• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Radama II

    Przeczytaj także...
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Radama II (ur. 23 września 1829, zm. 12 maja 1863) – władca królestwa Imerina, które kontrolowało prawie cały Madagaskar; panował od 1861 do śmierci.

    Biogram[ | edytuj kod]

    Przed objęciem tronu znany jako książę Rakoto. W okresie skrajnie represyjnych rządów swojej matki zyskał dużą popularność wśród madagaskarskiego ludu za sprawa swoich działań na jego rzecz. Dążył do unieważniania wyroków skazujących na śmierć, które wydawała Ranavalona, oraz próbował zapobiec innym brutalnym karom. Pozwolił sobie być do dyspozycji również w nocy, by przyjmować ludzi przybywających z prośbą o wyproszenie u jego matki łaski dla skazanych na śmierć osób, a w przypadku jej odmowy osobiście udawał się na miejsce egzekucji i umożliwiał im ucieczkę. Jego czyny nie miały dla niego żadnych konsekwencji ze strony Ranavalony, która zdecydowała się jedynie na przeprowadzanie egzekucji w jak największej dyskrecji.

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.

    W 1857 r. zawarł tajne porozumienie z Francuzami, według którego Francja miała objąć protektoratem Madagaskar. Ida Pfeiffer, austriacka podróżniczka, uczestniczka spisku, była świadkiem zawiązania intrygi między nim a Francuzem, który cieszył się życzliwością ze strony królowej. Mieli dokonać zamachu stanu przeciwko królowej, lecz adoptowany syn królowej i rywal Radamy II - Ramboasalama - wykrył spisek. Skutkiem odkrycia przez Ranavalonę spisku było wygnanie z wyspy Europejczyków i okrutna rozprawa z około tysiącem własnych poddanych podejrzanych o udział w nim. Książę Rakoto ponownie interweniował: pomagał m.in. zagrożonym zakonnikom, ostrzegając ich przed pogonią wojsk królowej.

    Ida Pfeiffer (ur. 14 października 1797 w Wiedniu, zm. 27 października 1858 w Wiedniu) – austriacka podróżniczka i autorka książek podróżniczych. Była jedną z pierwszych kobiet-odkrywców. Jej książki przetłumaczono na siedem języków. Była członkiem towarzystw geograficznych w Berlinie i Paryżu. Z powodu płci nie mogła zostać członkiem londyńskiego Royal Geographical Society.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    W 1861 królowa zmarła, a książę Rakoto objął po niej tron Madagaskaru, stając się królem Radamą II. Odszedł on od polityki terroru wewnętrznego swojej matki, a przede wszystkim od izolacjonizmu: otworzył granice dla Europejczyków, dzięki czemu misjonarze mogli kontynuować swą działalność w rządzonym przez niego kraju. Zawarł z Francją traktat, w którym został przez nią uznany "królem Madagaskaru", jednak po dwu latach rządów został zamordowany.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Monika Gajowa (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Jeden Świat, 2005, s. 218, ISBN 83-89632-24-1, OCLC 69285636.
    2. Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Monika Gajowa (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Jeden Świat, 2005, s. 219, ISBN 83-89632-24-1, OCLC 69285636.
    3. Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Monika Gajowa (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Jeden Świat, 2005, s. 220, ISBN 83-89632-24-1, OCLC 69285636.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Helmut Werner, Tyranki. Najokrutniejsze kobiety w historii, Monika Gajowa (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Jeden Świat, 2005, s. 218-220, ISBN 83-89632-24-1, OCLC 69285636.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.