Raj (obraz Jacopa Tintoretta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Raj – obraz włoskiego malarza Jacopa Tintoretta.

Jacopo Tintoretto (właściwie Jacopo Robusti vel Jacopo Comin, ur. 29 września 1518 w Wenecji, zm. 31 maja 1594 tamże) – włoski malarz i rysownik okresu manieryzmu, jeden z głównych przedstawicieli szkoły weneckiej XVI wieku.Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny są zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te, tworząc unikatowy zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości.

Jest to największy obraz Tintoretta jaki namalował. Po pożarze sali w 1577 roku, gdy spłonęły wszystkie dzieła sztuki i cenne meble gromadzone od XIV wieku, postanowiono zrekonstruować salę. Pod rzeźbionym stropem wykonanym na podstawie projektu Cristofora Sortego, na ścianach przedstawiono wizerunki 76 pierwszych dożów Wenecji, a na suficie nad portretami umieszczono ich herby. Pozostała część sufitowa została zapełniona 35 malowidłami sławiącymi państwo weneckie, przy czym dzieła boczne przedstawiają czyny wenecjan a środkowe ich rezultaty. Na ścianie, pomiędzy dwoma wyjściami, nad podwyższeniem został umieszczony obraz Tintoretta. Wcześniej w tym samym miejscu znajdował się obraz XIV wiecznego malarza padewskiego Guarinta pt. Koronacja Marii. Być może nawiązując do niego Tintoretto za punkt kulminacyjny obrał koronację Madonny. Przedstawiona w łunie światła bijącego od aureoli jej i Chrystusa, jest otoczona świętymi i błogosławionymi. Ilość postaci odbiega od dotychczasowej tradycji przedstawiania motywu koronacji, gdy Marii towarzyszyło zaledwie kilku świętych. Koliste przedstawienia takiej ilości świętych powoduje dodatkowo wrażenie „wciągania” widza w przedstawione wydarzenie, narzucając mu koncentrację na centralny punkt obrazu. Wrażenie to potęgują dynamiczne ruchy postaci oraz specjalne rozłożenie światłocienia nadający obrazowi efekt głębi perspektywy.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Marion Kaminski, Wenecja, wyd. h.f.ullmann, 2005, ISBN 978-3-8331-2315-3.




  • Reklama