• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Radca prawny



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Adwokat (łac. advocatus od advocare, wzywać na pomoc) – prawnik świadczący pomoc prawną w szczególności polegającą na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami. Adwokatów nazywa się potocznie (choć nieprecyzyjnie) obrońcami sądowymi. W Polsce zawód wykonywany na podstawie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.Habilitacja (z łac. habilitas – zdatność, zręczność) – posiadające różny zakres, w zależności od sytuacji prawnej w danym kraju, uprawnienie do:

    Radca prawny – w Polsce wolny zawód zaufania publicznego zajmujący się świadczeniem pomocy prawnej, w szczególności polegającej na udzielaniu porad i konsultacji prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami w charakterze pełnomocnika lub obrońcy. Jest wykonywany na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Każdy radca prawny i aplikant radcowski obok obowiązków wynikających z norm prawa, podlega także normom deontologicznym zawodu radcy prawnego, określonym w szczególności w Kodeksie Etyki Radcy Prawnego. Radcy prawnemu, podobnie jak adwokatowi, przysługuje zwyczajowy tytuł „mecenas”.

    Aplikacja radcowska – praktyka absolwenta studiów prawniczych, mająca na celu przygotować go do wykonywania zawodu radcy prawnego. W tym czasie aplikant zaznajamia się z całokształtem pracy i przygotowuje się do należytego i samodzielnego wykonywania tego zawodu. Jest to jedna z dróg dostępu do zawodu radcy prawnego.Okręgowa izba radców prawnych – jest obok Krajowej Izby Radców Prawnych jednostką organizacyjną działającego w Polsce samorządu radców prawnych. Posiada osobowość prawną. Tworzą ją radcowie prawni i aplikanci radcowscy zamieszkali na terenie danego okręgu, wyznaczonego uchwałą Krajowej Rady Radców Prawnych. Obecnie utworzonych jest 19 okręgowych izb radców prawnych. Do zadań okręgowych izb radców prawnych należy m.in. organizacja aplikacji radcowskiej.

    Wymagania zawodowe[ | edytuj kod]

    Prawo wykonywania zawodu radcy prawnego ma tylko osoba, która została wpisana na listę radców prawnych przez okręgową izbę radców prawnych.

    Opinia prawna — pomocniczy materiał analityczny związany z praktycznymi problemami prawnymi dotyczącymi jednostkowej sprawy lub konkretnego przypadku. Zazwyczaj sporządzany jest na zamówienie przez wykwalifikowanego prawnika, najczęściej adwokata lub radcę prawnego. W zależności od specyfiki i złożoności przedmiotu opinii może być ona mniej lub bardziej obszerna i kompleksowa, może w szczególności obejmować wiele dziedzin prawa, odnosić się do norm, orzecznictwa oraz doktryny i teorii prawa.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Radcą prawnym może zostać każdy, kto ukończył magisterskie studia prawnicze w Polsce lub uznane w Polsce równoważne studia zagraniczne, korzysta z pełni praw publicznych, ma pełną zdolność do czynności prawnych, jest nieskazitelnego charakteru, daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu oraz odbył aplikację radcowską w Polsce i złożył egzamin radcowski. Aplikacja radcowska trwa trzy lata i jest prowadzona przez okręgowe izby radców prawnych. Nabór na aplikację jest prowadzony w formie pisemnego egzaminu państwowego w formie testu jednokrotnego wyboru. Egzamin radcowski po zakończeniu aplikacji jest również pisemnym egzaminem państwowym. Egzamin ten składa się z 5 części i polega na rozwiązaniu zadania z zakresu prawa karnego, cywilnego lub rodzinnego, gospodarczego, administracyjnego i zasad wykonywania zawodu lub zasad etyki. Osoba, która zdała egzamin radcowski może wykonywać zawód radcy prawnego po wpisie na listę radców prawnych i złożeniu ślubowania.

    Rzecznik patentowy – inżynier lub prawnik świadczący pomoc prawną i techniczną podmiotom gospodarczym, jednostkom organizacyjnym oraz osobom fizycznym w sprawach własności przemysłowej.Sędzia – funkcjonariusz publiczny uprawniony do orzekania w sprawach należących do właściwości sądów i trybunałów, na zasadach niezawisłości i bezstronności.

    Ustawa o radcach prawnych przewiduje szereg wyjątków od wymogu odbycia aplikacji radcowskiej i złożenia egzaminu radcowskiego (m.in. w przypadku osób posiadających tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, sędziów, prokuratorów, adwokatów, notariuszy, komorników) albo tylko od wymogu odbycia aplikacji radcowskiej (m.in. w przypadku osób posiadających stopień naukowy doktora nauk prawnych, osób które przez minimalny wymagany ustawą okres były zatrudnione jako referendarz sądowy, asystent prokuratora lub asystent sędziego, albo wykonywały pracę wymagającą wiedzy prawniczej m.in. w urzędach organów władzy publicznej, kancelariach radcowskich lub adwokackich, a także osób które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski, notarialny lub komorniczy).

    Osoba zaufania publicznego (również: zawód zaufania publicznego, ZZP) – osoba publiczna, która powinna cieszyć się zaufaniem innych ludzi, na rzecz których prowadzi działalność zawodową.Doradca podatkowy – wolny zawód zaufania publicznego powołany 1 stycznia 1997 ustawą z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym. Praktycznie zawód wykonywany jeszcze przed ustanowieniem samorządu zawodowego tzn. Krajowej Izby Doradców Podatkowych.

    Radca prawny może wykonywać swój zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej, w kancelarii radcy prawnego oraz w spółkach cywilnych i spółkach prawa handlowego, w których wspólnikami, partnerami lub komplementariuszami są radcowie prawni, adwokaci, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę w Polsce. Wyłącznym przedmiotem działalności tych spółek może być świadczenie pomocy prawnej.

