• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rafał z Tarnowa

    Przeczytaj także...
    Bitwa pod Grunwaldem (w literaturze niemieckiej pierwsza bitwa pod Tannenbergiem) – jedna z największych bitew w historii średniowiecznej Europy (pod względem liczby uczestników), stoczona na polach pod Grunwaldem 15 lipca 1410 w czasie trwania wielkiej wojny między siłami zakonu krzyżackiego wspomaganego przez rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy), pod dowództwem wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a połączonymi siłami polskimi i litewskimi (złożonymi głównie z Polaków, Litwinów i Rusinów) wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełskie, Podole i litewskie lenna na Rusi) oraz najemnikami z Czech, Moraw i z państewek ze Śląska oraz uciekinierami ze Złotej Ordy i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena), pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły.Spytek I Jarosławski herbu Leliwa (ur. ok. 1367 – zm. w 1435) – wojewoda sandomierski od 1433, starosta generalny Rusi w 1422, uczestnik bitwy pod Grunwaldem w 1410.
    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

    Rafał z Tarnowa herbu Leliwa (ur. przed 1330 w Tarnowie – zm. między 1372 a 1373) – protoplasta linii wielowiejsko-dzikowskiej Tarnowskich, podkomorzy sandomierski (od ok. 1354), kasztelan wiślicki (od ok. 1367), właściciel dóbr tarnowskich i wielowiejskich.

    Był synem Spycimira (kasztelana krakowskiego) i Stanisławy z Bogoriów (córki Piotra Bogorii, palatyna sandomierskiego), bratem Czuchny z Tarnowa (żony Mirzana z Parchowicz), Niewstąpa z Tarnowa (zm. po 1345), Pakosława z Tarnowa i Jana z Melsztyna (kasztelana krakowskiego), mężem Dzierżki z Wielowsi (córki Dzierżykraja z Wielowsi), ojcem Jana z Tarnowa (kasztelana krakowskiego) i Spytka z Tarnowa (podkomorzego krakowskiego) oraz dziadem Jana Tarnowskiego (wojewody krakowskiego), Doroty z Tarnowa (żony Marcina Ścibora z Rytwian, wojewody łęczyckiego), Rafała z Tarnowa i Spytka "z Tarnowa i Jarosławia" (wojewody sandomierskiego).

    Jan "Jaśko" z Melsztyna (Melsztyński) herbu Leliwa (zm. 1380 lub 1381) – główny doradca króla Kazimierza Wielkiego (od 1333), wojewoda sandomierski (1360-1361), kasztelan krakowski (1366), łowczy krakowski (1335 – 1339), kasztelan wojnicki (1343-1345).Wielowieś, (łac.) Magnavilla, w kronikach Jana Długosza Wyelyawieś - najbardziej na północ wysunięta część Tarnobrzega. Osada w tym miejscu założona w XII wieku. Była fundacją rodu Mądrostków. W 1215 roku została erygowana parafia i włączona do diecezji krakowskiej.

    Jego wnukowie Jan i Spytek walczyli w bitwie pod Grunwaldem w 1410.

    Linki zewnętrzne[]

  • Polski serwis genealogiczny



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jan z Tarnowa (ur. przed 1349, zm. w 1409) – polski szlachcic herbu Leliwa. Syn Rafała z Tarnowa i Dzierżki z Wielowsi.
    Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego. Spośród ponad 800 rodów używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki.
    Linia wielowiejsko-dzikowska bierze swój początek bezpośrednio od założyciela rodu Spycimira. Jego syn, Rafał z Tarnowa, poprzez ślub z panią wielowiejską Dzierżką rozpoczął tę gałąź Tarnowskich.
    Marcin z Rytwian (ur. ok. 1382 - zm. 1428) - polski szlachcic herbu Jastrzębiec. Pisał się też z Borzysławic, Łubnicy.
    Tarnowscy – polski ród magnacki, będący w posiadaniu znacznych dóbr w Małopolsce. Od 24 grudnia 1547 hrabiowski, kiedy to Karol V Habsburg, cesarz Świętego Imperium Rzymskiego i król Hiszpanii, nadał hetmanowi Janowi Amorowi Tarnowskiemu dziedziczny tytuł hrabiego. Nazwisko wywodzi się od Tarnowa – pierwszej siedziby rodu. Za protoplastą rodu uważa się komesa Spycymira Leliwitę, pierwotnie pieczętującego się herbem Lubomla, ale na początku XIV wieku już używającego Leliwy. Najsłynniejsze miasta założone przez Tarnowskich to: Tarnów, Tarnobrzeg, Tarnogród, Tarnogóra oraz Tarnopol, obecnie znajdujący się na Ukrainie. Ciała rodziny Tarnowskich spoczywają w kościele o. Dominikanów w Tarnobrzegu, gdzie znajduje się także cudowny obraz Matki Boskiej Dzikowskiej.
    Piotr Bogoria ze Skotnik (zm. ok. 1287 roku) – syn Wojciecha herbu Bogoria. Możnowładca z czasów Bolesława Wstydliwego i Leszka Czarnego. Należał do rodu Bogoriów, którego gniazdem rodowym były Skotniki koło Sandomierza.
    Spycimir Leliwita, Spycimir z Melsztyna, Spicymir z Tarnowa, Spytko z Melsztyna) h. Leliwa zwany też Spicimir na Melsztynie de Lelewel et Fridemund – szlachcic polski, 1339 kasztelan krakowski. Według Jana Długosza pochodził z Nadrenii, jednak nowsze badania wskazują na teren Górnych Łużyc.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.