical carcinoma, adrenal cortical carcinoma, adrenal cortex cancer) – rzadki nowotwór złośliwy, wywodzący się z kory nadnerczy.

    Biopsja (stgr. βίος /bios/ - w znaczeniu: życie biologiczne, odnoszący się do życia i żywych organizmów + stgr. ό̉ψις /opsis/ - obserwowanie, patrzenie) - rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego (badanie histopatologiczne). Niekiedy materiał pobrany metodami biopsyjnymi (tzw. bioptat) jest wykorzystywany do badań innych niż morfologiczne (np. wirusologicznych, biochemicznych itp.).Aminoglutetymid – organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych imidów. W organizmach żywych hamuje syntezę wszystkich hormonalnie czynnych steroidów.

    Epidemiologia[ | edytuj kod]

    Zapadalność na raka nadnercza wynosi 1–2 przypadki na milion w ciągu roku i jest większa u kobiet. Występują dwa szczyty zachorowań: poniżej 6 roku życia i w 30–40 roku życia.

    Etiologia[ | edytuj kod]

    Nieznane są główne czynniki etiologiczne raka nadnerczy. Statystycznie częściej występuje u nałogowych palaczy. Pacjenci z konstytucjonalnymi mutacjami w genie TP53 i zespołem Li-Fraumeni mają podwyższone ryzyko zachorowania na ten typ nowotworu.

    Mitotan (łac. mitotanum) – organiczny związek chemiczny, wielopierścieniowy aromatyczny, chlorowany węglowodór stosowany niegdyś jako insektycyd, zamiennik DDT, stosowany w leczeniu raka kory nadnerczy.Kora nadnerczy (łac.cortex suprarenalis) – położona zewnętrznie część nadnercza stanowiąca około 80% masy tego narządu.

    Objawy i przebieg[ | edytuj kod]

    Przerzut raka kory nadnercza do płuca

    Objawy zależą od czynności hormonalnej guza. Raki czynne hormonalne dają zazwyczaj objawy zespołu Cushinga i jednocześnie objawy androgenizacji. Występują też objawy ogólne choroby nowotworowej (wyniszczenie, gorączka) i przerzuty.

    Zespół Cushinga (łac. syndroma Cushing, ang. Cushing’s syndrome) – zespół objawów chorobowych związanych z występowaniem podwyższonego poziomu kortyzolu (lub innych steroidów nadnerczowych) w surowicy krwi. Najczęstszą przyczyną występowania zespołu Cushinga jest długotrwałe podawanie glikokortykosterydów w leczeniu innych chorób.Nowotwór złośliwy (łac. neoplasma malignum; ang. cancer) - nowotwór utworzony z komórek o niskim zróżnicowaniu (niedojrzałych), o budowie znacznie odbiegającej od obrazu prawidłowych tkanek. Charakteryzuje się szybkim wzrostem, atypią i brakiem torebki, czym m.in. różni się od nowotworu niezłośliwego.

    Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych[ | edytuj kod]

    W obrazie tomografii komputerowej guz zwykle ma średnicę większą niż 4 cm, nieregularny kształt, jest nieostro odgraniczony. Struktura guza jest niehomogenna – widoczne ogniska martwicy. Gęstość wynosi >10 j.H. w I fazie i >40 j.H. w 30. minucie II fazy.

    Gorączka (łac. febris) – stan eutermii towarzyszący chorobie polegający na zwiększeniu temperatury ciała w punkcie nastawczym powyżej normy.Andrzej Tadeusz Szczeklik (ur. 29 lipca 1938 w Krakowie, zm. 3 lutego 2012 tamże) – polski lekarz-naukowiec, profesor Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, pisarz eseista i filozof medycyny, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności, animator Akademii Młodych "PAUeczka Akademicka". Zajmował się pracą naukową z zakresu kardiologii i pulmonologii.

    Klasyfikacja[ | edytuj kod]

    Klasyfikacja kliniczna raka kory nadnerczy wg WHO wyróżnia cztery stopnie zaawansowania choroby:

  • I – guz ograniczony do nadnerczy, < 5 cm średnicy
  • II – guz ograniczony do nadnerczy, > 5 cm średnicy
  • III – guz miejscowo inwazyjny lub przerzuty w węzłach chłonnych
  • IV – naciekanie sąsiednich narządów lub przerzuty odległe
  • Leczenie[ | edytuj kod]

    Metodą leczenia z wyboru jest chirurgiczne usunięcie guza z uzupełniającą farmakoterapią (mitotan, aminoglutetymid).

    Rokowanie[ | edytuj kod]

    Rokowanie jest ogólnie złe. 5-letnie przeżycie wynosi 20–35%.

    Przypisy

    1. MD Hellman Samuel, Vincent T. DeVita, Samuel Hellman, Steven Rosenberg: Cancer: principles & practice of oncology. Philadelphia: Lippincott-Raven, 2005. ISBN 0-7817-4865-8.
    2. Hsing AW, Nam JM, Co Chien HT, McLaughlin JK, Fraumeni JF. Risk factors for adrenal cancer: an exploratory study. „International journal of cancer. Journal international du cancer”. 4 (65), s. 432–6, luty 1996. PMID 8621222. 
    3. Andrzej Szczeklik: Choroby wewnętrzne: podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1103, 1123-1124. ISBN 83-7430-072-8.
    4. Endokrynologia w codziennej praktyce lekarskiej (red.) Syrenicz Anhelli. Wydawnictwo Pomorskiej Akademii Medycznej, Szczecin 2009 ISBN 9788361517146 s. 355
    5. Allolio B., Fassnacht M. Clinical review: Adrenocortical carcinoma: clinical update.. „The Journal of clinical endocrinology and metabolism”. 6 (91), s. 2027–37, czerwiec 2006. doi:10.1210/jc.2005-2639. PMID 16551738. 



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)


    Reklama

    tt