    Notariusz (dawniej rejent od słowa regent, czyli uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków) – mianowany przez ministra sprawiedliwości prawnik notariatu upoważniony do sporządzania aktów notarialnych i dokonywania innych czynności notarialnych.Komornik sądowy – funkcjonariusz publiczny (niebędący urzędnikiem państwowym), działający przy sądzie rejonowym, zajmujący się w zasadzie wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego. Komornik wykonuje także inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów, m.in. przeprowadza spis inwentarza i sporządza (na zarządzenie sądu lub prokuratora) protokół stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia. Podstawą prawną wykonywania zawodu komornika jest ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.

    Radca prawny wykonujący zawód w ramach stosunku pracy podlega szczególnym przepisom, gwarantującym jego niezależność (pracodawca m.in. nie może nakazać radcy prawnemu wydania opinii prawnej o konkretnej treści ani wykonania czynności wykraczającej poza zakres pomocy prawnej), minimalny poziom wynagrodzenia (nie niższy niż wynagrodzenie na stanowisku głównego specjalisty lub równorzędnym), dodatkowe wynagrodzenie za wygrane sprawy oraz odmienne niż w przypadku innych pracowników zasady rozliczania czasu pracy (uwzględniające m.in. czas na przygotowywania się do czynności przed sądami i urzędami).

    Asystent sędziego – pracownik sądu, prawnik z przygotowaniem praktycznym. Wykonuje samodzielnie czynności administracji sądowej oraz czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania. Stanowisko istnieje w sądach powszechnych, administracyjnych i wojskowych.Mecenas – we współczesnej polszczyźnie określenie adwokata lub radcy prawnego. Stosowane jest jako zwrot grzecznościowy w pismach i w przypadku bezpośredniego zwracania się do adwokata lub radcy prawnego. Jest to termin zwyczajowy, nie mający umocowania w obowiązujących przepisach prawa. Tytuł ten stosowany jest tylko w Polsce.

    Szczegółowe zasady wykonywania zawodu radcy prawnego określa regulamin wykonywania zawodu, uchwalany przez Krajową Radę Radców Prawnych.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Spółka handlowa to prawna forma współdziałania w celu zarobkowym co najmniej dwóch podmiotów w rozumieniu prawa cywilnego powstająca na skutek zawarcia właściwej umowy uregulowanej przepisami prawa handlowego (w Polsce ustawy Kodeks spółek handlowych). Rozróżniamy osobowe i kapitałowe spółki prawa handlowego.
    Prokurator – funkcjonariusz publiczny prokuratury uprawniony do samodzielnego wykonywania czynności prokuratorskich. Jako funkcjonariusz prokuratury strzeże praworządności oraz czuwa nad ściganiem przestępstw.
    Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – składał się w I kadencji z 425, w II kadencji z 459, a w pozostałych kadencjach z 460 posłów. Początkowo ustalono jednolitą normę przedstawicielską – 1 poseł: 60 tys. mieszkańców, później wykreślono ją z konstytucji jako niepraktyczną. Zerwano z zasadą mandatu wolnego (poseł był przedstawicielem ludu pracującego i mógł być przezeń odwołany, w praktyce ani razu nie wykorzystano tego przepisu – jako zbyt niebezpiecznego). Wprowadzono czteroprzymiotnikowe prawo wyborcze (wykreślenie zasady proporcjonalności). Sejm większością głosów przyjmował ustawy i podejmował uchwały, wybierał ze swego grona Prezydium (funkcja marszałka zwykle przypadała przedstawicielowi ZSL), na pierwszym swym posiedzeniu powoływał Prezesa Rady Ministrów wraz z Radą Ministrów oraz Radę Państwa. Uchwalał budżet i narodowe plany społeczno-gospodarcze. Miał prawo przyjmować petycje od obywateli. Do niego należały też niektóre uprawnienia kreacyjne, m.in. wybór szefa NIK, członków Trybunału Stanu i Konstytucyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (trzy ostatnie instytucje powołane dopiero w latach osiemdziesiątych). Parlament obradował w trybie sesyjnym. Sesje zwoływane były w określonych terminach przez Radę Państwa.
    Kodeks Etyki Radcy Prawnego – akt prawny uchwalony przez Krajowy Zjazd Radców Prawnych, określający deontologię zawodu radcy prawnego, obowiązujący osoby zrzeszone w Krajowej Izbie Radców Prawnych. Od 2015 obowiązuje Kodeks Etyki Radcy Prawnego uchwalony 22 listopada 2014.
    Krajowa Izba Radców Prawnych – jest obok okręgowych izb radców prawnych jednostką organizacyjną działającego w Polsce samorządu radców prawnych. Działa na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Izba posiada osobowość prawną. Jej organem wykonawczym jest Krajowa Rada Radców Prawnych.
    Akt prawny – rezultat tworzenia prawa przez właściwy organ państwowy lub organ do tego upoważniony. Akt prawny rozumiany jest też jako działanie organu państwa lub podmiotu prawnego, zgodne z obowiązującymi przepisami w celu wywołania skutków prawnych w konkretnym stosunku prawnym (orzeczenie lub inna czynność prawna). Akt prawny w tym rozumieniu może być jednostronny albo dwustronny czy też konstytutywny lub deklaratoryjny.
    Referendarz sądowy – stanowisko w sądach powszechnych i administracyjnych w Polsce; sądowy organ jurysdykcyjny posiadający w zakresie powierzonych czynności kompetencje sądu, wykonujący zadania z zakresu ochrony prawnej niebędącej wymiarem sprawiedliwości.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.